Δείτε παρακάτω τι μας περιμένει φέτος στο, αγαπημένο όλων, αργολικό θέατρο και κλείστε άμεσα τα εισιτήριά σας (προπώληση: aefestival.gr και more.com), για να μη λέτε μετά ότι δεν ήσασταν εκεί.
- «Πέρσες» του Αισχύλου (3- 4/7): Με το παλαιότερο σωζόμενο πλήρες έργο της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, τους «Πέρσες» του Αισχύλου, εμφανίζεται για πρώτη φορά στο αργολικό θέατρο ο Χρήστος Θεοδωρίδης. Ο νεαρός σκηνοθέτης τοποθετεί 22 ηθοποιούς διαρκώς επί σκηνής, οι οποίοι συνθέτουν έναν Χορό πρωταγωνιστή, που με μόνα εργαλεία τον λόγο, την κίνηση και τη μουσική εκφράζει το συλλογικό τραύμα μιας μουδιασμένης κοινωνίας. Οι «Πέρσες» γράφτηκαν το 472 π.Χ. από τον Αισχύλο, ο οποίος, αυτόπτης μάρτυρας και στρατιώτης των Αθηναίων στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.), δημιουργεί μια πρωτοφανή μορφή παραστατικού «ρεπορτάζ» πολέμου μόλις οκτώ χρόνια μετά. Με αφηγηματικό σημείο εκκίνησης την είδηση της καταστροφικής ήττας στη Σαλαμίνα, κεντρικός άξονας της ιστορίας είναι ο θρήνος -αδιαπραγμάτευτος, διαρκής, επαναλαμβανόμενος- για όσους χάθηκαν, για το ευτυχισμένο παρελθόν που απωλέσθη.
» Μετάφραση: Παναγιώτης Μουλλάς. Παίζουν: Μαρία Ναυπλιώτου (Ατοσσα), Δημήτρης Καταλειφός (Δαρείος), Αναστάσης Ροϊλός (Ξέρξης), Σταύρος Σβήγκος (Αγγελιαφόρος).
- «Βάκχες» του Ευριπίδη (10-11/7): Ο διακεκριμένος Γιάβορ Γκάρντεφ παρουσιάζει τις «Βάκχες» ως μια σκηνική ανάγνωση που απορρυθμίζει την αιώνια διαπάλη ανάμεσα σε δύο θεμελιώδεις αρχές, τη λαμπερή μορφή του Απόλλωνα και τη χαοτική σαγήνη του Διονύσου. Τη μουσική υπογράφουν και ερμηνεύουν ζωντανά επί σκηνής οι γνωστοί μας Tiger Lillies, οι οποίοι συμμετέχουν ταυτόχρονα στη δράση ως σκοτεινοί τραβαδούροι, με μορφές που αντλούνται από το διονυσιακό σύμπαν. «Οι “Βάκχες” είναι η τραγωδία που φτάνει πιο μακριά από κάθε άλλη στο ενδιαφέρον για τις ανορθολογικές παρορμήσεις και την παραφροσύνη. Τόσο μακριά, που αποδεικνύεται επικίνδυνη και ριψοκίνδυνη και για τους θεατές, οι οποίοι καλούνται να έρθουν αντιμέτωποι με τους βαθύτερους και ισχυρότερους φόβους τους», σημειώνει ο Γιάβορ Γκάρντεφ, ο οποίος σκηνοθετεί το Εθνικό Θέατρο Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ».
» Στα αγγλικά με υπέρτιτλους. Παίζουν: Leonid Yovchev (Διόνυσος), Samuel Finzi (Τειρεσίας), Αλέξανδρος Μυλωνάς (Κάδμος), Λουκία Μιχαλοπούλου (Αγαύη).
- «Αλκηστις» του Ευριπίδη (17-18/7): Η πρώτη από τις δύο παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου φέτος στην Επίδαυρο είναι μια σύγχρονη παραβολή με έντονο πολιτικό πρόσημο. Ο Αδμητος θα σωθεί από τον θάνατο μόνο εάν κάποιος άλλος δεχθεί να πεθάνει στη θέση του. Η Αλκηστις, η σύζυγός του, προσφέρει τον εαυτό της ως αντάλλαγμα. Η θυσία της εκτυλίσσεται δημόσια, μπροστά στα μάτια των πολιτών, ως μια προδιαγεγραμμένη δολοφονία, μια πράξη που σήμερα διαβάζεται αναπόφευκτα ως γυναικοκτονία, νομιμοποιημένη από την κοινωνική και πολιτική τάξη. Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει ανοιχτό: Τι σημαίνει επιστροφή στη ζωή όταν η θυσία έχει ήδη συντελεστεί; Τι σηματοδοτεί η εκκωφαντική σιωπή της Αλκήστιδος; Και ποιο είναι το τίμημα της σωτηρίας όταν βασίζεται στην αυτοθυσία του πιο αδύναμου; Ο Δημήτρης Καραντζάς δεν αφηγείται απλώς τον μύθο, αλλά θέτει καίρια ερωτήματα για την εξουσία, το φύλο, τη θυσία και την ευθύνη της κοινωνίας απέναντι στον θάνατο της ομώνυμης -και όχι μόνο- ηρωίδας.
» Παίζουν: Ηρώ Μπέζου (Αλκηστις), Γιάννης Νιάρρος (Αδμητος), Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης (Φέρης), Δήμητρα Βλαγκοπούλου (Υπηρέτρια), Κώστας Νικούλι (Απόλλων).
- «Ειρήνη» του Αριστοφάνη (24-25/7): Η κωμωδία του Αριστοφάνη αντανακλά την έντονη κοινωνική κόπωση από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και πραγματεύεται με λυρική ευφράδεια και τον γνώριμο αριστοφανικό σαρκασμό την παράλογη εμμονή στον πόλεμο και τις καταστροφικές συνέπειές του στην καθημερινή ζωή, στην εργασία και την ευτυχία των ανθρώπων. Ο Αριστοφάνης αντιπαραβάλλει τη βία και το κέρδος των πολεμοκάπηλων με τη γονιμότητα, τον έρωτα και τη συλλογική ευημερία που φέρνει η ειρήνη. Ο Νίκος Καραθάνος (σκηνοθέτης), ο Φοίβος Δεληβοριάς και ο Αγγελος Τριανταφύλλου είναι οι βασικοί συνένοχοι μιας νέας παράστασης, μιας νέας διασκευής, μιας απάντησης στην τρέλα με την τρέλα. Οι τρεις τους εκθειάζουν την επιμονή του απλού ανθρώπου να διεκδικήσει την ειρήνη, ακόμα και ενάντια στη λογική της εξουσίας, και αυτό είναι κάτι που καθιστά το έργο απόλυτα επίκαιρο σε έναν κόσμο όπως ο σύγχρονος, όπου οι εισβολές, η βία, οι απειλές, η ανασφάλεια και ο κυνισμός εξακολουθούν να παρουσιάζονται ως μια αναπόφευκτη πραγματικότητα.
» Διασκευή, πρωτότυπο κείμενο, τραγούδια: Φοίβος Δεληβοριάς. Παίζουν: Βάσω Καβαλιεράτου, Φοίβος Δεληβοριάς, Νίκος Καραθάνος, Αγγελος Τριανταφύλλου, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Θανάσης Αλευράς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- «Τρωάδες» του Ευριπίδη (31/7-1/8): Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει στην Επίδαυρο τη δεύτερη φετινή παράστασή του, τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου, και το έργο αναφέρεται στη διαχρονική φρίκη του πολέμου και την απώλεια ως συλλογική μνήμη, αλλά, κυρίως, για το γυναικείο σώμα ως παγκόσμιο σύμβολο της ανθρώπινης τραγωδίας. Στις «Τρωάδες» της Ελένης Ευθυμίου δεν είναι μόνο τα όμορφα, υγιή σώματα των προνομιούχων γυναικών της βασιλικής οικογένειας που αναμένουν την τελική διαλογή. Τα σώματά τους αναμιγνύονται με άλλα σώματα -ανήλικα, ανάπηρα, ηλικιωμένα- που ούτε πριν από τον πόλεμο αποφάσιζαν για τον εαυτό τους και που συνήθως δεν έχουν το προνόμιο της αφήγησης. Σώματα που το σύστημα αγνοεί επιδεικτικά, που η εξουσία επιλέγει με ποιον τρόπο θα διαχειριστεί ή θα αφανίσει.
» Μετάφραση: Γιάννης Τσαρούχης. Παίζουν: Γιώργος Χριστοδούλου (Μενέλαος), Αργύρης Ξάφης (Ταλθύβιος), Εύη Σαουλίδου (Ανδρομάχη), Νάνσυ Σιδέρη (Κασσάνδρα), Βασιλική Τρουφάκου (Ελένη), Λυδία Φωτοπούλου (Εκάβη).
- «Αντιγόνη» του Σοφοκλή (7-8/8): «Η δική μας “Αντιγόνη” δεν είναι απλώς μια σκηνική παρουσίαση του κειμένου του Σοφοκλή, αλλά μια τολμηρή επανερμηνεία της διαχρονικής τραγωδίας του, μέσα από τη σωματική ποίηση του Tanztheater, σε διάλογο με τον προφορικό λόγο και τον σύγχρονο χορό», σημειώνει ο Αλαν Λουσιέν Ογεν, ένας από τους πιο ανήσυχους σύγχρονους χορογράφους, συγγραφείς και σκηνοθέτες της Νορβηγίας. Επί σκηνής, θα δούμε την καλλιτεχνική ομάδα παραστατικών τεχνών Winter Guests, που ο ίδιος ίδρυσε πριν από είκοσι χρόνια και αποτελείται από χορευτές, ηθοποιούς, συγγραφείς και σχεδιαστές. Μαζί τους, σημαντικοί συνεργάτες-χορευτές του Tanztheater Wuppertal της Πίνα Μπάους. Μια τολμηρή επανερμηνεία της διαχρονικής τραγωδίας του Σοφοκλή, μέσα από τη σωματική ποίηση του Tanztheater, σε διάλογο με τον προφορικό λόγο και τον σύγχρονο χορό.
» Ερμηνεύουν: Enoch Grubb, Douglas Letheren, Pascal Marty, Antonin Monié.
- «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη (21-22/8): Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση της κωμωδίας του Αριστοφάνη, που, με όχημα το γέλιο, μας απευθύνεται με γνήσια λυρική «κωμική» σοβαρότητα για την εντροπία στην οποία συχνά εκπίπτει μια κοινωνία. Ο Αριστοφάνης μάς υπενθυμίζει ότι κάθε κοινωνία που χάνει την επαφή με το «σώμα» και τη χαρά οδηγείται αναπόφευκτα στη βία και ότι η ανασύνταξη δεν ξεκινά από «επάνω», από την εξουσία, αλλά από το συλλογικό ένστικτο επιβίωσης. Από τη στιγμή που κάποιος άνθρωπος τολμά να πει: «Εως εδώ». Στον πυρήνα της σκηνοθετικής προσέγγισης του Αστέριου Πελτέκη βρίσκεται μια χειρονομία, η οποία δεν επιτυγχάνεται μέσα από τη βία ή την επιβολή, αλλά μέσα από τη συνειδητή άρνηση συμμετοχής σε έναν φαύλο κύκλο.
» Μετάφραση: Κωνσταντίνος Μπούρας. Παίζουν: Χρύσα Ζαφειριάδου, Σοφία Καλεκμερίδου, Κρατερός Κατσούλης, Κατερίνα Καυκούλα, Αναστασία Κελέση.
- «Ιων» του Ευριπίδη (28-29/8): Η δράση εκτυλίσσεται στο ιερό μαντείο του Απόλλωνα στους Δελφούς, έναν χώρο που συνιστά κατώφλι ανάμεσα στο αισθητό και το αόρατο, ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό. Εκεί μεγαλώνει ο νεαρός Ιων, χωρίς όνομα και επίγνωση της καταγωγής του. Η παράσταση, μια παραγωγή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, σε σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου, επιχειρεί να αναδείξει το παιγνιώδες και αμφίσημο πνεύμα του έργου, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν πολυπρισματικό χώρο αναστοχασμού.
» Σκηνοθεσία, μετάφραση, δραματουργική επεξεργασία: Θωμάς Μοσχόπουλος. Παίζουν: Γιάννης Τσουμαράκης (Ιων), Στέλα Φυρογένη (Κρέουσα), Νεοκλής Νεοκλέους (Ξούθος), Βαλεντίνος Κόκκινος (Παιδαγωγός).
Ροή Ειδήσεων 
