Η πρώην παίκτρια του My Style Rocks περιέγραψε τα πρώτα συναισθήματα που ακολούθησαν την ανακοίνωση της διάγνωσης και την απόφασή της να διαχειριστεί την κατάσταση με πρακτικότητα και ψυχραιμία, προκειμένου να διατηρήσει την καθημερινότητά της και να συνεχίσει την ανατροφή του γιου της. Όπως εξήγησε, η αρχική αντίδραση ήταν φόβος, αλλά σύντομα διαμόρφωσε ένα σχέδιο διαχείρισης της νέας πραγματικότητας, με στόχο να ελαχιστοποιήσει την επίδραση της νόσου στην οικογενειακή ζωή και στις επαγγελματικές της υποχρεώσεις. Στο πλαίσιο αυτό ανέφερε ότι η συνεργασία με ιατρικό προσωπικό και η παρακολούθηση των εξετάσεων αποτελούν καθημερινή προτεραιότητα.
Μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα», την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, η Αμάντα Μανωλάκου σημείωσε: «Εμένα η σκλήρυνση κατά πλάκας με τρομάζει, τρελαίνομαι. Δεν θα με φάει όμως αυτή, εγώ θα τη φάω. Από τη στιγμή που επιβίωσα στο πρώτο άκουσμα και κατάφερα να σηκωθώ μετά από αυτό που πέρασα τουλάχιστον τις πρώτες μέρες που το έμαθα, είπα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να με ξαναρίξει με τίποτα. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι μπορεί να μην μπορώ να τρέξω με τον γιο μου. Όταν είσαι γονιός, δεν έχεις δικαίωμα να λυγίσεις». Στο ίδιο πλαίσιο πρόσθεσε ότι οι πρώτες ημέρες μετά τη διάγνωση είχαν έντονο ψυχολογικό και σωματικό αντίκτυπο, γι’ αυτό και η στρατηγική της εστιάζει σε σταθερή ιατρική παρακολούθηση, ψυχολογική υποστήριξη όταν χρειάζεται και στην οργάνωση της καθημερινότητας γύρω από τις ανάγκες του παιδιού.
Στην ίδια συνέντευξη, η Αμάντα Μανωλάκου αναφέρθηκε στην περιπέτεια της υγείας του συζύγου της. «Ο Νίκος, ο άντρας μου, είχε πάθει έμφραγμα. Ένιωσα ότι καταστρέφεται η ζωή μου σε ένα δευτερόλεπτο. Ήμουν στο γύρισμα του My Style Rocks και έφυγα μέσα στη νύχτα να πάω στο νοσοκομείο, εκείνος πήγε μόνος του οδηγώντας και έχοντας πάθει ένα μεγάλο έμφραγμα», μοιράστηκε. Θυμούμενη εκείνες τις μέρες, περιέγραψε την πρακτική ρουτίνα που ακολούθησε για να συνδυάσει τη φροντίδα του συζύγου με τις υποχρεώσεις προς το παιδί: «Πήγα εκεί, γύρισα τα ξημερώματα και αυτό που έκανα από εκεί και πέρα ήταν, να πηγαίνω στο νοσοκομείο στον Νίκο, να γυρνάω το βράδυ, να κοιμίζω το παιδί, και να ξαναπηγαίνω στον Νίκο για να μη καταλάβει κάτι ο μικρός».
Ροή Ειδήσεων 
