Ανάμεσα στους θεατές, που χειροκρότησαν θερμά στο τέλος της παράστασης, ήταν και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, με τη σύζυγό του Μαρέβα Γκραμπόσκι – Μητσοτάκη και την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.

Η Εθνική Λυρική Σκηνή, που ανέλαβε το δύσκολο εγχείρημα, πέτυχε να βαδίσει προς το μέλλον χρησιμοποιώντας τα στέρεα υλικά του παρελθόντος. Η παράσταση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο του θεματικού άξονα της καλλιτεχνικής περιόδου 2025-26 «Η όπερα του μέλλοντος μέσα από τη μήτρα του παρελθόντος», σε καλλιτεχνική διεύθυνση του Γιώργου Κουμεντάκη. Έτσι άνοιξε, το Σάββατο το βράδυ, λαμπρά τις πύλες του για φέτος το Φεστιβάλ Επιδαύρου, στο αρχαίο αργολικό θέατρο. Το κοινό παρακολούθησε μια υψηλής αισθητικής ανασύνθεση της ιστορικής παραγωγής της Μήδειας του Κερουμπίνι, που το 1961 ανέβηκε με τη Μαρία Κάλλας στον ομώνυμο ρόλο, σε σκηνοθεσία του Αλέξη Μινωτή, σκηνικά – κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη και χορογραφία της Μαρίας Χορς.

Το αποτέλεσμα ήταν εύστοχο, εμπνευσμένο, με σεβασμό στο παρελθόν, τόσο που ένοιωθες ότι η Μαρία Κάλλας ήταν νοερά εκεί. Η κορυφαία δραματική υψίφωνος Άννα Πιρότσι, που ερμήνευσε αυτή τη φορά τη Μήδεια, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και ενθουσίασε με τη φωνητική και τη σκηνική της ερμηνευτική αρτιότητα. Αλλά και όλοι οι συντελεστές πήραν μια κορυφαία στιγμή του χθες και την έφεραν στο σήμερα, δημιουργώντας μια γέφυρα διαλόγου ανάμεσα στη «χρυσή εποχή» της διεύθυνσης του Κωστή Μπαστιά της δεκαετίας του ’60, με το παρόν και το μέλλον της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Δεν ήταν άλλωστε τυχαίο ότι τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί από τον περασμένο Φεβρουάριο.
Κατά την είσοδο στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, οι θεατές είχαν την ευκαιρία να μπουν στο κλίμα της παράστασης περνώντας από την έκθεση Σημείο Κάλλας, με εικαστικές συνθέσεις από το αρχειακό υλικό που σώζεται από την παραγωγή της Μήδειας, σε επιμέλεια του Διονύση Φωτόπουλου, video art – βιντεοεγκατάσταση του Παντελή Μάκκα και σχεδιασμό ήχου του Θοδωρή Ρέγκλη.

Η ανασύνθεση της ιστορικής παραγωγής του 1961 έγινε από τους Παναγή Παγουλάτο στη σκηνοθεσία, τη Λίλη Πεζανού στα σκηνικά, την Τότα Πρίτσα στα κοστούμια, τις Γιάννα Φιλιπποπούλου και Κέλλη Ζαμπέλα στη χορογραφία και τον Χρήστο Τζιόγκα στους φωτισμούς. Όλοι οι παραπάνω έσκυψαν με ευλάβεια στο αρχειακό υλικό που έχει μείνει από την ιστορική παράσταση, από την οποία μάλιστα δεν υπάρχει μαγνητοσκόπηση.
Ο σκηνοθέτης Παναγής Παγουλάτος μελέτησε με προσήλωση το φωτογραφικό υλικό που υπάρχει από τις πρόβες και τις παραστάσεις στην Επίδαυρο, και τις σημειώσεις προετοιμασίας της σκηνοθεσίας που έχουν καταγραφεί στα τετράδια του Αλέξη Μινωτή, που ευτυχώς έχουν διασωθεί και δημιούργησε μια συνεκτική και συνεπή στο πνεύμα του έργου σκηνοθεσία.
Η σκηνογράφος Λίλη Πεζανού, ζωντάνεψε με ακρίβεια το σκηνικό του Γιάννη Τσαρχούνη, που μοιάζει σαν αδιάσπαστο κομμάτι του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου, το οποίο επανασχεδίασε με βάση τις φωτογραφίες.

Η ενδυματολόγος Τότα Πρίτσα έκανε μια λεπτομερή μελέτη των σωζόμενων κοστουμιών του Τσαρούχη για να δημιουργήσει τα ακριβή αντίγραφά τους, αναζητώντας τα ίδια σπάνια υφάσματα και αναδημιουργώντας την ίδια χρωματική παλέτα ώστε να ανασυνθέσει έναν μοναδικό ενδυματολογικό καμβά, με κοστούμια που προσεγγίζουν τη γλυπτική ποιότητα της αρχαιοελληνικής ενδυμασίας.
Οι χορογράφοι Γιάννα Φιλιπποπούλου και Κέλλη Ζαμπέλα δημιούργησαν τις χορογραφίες και την κίνηση της παράστασης στο πνεύμα της κινησιολογικής ταυτότητας της Μαρίας Χορς βασισμένες στις σημειώσεις των τετραδίων του Αλέξη Μινωτή, ενώ ο Χρήστος Τζιόγκας δημιούργησε τους φωτισμούς, σεβόμενος την εικαστική γλώσσα του Γιάννη Τσαρούχη. Όλα τα αρχειακά αυτά υλικά βρίσκονται στο Ιστορικό Αρχείο της ΕΛΣ, στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, αλλά και σε πολύτιμα ιδιωτικά αρχεία και συλλογές. Ο αναγνωρισμένος αρχιμουσικός Ζακ Λακόμπ καθοδήγησε με έμπνευση και επιμονή στη λεπτομέρεια την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ. Τη Χορωδία της ΕΛΣ προετοίμασε ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.

Όλοι οι συντελεστές χειροκροτήθηκαν θερμότατα από το κοινό μαζί με τους διεθνώς καταξιωμένους πρωταγωνιστές του έργου, την Άννα Πιρότσι στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Μήδειας, την Αλίσα Κολόσοβα (ως Νέρις), τον Ζαν-Φρανσουά Μπορράς (Ιάσων), τον Τάση Χριστογιαννόπουλο (Κρέων) και τη Δανάη Κοντόρα (Γλαύκη).

Όπως και στην πρώτη παρουσίαση του 1961, έτσι και σήμερα, 65 χρόνια μετά, η Μήδεια αποτέλεσε ένα καλλιτεχνικό γεγονός διεθνούς εμβέλειας που τοποθετεί την Ελλάδα στο κέντρο της παγκόσμιας πολιτιστικής δημιουργίας.

