Οι υποσχέσεις του 2015, που δεν υλοποιήθηκαν ή ανετράπησαν με οδυνηρό τρόπο για τους Ελληνες πολίτες, επιστρέφουν με τις σημερινές εξαγγελίες του Τσίπρα και των άλλων στελεχών της ΕΛΑΣ, οι οποίες αντιμετωπίζονται με επιφυλακτικότητα ή και εκνευρισμό από τη μεγαλύτερη μερίδα της ελληνικής κοινής γνώμης.

Το rebranding, στο οποίο επένδυσε ο Αλέξης Τσίπρας, δεν απέδωσε. Ο πιο αποτυχημένος πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης επιστρέφει με το ίδιο αφήγημα, την ίδια ρητορική, την επανάληψη της γνωστής συνταγής.
Εντονη κριτική στο «σύστημα», «τσιτάτα» κατά της διαφθοράς, αόριστες υποσχέσεις για κοινωνική προστασία, μισθούς, στέγη κ.λπ. Λόγος που παραπέμπει ευθέως στο 2014-2015, με τη διαφορά ότι τότε η Ελλάδα ήταν σε κρίση, τώρα όχι. Εχουμε επανεμφάνιση του ίδιου προσώπου, με το ίδιο πακέτο ιδεών και πάνω – κάτω τα ίδια πρόσωπα με την προσθήκη κάποιων «νέων», που ωστόσο δεν είναι νέα πρόσωπα, καθώς πρόκειται για στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ 2015-2019 που υπηρετούσαν σε χαμηλότερα πόστα (Μιχάλης Καλογήρου, Ευγενία Φωτονιάτα, Θεώνη Κουφονικολάκου, Φραγκίσκος Κουτεντάκης κ.ά.).

Πρόγραμμα
Η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ Θεώνη Κουφονικολάκου δηλώνει διαρκώς ότι η ΕΛΑΣ θα παρουσιάσει κοστολογημένο το πρόγραμμά της, με φορολόγηση του «μεγάλου πλούτου», αλλά δεν ήξερε ότι το 2015 ο Τσίπρας αρνήθηκε να φορολογήσει τους εφοπλιστές, υποστηρίζοντας ψευδώς ότι η τότε πρόταση των δανειστών συνοδευόταν από πολύ μεγαλύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις για τη μεσαία τάξη.
Ο Χάρης Αθανασιάδης πρότεινε φορολόγηση της «υπερπολυτελούς διαβίωσης», αλλά όταν τον ρώτησαν τι είναι υπερπολυτελής διαβίωση, μίλησε για σκάφη αναψυχής και γρήγορα αυτοκίνητα. Οταν δε, αναγκάστηκε να παραδεχθεί δημοσίως ότι έχει κάνει κάποιες ανεπιτυχείς εμφανίσεις στην τηλεόραση, ο Τσίπρας έδωσε εντολή να μην ξαναπάει σε τηλεοπτική εκπομπή.

Το ίδιο ισχύει με τον Σαουλίδη που είπε το αμίμητο περί φορολόγησης 1.500 ΑΦΜ που θα αποδώσουν στο κράτος 4 δισ. ευρώ, όπως και με τον Νυφούδη ο οποίος έλεγε στο παρελθόν ότι ο Τσίπρας είναι «ο πιο ανεπανάληπτος ψεύτης της Ιστορίας» αλλά τώρα λέει ότι οι εργαζόμενοι χρειάζονται αυξήσεις αν και ο ίδιος αρνείται να δώσει αυξήσεις στη δική του επιχείρηση…
Οι πληροφορίες λένε ότι «κόβεται» και αυτός από τις εμφανίσεις στα ΜΜΕ, αλλά αυτόν τον κόβει η ίδια η Κουφονικολάκου. Η οποία πάντως προκάλεσε αρνητικές εντυπώσεις όταν, κληθείσα να επιβεβαιώσει τις αυξήσεις 500 ευρώ που προανήγγειλε ο ίδιος ο Τσίπρας για γιατρούς και νοσηλευτές, απάντησε «αυτό θα το δούμε», αναφερόμενη στο τι θα βρουν στα ταμεία αν αναλάβουν. Και εδώ ακριβώς κρύβεται το μεγάλο… κόλπο του Τσίπρα και της ΕΛΑΣ, αυτό που έχει καταλάβει ήδη η μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινής γνώμης και ήδη ανεβάζει… στροφές κατά του Τσίπρα, διότι αισθάνεται ότι επιχειρεί για δεύτερη φορά να τους παραπλανήσει.
Θα υποσχεθούν ό,τι μπορούν, θα δεσμευθούν για ακόμα περισσότερα, αλλά αν ποτέ κληθούν να τα υλοποιήσουν, θα πουν ότι η δημοσιονομική κατάσταση δεν το επιτρέπει… Δεν είναι τυχαία άλλωστε η δήλωση Τσίπρα περί δημοσιονομικού χώρου ύψους 6 δισ. ευρώ, διαθέσιμου προς διανομή. Μία δήλωση παροχολογίας που κάνει το περιβόητο «πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» του ΣΥΡΙΖΑ να μοιάζει με… παιδική χαρά.
Μνήμες τρόμου
Οταν ο Τσίπρας μιλάει για αλλαγές στο φορολογικό μοντέλο, οι πολίτες αντιλαμβάνονται capital controls, αφαίμαξη της μεσαίας τάξης και νέα οικονομική κρίση. Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι ο ίδιος ο Τσίπρας φροντίζει να παραπέμπει στο 2015, όταν υπερασπίζεται εκείνη την περίοδο και τα εγκληματικά του λάθη, ενώ με την «Ιθάκη» ζήτησε να ανοίξει ξανά η συζήτηση για το τι έγινε τότε και αυτό από μόνο του κρατά «ζωντανή» την πολιτική συζήτηση.
Οι σημερινές εξαγγελίες Τσίπρα και των στελεχών της ΕΛΑΣ «οδηγούν» στο 2015, όταν οι υποσχέσεις για «κατάργηση του μνημονίου με έναν νόμο και ένα άρθρο», η σύγκρουση με τους δανειστές και οι αυξήσεις χωρίς σαφές χρηματοδοτικό πλαίσιο, οδήγησαν σε τρίτο, αχρείαστο και ακριβότερο μνημόνιο, capital controls κ.λπ. Το 2026 οι πολίτες ακούν από τον Τσίπρα για αυξήσεις μισθών, κοινωνικό κράτος (στέγη, ακρίβεια), πιο δίκαιη ανάπτυξη και σκέπτονται δραματικές επιπτώσεις και γύρισμα στο παρελθόν.
Είναι αλήθεια ότι η υπόσχεση για ρήξη με την Ευρώπη, που υπήρχε το 2015, δεν υπάρχει σήμερα, αλλά η έντονη πόλωση, οι υψηλές προσδοκίες, η εμμονή στη διαφθορά, η επιθετικότητα απέναντι στο «σύστημα» θυμίζουν ξανά τις παρεμβάσεις στους θεσμούς ή τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα στο παρά ένα, δηλαδή τα αντίθετα από ό,τι ο ίδιος υπόσχεται.
Το πλέον κρίσιμο ζήτημα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι η κρίση εμπιστοσύνης. Η διάψευση των προσδοκιών το 2015 τον ακολουθεί και θα τον ακολουθεί στον πολιτικό στίβο. Οι πολίτες σήμερα έχουν εμπειρία, συγκρίνουν με το παρελθόν, έχουν νωπές μνήμες και δεν θα πέσουν εύκολα στην ίδια παγίδα. Για την Ελλάδα, την οικονομία της, την κοινωνία της, το 2026 δεν έχει καμία σχέση με το 2015, αλλά η πολιτική μνήμη είναι τόσο ισχυρή που κάθε λαϊκιστική εξαγγελία προκαλεί αναπόφευκτα συγκρίσεις.
ΠΕΡΙ… ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑΣ
Το σόου για το Μάτι, οι «μπίζνες», τα χατίρια και οι διακοπές στο κότερο
Ο ίδιος ο Τσίπρας, όταν ρωτήθηκε προχθές από τον Αντώνη Σρόιτερ πού θα βρεθούν τα χρήματα για την υλοποίηση των όσων εξαγγέλλει, απάντησε ότι «τα χρήματα θα τα βρούμε από την εντιμότητά μας». Από μόνη της η φράση προκαλεί… σύγκρυο στους ρεαλιστές αυτού του τόπου, καθώς είναι ίδια με το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου Παπανδρέου, με γνωστή τη συνέχεια.

Χωρίς ντροπή…
Αμφισβητείται όμως ευθέως και η εντιμότητα ενός πρωθυπουργού που θυσίασε το εθνικό για το προσωπικό και το κομματικό πάρα πολλές φορές. Ατακτη υποχώρηση και δημοψήφισμα το πρώτο εξάμηνο του 2015, δεύτερες εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015, επώδυνη συμφωνία με τους δανειστές το 2017, ψέματα ότι δεν γνώριζε για τους 102 νεκρούς στο Μάτι και σικέ δήθεν έκτακτη κυβερνητική σύσκεψη σε ζωντανή σύνδεση στην ΕΡΤ για να «ενημερωθεί» στις 12 το βράδυ όταν είχαμε νεκρούς από τις 7.30… Μετά, ψεύτικες επισκέψεις στο Μάτι και ψεύτικες συζητήσεις με δήθεν κατοίκους, καθώς έντυσε μαυροφορεμένη μάνα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που μετά έκανε υφυπουργό στην κυβέρνησή του (Ελευθερία Χατζηγεωργίου).

Αντιπαραδείγματα
Η Συμφωνία των Πρεσπών, υπό την πίεση του διεθνούς παράγοντα με την ελπίδα ότι θα τον κρατήσει στην εξουσία, οι «δουλειές» με τον Αρτεμίου, η αλλαγή ποινικών κωδίκων λίγες ημέρες πριν απ’ τις εκλογές του 2019 με χατίρια σε μεγαλόσχημους ή εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, η αφαίμαξη της μεσαίας τάξης, των μεσαίων και μικρών επιχειρήσεων, η προσπάθεια οικοδόμησης πελατειακών σχέσεων με αδύναμους, άνεργους, συνταξιούχους μέσω… επιδομάτων, οι διακοπές στα κότερα των πλούσιων φίλων και τόσα άλλα μόνο εντιμότητα δεν δείχνουν.
Οταν η χώρα παίχτηκε στα ζάρια πριν από 11 χρόνια

Ηταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 27ης Ιουνίου 2015 όταν ο Αλέξης Τσίπρας, μετά από συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ανακοίνωσε το τυχοδιωκτικό δημοψήφισμα. Με την απόφασή του αυτή ο κ. Τσίπρας «τράβηξε την πρίζα» στην ελληνική οικονομία και καταδίκασε τη χώρα σε ασφυξία και την κοινωνία σε απόγνωση.
Ακολούθησαν εφιαλτικές στιγμές που έμειναν στην ιστορία: Λιποθυμίες ηλικιωμένων έξω από τράπεζες, capital controls, ατελείωτες ουρές, «ομηρία» των νοικοκυριών και ένα ακόμη δυσβάσταχτο μνημόνιο με επώδυνα μέτρα δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Η αντίστροφη μέτρηση προς την καταστροφή με τον δρόμο γεμάτο «αυταπάτες» είχε ξεκινήσει…
Αλαζονεία
Επί έξι μήνες ο τότε πρωθυπουργός και επικεφαλής των διαπραγματεύσεων με τους Ευρωπαίους εταίρους, πηγαινοερχόταν στις Βρυξέλλες μαζί με το επιτελείο του και τον υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, που περιφερόταν στα Eurogroup με έπαρση και αλαζονεία σε βάρος των συμφερόντων της χώρας.

Οσα είδαν το φως της δημοσιότητας για το παρασκήνιο εκείνης της εποχής, συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι ο Αλέξης Τσίπρας και οι στενοί του συνεργάτες έπαιξαν τη χώρα στα ζάρια καθώς παρέμεναν απαθείς στις προειδοποιήσεις της «τρόικας» αλλά και στο σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ που βρισκόταν στον χαρτοφύλακα του Γερμανού «τσάρου» Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Το αδιέξοδο των τυχοδιωκτισμών κορυφώνεται αρχές καλοκαιριού του 2015, όταν η χώρα μας αδυνατεί να αποπληρώσει δόσεις προς το ΔΝΤ και τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Η «μπλόφα» Τσίπρα – Βαρουφάκη δεν πιάνει και ο «γκρεμός» είναι μπροστά.

Την Παρασκευή 26 Ιουνίου, ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει από τις Βρυξέλλες και χωρίς να ενημερώσει τις Βρυξέλλες -πίστευαν ότι οι διαπραγματεύσεις βρίσκονταν κοντά σε συμφωνία-, συγκάλεσε έκτακτο κυβερνητικό συμβούλιο και με διάγγελμά του ανακοινώνει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την Κυριακή 5 Ιουλίου 2015.
Υποστηρίζει ότι η πρόταση των θεσμών διογκώνει τις ανισότητες και πως στόχος ορισμένων εξ αυτών δεν είναι η επίτευξη συμφωνίας, αλλά η ταπείνωση του ελληνικού λαού. Το διάγγελμα ήταν για όλους ένα μεγάλο σοκ.
Το Σάββατο 27 Ιουνίου, μέσα σε κλίμα σφοδρής αντιπαράθεσης, πραγματοποιείται στη Βουλή η συζήτηση και η ψηφοφορία επί της πρότασης της κυβέρνησης για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ενώ στις Βρυξέλλες συνεδριάζει το Eurogroup. Η ελληνική κυβέρνηση ζητά παράταση του προγράμματος για ένα μήνα, αίτημα το οποίο δεν γίνεται αποδεκτό.
Μπροστά σε αυτές τις συνθήκες, την Κυριακή 28 Ιουνίου ανακοινώνεται το κλείσιμο των τραπεζών και capital controls με όριο αναλήψεων 60 ευρώ την ημέρα.
Διχασμός
Η προοπτική του δημοψηφίσματος δίχασε βαθιά την ελληνική κοινωνία στη μία εβδομάδα έντονης πόλωσης που ακολούθησε. Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές του «Οχι» παρουσίαζαν το δημοψήφισμα ως κορυφαία δημοκρατική στιγμή, καλώντας τον λαό να υψώσει το ανάστημά του. Στους δρόμους οργανώθηκαν συγκεντρώσεις υπέρ του «Οχι», με συνθήματα κατά της λιτότητας και της «ταπείνωσης» της χώρας.
«Στις 5 Ιουλίου γράφουμε Ιστορία – Οχι» ήταν το μήνυμα που προέβαλλε η καμπάνια του κυβερνώντος κόμματος, με τον ίδιο τον κ. Τσίπρα να συμμετέχει σε συλλαλητήρια καλώντας τον κόσμο να απορρίψει τον εκβιασμό των δανειστών. Το αφήγημα της κυβέρνησης ήταν ότι το «Οχι» δεν ισοδυναμεί με ρήξη με την Ευρώπη, αλλά θα ενδυναμώσει τη διαπραγματευτική θέση της χώρας για καλύτερη συμφωνία.

Από την άλλη πλευρά, οι υποστηρικτές του «Ναι» -στην πλειονότητά τους προερχόμενοι από την αντιπολίτευση- υποστήριζαν ότι το πραγματικό δίλημμα ήταν «Μέσα ή έξω από το ευρώ». Σε όλη τη χώρα διοργανώθηκαν επίσης μεγάλες συγκεντρώσεις υπέρ του «Ναι» και μηνύματα υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της Ελλάδας. Η αντιπολίτευση κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι θέτει σε κίνδυνο τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη «για ιδεοληψίες».
Ντόμινο…
Το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 διεξήχθη κανονικά. Το 61,31% των ψηφοφόρων ψήφισε «Οχι», απορρίπτοντας την πρόταση των θεσμών, ενώ 38,69% ψήφισε «Ναι». Το ίδιο βράδυ, ο Αντώνης Σαμαράς ανακοίνωσε την παραίτησή του από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την ήττα της γραμμής του «Ναι».
Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που στήριξαν το «Οχι» ξεχύθηκαν στους δρόμους, κυρίως στην Αθήνα και άλλες μεγάλες πόλεις, πανηγυρίζοντας το αποτέλεσμα με ελληνικές σημαίες και συνθήματα. Ωστόσο, οι εξελίξεις μετά το δημοψήφισμα δεν ήταν αυτές που περίμεναν οι υποστηρικτές του «Οχι». Η κυβέρνηση Τσίπρα μέσα σε λίγες ημέρες επέστρεψε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων καθώς το «οξυγόνο» είχε στερέψει για την Ελλάδα.
«ΕΦΟΔΟΣ ΣΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΚΟΠΕΙΟ»
Οι επαφές με τον Πούτιν και το παράλληλο νόμισμα
Είχαν προηγηθεί οι επαφές με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τον Απρίλιο του 2015, όπου, όπως αποκάλυψε στα απομνημονεύματά του ο Φρανσουά Ολάντ, ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από τον Ρώσο πρόεδρο εκτυπωτικές μονάδες για να τυπώνει δραχμές, ενώ ζητούσε και δάνειο από τη Μόσχα για να παρακάμψει τους Ευρωπαίους δανειστές.
Παράλληλα, στο παρασκήνιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. γίνονταν διεργασίες για «παράλληλο νόμισμα». Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας στο βιβλίο του «Ιθάκη» αναφέρει ότι ο Βαρουφάκης στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης του έλεγε ότι «δεν θα φύγουμε από το ευρώ, θα εκδώσουμε παράλληλο νόμισμα, θα αντέξουμε και σύντομα θα αναγκαστούν να υποχωρήσουν οι δανειστές».
Αλλοι πάλι, όπως ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, υπουργός Ενέργειας τότε, είχε ταχθεί υπέρ του δημοψηφίσματος με προετοιμασία μετάβασης σε εθνικό νόμισμα αλλά και με πιο «σκληροπυρηνικές θέσεις», όπως «να πάρουμε άμεσα τον έλεγχο της Τραπέζης της Ελλάδος». Θέση που έμεινε στην Ιστορία ως «έφοδος στο Νομισματοκοπείο».
Ενα βήμα από το Grexit

«Η Ελλάδα στο χείλος της εξόδου από την ευρωζώνη» μεταδίδουν ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, με τις εικόνες από τις ουρές στις τράπεζες να προκαλούν άλλο ένα σοκ. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, καλεί τους Ελληνες να ψηφίσουν «Ναι» στο δημοψήφισμα: «Δεν πρέπει να αυτοκτονούμε επειδή φοβόμαστε τον θάνατο» ήταν η δραματική έκκλησή του. Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δηλώνει ότι η Ελλάδα ουσιαστικά επέλεξε να διακόψει τις συνομιλίες και ότι το δημοψήφισμα αφορούσε «Ναι ή Οχι στο ευρώ». Σε πιο σκληρό τόνο, ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο είπε ότι «οι Ελληνες τρελάθηκαν αν νομίζουν πως θα εκβιάσουν την Ευρώπη με ένα δημοψήφισμα».
Η ώρα της «kolotoumbas», καμία αυτοκριτική
Με την έξοδο από το ευρώ να βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ, τη νύχτα της 12ης προς 13η Ιουλίου 2015, ύστερα από έναν μαραθώνιο στις Βρυξέλλες, ο Αλέξης Τσίπρας συμφώνησε σε ένα νέο πακέτο διάσωσης -το τρίτο μνημόνιο-, με όρους ακόμη αυστηρότερους από εκείνους που είχαν απορρίψει οι ψηφοφόροι στο δημοψήφισμα. Η στροφή αυτή χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως «kolotoumba», ενώ ο Γιάνης Βαρουφάκης παραιτήθηκε.

Το τρίτο μνημόνιο εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2015 από τη Βουλή, αλλά προκάλεσε διάσπαση στον ΣΥΡΙΖΑ (περίπου 40 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος διαφώνησαν), οδηγώντας τον κ. Τσίπρα να προκηρύξει πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015.
Εντεκα χρόνια μετά, θα περίμενε κανείς από τον κ. Τσίπρα να έχει κάνει μια ειλικρινή αυτοκριτική για εκείνη την καταστροφική περίοδο, αλλά μάταια. «Δεν τις κλείσαμε εμείς, μας τις έκλεισαν τις τράπεζές μας. Τις τράπεζες έπρεπε να τις κλείσουμε εμείς, την επόμενη ημέρα των εκλογών. Και όχι να αφήσουμε να μας εκβιάζουν μέσα από τη διαρροή των καταθέσεων», ήταν η σοκαριστική δήλωση του σημερινού προέδρου της ΕΛΑΣ.

