Η αισιόδοξη ματιά της Ολγας Βερυκάκη καταγράφεται στα έργα της 15ης ατομικής έκθεσής της, η οποία φιλοξενείται στην γκαλερί «Αργώ» με τον εύγλωττο τίτλο «Το ανθισμένο δέντρο», σε επιμέλεια της Αλέξιας Κ. Σερέζη.
Μια βόλτα στους χώρους της έκθεσης σε γεμίζει φως και ελπίδα. Τα ανθισμένα κλαδιά, οι γυναικείες μορφές, τα παιδιά, οι κορδέλες που ανεμίζουν, οι καταγάλανοι ουρανοί της, αλλά και οι αναφορές στο αττικό τοπίο και την Ακρόπολη, σε μια πανδαισία χρωμάτων και ρυθμών, συνθέτουν τον δικό της ζωγραφικό τόπο, όπου κυριαρχούν η αναγέννηση και η προσδοκία της χαράς και της επανεκκίνησης. Εργα που, όπως η ίδια μας λέει, δημιούργησε κατά τη διάρκεια της καραντίνας στα πανέμορφα Χανιά, όπου διαμένει μόνιμα, αλλά δεν έχουν τίποτα από το βάρος της εποχής εκείνης.
Τι την έκανε να κρατήσει αυτήν την αισιόδοξη ματιά στη ζωγραφική της κατά τα χρόνια του εγκλεισμού; «Μα, αυτή η ίδια η φύση, που ήταν σαν να είχε επαναστατήσει απέναντι σε όσα συνέβαιναν τότε και στον σύγχρονο τρόπο ζωής που την καταστρέφει», λέει η Ολγα Βερυκάκη στον «Ε.Τ.», συμπληρώνοντας: «Ο τίτλος της έκθεσης “Το ανθισμένο δέντρο” αναφέρεται ακριβώς στο πώς αντιδρούσε η φύση κατά τη διάρκεια της καραντίνας, που απαλλαγμένη και ελεύθερη από όσα τη δηλητηριάζουν μεγαλουργούσε. Τα δέντρα είχαν ανθίσει σε τέτοιο βαθμό, όσο ποτέ άλλοτε. Ούτε εγώ η ίδια δεν αναγνώριζα στις βόλτες μου τα ίδια δέντρα που υπήρχαν χρόνια στα παρκάκια της γειτονιάς μου. Ηταν όλα όμορφα και ολάνθιστα. Παράλληλα, η θάλασσα έλαμπε καθαρή και γαλήνια. Η φύση ήταν στα καλύτερά της και αυτό ήθελα να μεταφέρω στη ζωγραφική μου».

Πώς θα χαρακτηρίζατε τα έργα της έκθεσης;
Τα έργα αυτά ξεκίνησα να τα δουλεύω στη διάρκεια της ιδιαίτερης εκείνης περιόδου των αποκλεισμών και αποτελούν ένα είδος ημερολογίου καταγραφής σκέψεων, ονείρων και επιθυμιών σε μια εποχή που όλα ήταν καινούργια και δεν ήταν καθόλου ευδιάκριτο το τι μέλλει γενέσθαι. Είναι έργα πολύ ιδιαίτερα, έχουν επάνω τους χρόνο, καθώς είχα τον καιρό να τα δουλέψω σιγά σιγά, να περιμένω να ωριμάσουν, να μελετήσω τις λεπτομέρειές τους, να τα αγαπήσω, για να μου δώσουν το καλύτερό τους. Τους προσέφερα τον χρόνο που πιστεύω ότι δεν διαθέτουμε οι σύγχρονοι καλλιτέχνες, σε αντίθεση με τους μεγάλους δασκάλους της ιστορίας της τέχνης που διέθεταν άπειρο χρόνο, γι’ αυτό και έφτασαν την τέχνη τους σε αυτά τα υψηλότατα επίπεδα.
Ζείτε μόνιμα στα Χανιά. Πόσο σας εμπνέει στη δουλειά σας η παραμονή σας στην Κρήτη;
Η Κρήτη, τα Χανιά, η Κίσσαμος, η ιδιαίτερη πατρίδα των σκληρών παιδικών χρόνων, διακατέχεται από ιστορία, ομορφιά και πλούτο, από άκρη σε άκρη. Τα βιώματά μου από το περιβάλλον αυτό άσκησαν και ασκούν απίστευτη επιρροή στον ψυχισμό μου. Ομορφιά και σκληρότητα μαζί, οι άνθρωποι του τόπου, ένας συνδυασμός ιδιαίτερος. Τα βενετσιάνικα κάστρα, τα χρώματα του ουράνιου τόξου, του ξημερώματος ή του ηλιοβασιλέματος γεμίζουν το βλέμμα. Ολες οι αισθήσεις φορτίζονται και ως ζωγράφος θέλω να δείξω αυτό που αντικρίζουν τα μάτια μου, την αρμονία και την ομορφιά της φύσης, με το έργο μου. Οπότε, ναι, σαφώς με έχει καθορίσει ο τόπος όπου ζω. Είναι το μέτρο σύγκρισής μου, η εικόνα που βλέπω καθημερινά. Οπως και η μοναδική κουλτούρα, απαύγασμα τόσων πολιτισμών που πέρασαν τα στοιχεία τους στο μεράκι που έβαζαν πάντα σε όλα όσα δημιουργούσαν με τα χέρια τους οι γενιές των γυναικών που προηγήθηκαν. Ολα ιδιαίτερα σε αυτόν τον τόπο και όλα κομμάτι της έμπνευσής μου.
Τι θέλετε να προσφέρετε στο κοινό με το έργο σας;
Θα έλεγα ότι θέλω να προσφέρω στους θεατές που αγαπούν και απολαμβάνουν το έργο μου δύναμη και πίστη στην ομορφιά και τις διαχρονικές αξίες της ζωής. Ο,τι μας βασανίζει μέσα από την ομορφιά γλυκαίνει.
Ποια είναι η σχέση με το ατελιέ σας;
Μόνιμη και καθοριστική, καθώς εκεί μαζεύω τα υλικά μου και τα συναισθήματά μου. Είναι ο μοναδικός απαραβίαστος χώρος μου. Δεν νιώθω ποτέ μοναξιά στο εργαστήριο, απελπισία ίσως ναι, όταν δεν βγαίνει όπως θέλω ένα έργο.

Η ενασχόληση με τη ζωγραφική είναι καθημερινή διαδικασία;
Ναι, είναι μια διαδικασία χωρίς ωράριο που δεν σταματά ποτέ. Κάθε έργο ανήκει σε μια ζωγραφική και ιδεολογική ενότητα. Αν σταματήσεις για μεγάλο διάστημα, σταματά η ροή, η συνέχεια στο έργο, τα χέρια χάνουν τη μαεστρία τους στην πινελιά. Η τέχνη θέλει συνέπεια, κάτι που το μαθαίνουμε από τις σπουδές μας ακόμα.
Οταν ένας ζωγράφος ζει εκτός Αθηνών έχει τις ίδιες ευκαιρίες με τους συναδέλφους του;
Δύσκολη ερώτηση… Νομίζω ότι ο καλλιτέχνης της περιφέρειας δεν έχει τις ίδιες ευκαιρίες, αφενός γιατί απέχει από το κοινωνικό κομμάτι του χώρου, από τις συζητήσεις για την τέχνη με συναδέλφους, επιμελητές κ.λπ., αφετέρου γιατί, όταν δεν είσαι στην Αθήνα, θέλει διπλή προσπάθεια να παραμείνεις ενεργός, ώστε να επικοινωνείς με φίλους ζωγράφους, να «ζεσταίνεσαι», να δουλεύεις, να ανήκεις στο παραγωγικό γίγνεσθαι της τέχνης. Τα τελευταία χρόνια, με τα social media, η εξωστρέφεια διευκολύνθηκε πολύ και οι καλλιτέχνες της περιφέρειας μπορούν να επικοινωνούν τη δουλειά τους πιο εύκολα. Τελείωσα την ΑΣΚΤ Αθήνας και μια ολόκληρη γενιά καλλιτεχνών που βρεθήκαμε στη Σχολή τα χρόνια των σπουδών μας τους βρήκα πάλι μέσα από τα social media και είναι χαρά μου που ήρθαν και έρχονται να δουν τη δουλειά μου τώρα στην «Αργώ» με την ευκαιρία της έκθεσής μου! Εν κατακλείδι, όμως, πιστεύω πως με μεγάλη επιμονή και πίστη στη δουλειά του κάθε καλλιτέχνης βρίσκει τον δρόμο του, τους τρόπους και τους χώρους να εκθέτει το έργο του.
Τι είναι για εσάς η ζωγραφική και η τέχνη;
Η ζωγραφική είναι όλος ο κόσμος μου. Είναι ο τρόπος ζωής μου, ο δρόμος για να επικοινωνήσω τις σκέψεις μου. Η χαρά που μου δίνει ένα έργο που αγάπησαν οι θεατές είναι απέραντη. Οπως και η γαλήνη της ψυχής όταν εναποθέτω κάποια βάρη σε ένα έργο τέχνης ή η ισορροπία μετά την ολοκλήρωση μιας δημιουργίας. Η ζωγραφική μού έχει σταθεί σε τεράστιες δυσκολίες. Με έχει στηρίξει και με κράτησε ζωντανή σε τεράστιες απώλειες. Η ζωγραφική, με το μαγικό ραβδάκι της, με έμαθε την υπομονή. Οι τέχνες θέλουν υπομονή και επιμονή για να ανθήσουν.
Τα μελλοντικά σχέδιά σας;
Να μπορέσω να ολοκληρώσω τις ιδέες που έχω στο μυαλό μου πάνω στο τελάρο μου και να επισκεφθώ κάποια μουσεία που δεν έχω δει ακόμα. Επίσης, να συμμετάσχω σε εκθέσεις που έρχονται σύντομα.
Βλέπουμε συχνά στα έργα σας εικόνες από την Αθήνα, όπως τον Παρθενώνα. Πώς προκύπτουν στη δουλειά σας;
Η Αθήνα είναι η πόλη που μου προσέφερε την ενηλικίωση, τις σπουδές, την κουλτούρα της, τα μουσεία, τις γκαλερί, τα θέατρα, τα σινεμά. Δεν τα είχα αυτά μεγαλώνοντας στα Χανιά, στα χρόνια της εφηβείας. Η Ακρόπολη ήταν η πρώτη μεγάλη βόλτα με τον πατέρα μου, όταν με συνόδευσε στην πόλη και ήθελε να ανέβουμε στον Ιερό Βράχο. Εκεί συχνάζαμε, όταν μοιραζόμουν για ένα διάστημα το εργαστήριό μου με μία φίλη στην Πλάκα. Ηταν τόσο όμορφο το περιβάλλον που με γαλήνευε, έπαιρνα δύναμη και όλα όσα με ενοχλούσαν στην πόλη, το νέφος και ο θόρυβος, απαλύνονταν. Τα σπίτια, οι γειτονιές τριγύρω είχαν τις «τριχρωμίες» εκείνες που θύμιζαν ζωγραφική του Τσαρούχη, του Βασιλείου, του Μόραλη. Κυρίαρχο όλων το φως. Ο αττικός ουρανός έπαιρνε όλα τα μπλε της ζωγραφικής στη διάρκεια του 24ώρου. Παράλληλα, στη διάρκεια του εγκλεισμού είχα τον χρόνο να ασχοληθώ με την ιστορία της τέχνης, με το διάβασμα όσων δεν προλάβαινα στους κανονικούς ρυθμούς της ζωής. Τότε άντλησα δύναμη από τα αιώνια έργα, όπως η Ακρόπολη.

Εχετε δουλέψει και στο θέατρο. Σας ενδιαφέρει αυτός ο χώρος και γιατί;
Λάτρεψα το θέατρο από μικρό παιδί. Από τη μαθητική παράσταση έως την πρώτη επαγγελματική δουλειά αμέσως μετά το πτυχίο μου από τη σχολή, το θέατρο λειτούργησε ως ένα σχολείο από μόνο του. Ο χώρος του θεάτρου, σε πολλά σημεία διαφορετικός από τη ζωγραφική, με μαγεύει. Συνδυάζει όλες τις τέχνες και ο άνθρωπος-ηθοποιός είναι το κέντρο του. Ο χώρος της σκηνής, τα ρούχα με την υλική δύναμή τους, η κίνηση, ο ήχος, όλα μαζί είναι σαν ένα έργο ζωγραφικής εφήμερο. Λειτουργούν ώστε να πάρει ζωή το κείμενο και να μετουσιώσει τα μηνύματα του συγγραφέα. Το θεατρικό κείμενο με μαγνητίζει και με μυεί σε έννοιες που αναπτύσσουν νέες ιδέες στη ζωγραφική σκέψη μου.
Info
«ΤΟ ΑΝΘΙΣΜΕΝΟ ΔΕΝΤΡΟ»
Ολγα Βερυκάκη
ΠΟΥ
Γκαλερί «Αργώ», Νεοφύτου Δούκα 5, Κολωνάκι
ΠΟΤΕ
Εως τις 8 Ιουλίου
Τρίτη – Παρασκευή 10:00-14:00 και 17:00-20:00, Σάββατο 11:00-15:00
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
2107249333
Ειδήσεις Σήμερα
- Χειρουργείο από 8.000 χλμ. μακριά – Ο γιατρός Ευάγγελος Λιάτσικος μιλά στον ΕΤ για την πρώτη διηπειρωτική ρομποτική τηλεχειρουργική
- Μουντιάλ 2026: Οι πιο δυνατές προτάσεις για το Στοίχημα (28/6)
- Φωτιά στην Ομόνοια: Διασωληνωμένος ο 40χρονος εγκαυματίας – Σοκάρουν οι μαρτυρίες [βίντεο]
- Καμέλ Νταούντ στον ΕΤ: «Το ανθρώπινο σώμα δεν λέει ποτέ ψέματα»
