Με φόντο τις αντιδράσεις που καταγράφονται στη διεθνή κοινότητα για τη νομιμότητα της επίθεσης της Delta Force, κάτοικοι του Καράκας ελληνικής καταγωγής που ζουν από κοντά τις εξελίξεις μιλούν στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής για τη ζοφερή καθημερινότητα στη χώρα της Νότιας Αμερικής με τα 28 εκατομμύρια κατοίκους.

Παρά τα τεράστια αποθέματα πετρελαίου και τις σημαντικές ποσότητες καφέ και κακάο που παράγονται στη Βενεζουέλα, οι κάτοικοι ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, όπως μας εξηγεί ο Αλέξανδρος Κακαλάνος, Λήμνιος στην καταγωγή, που ζει στο Καράκας, όπου σπούδασε και εργάζεται ως οδοντίατρος. «Για να καταλάβετε τι συμβαίνει στη χώρα, αρκεί να σας πω ότι η μητέρα μου -την οποία χάσαμε πριν από 40 ημέρες- έπαιρνε σύνταξη 130 μπολιβάρ, που αντιστοιχούν στο 1/3 του ευρώ. Το φθηνότερο ψωμί κοστίζει 200 μπολιβάρ το κιλό και δεν μπορούσε να το αγοράσει, αφού το ποσό που έπαιρνε αρκούσε μόνο για να πάρει τρία αβγά», σημειώνει ο Ελληνας γιατρός.

Καμία έκπληξη

Η επέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν ήταν για τους πολίτες της Βενεζουέλας κεραυνός εν αιθρία, αλλά μια κίνηση που ανέμεναν στη χώρα τους τελευταίους μήνες, και μάλιστα σε μεγαλύτερη έκταση. «Η πλειονότητα των ανθρώπων εδώ δεν ήθελε τον Νικολάς Μαδούρο, ειδικά μετά τις τελευταίες εκλογές που φάνηκε να τις κερδίζει με συντριπτική πλειοψηφία, αφού όλοι ήξεραν ότι αυτά τα ποσοστά που παρουσιάστηκαν δεν ήταν αληθινά. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους, βγήκαν πλούσιοι και φτωχοί μαζί, έγιναν φασαρίες, ήταν ξεκάθαρο ότι δεν τον θέλουν. Αλλωστε και τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις με νοθεία πιστεύουν ότι τις κέρδισε. Με τόση φτώχεια που επικρατεί, πλέον, πιστεύουμε ότι χειρότερα δεν γίνεται… Αλλωστε, εκατομμύρια Βενεζουελανοί έχουν εγκαταλείψει τη χώρα τα τελευταία χρόνια εξαιτίας αυτής της κατάστασης. Τώρα και αυτοί που ανέλαβαν την κυβέρνηση άνθρωποι του Μαδούρο είναι, αλλά περιμένουμε μήπως κάνουν τα πράγματα καλύτερα και δεν χαρίζουν πετρέλαιο, φυσικό αέριο, αλουμίνιο και χρυσό. Με λίγα λόγια, περιμένουμε μήπως δούμε το δολάριο», λέει ο Αλέξανδρος Κακαλάνος.

Πιο ήσυχοι

Η κατάσταση στην πόλη έχει εξομαλυνθεί μετά την επίθεση των ΗΠΑ και οι κάτοικοι προσπαθούν να ξαναβρούν τους καθημερινούς τους ρυθμούς με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα της χώρας. «Κάθε ημέρα που περνάει είμαστε πιο ήσυχοι, πέρασε ο φόβος που οδήγησε τις πρώτες ημέρες τον κόσμο μαζικά στα σούπερ μάρκετ. Ολοι ήθελαν να πάρουν φαγητό, γιατί αρχικά φοβούνταν ότι θα γίνει και νέα επίθεση. Οι ουρές ήταν ατέλειωτες, ακόμα και στο φαρμακείο, που είχε κλείσει τις πόρτες του και έδινε φάρμακα από ένα μικρό παραθυράκι παρουσία αστυνομικών. Τώρα, όμως, άνοιξαν οι πόρτες και οι άνθρωποι γύρισαν στις δουλειές τους. Η επίθεση, πάντως, δεν ήταν ξαφνική. Βλέπαμε τόσο καιρό τα πλοία των ΗΠΑ απέναντί μας. Ξέραμε ότι θα χτυπήσουν», λέει ο κ. Κακαλάνος.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΜΑΡΑΓΓΕΛΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΚΑΡΑΚΑΣ

«Τώρα έχουμε ελπίδες ότι θα γίνει κάτι καλό» 

Με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα παρακολουθεί τις εξελίξεις και ο Θοδωρής Μαραγγέλης, πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας στο Καράκας, που στο παρελθόν αριθμούσε περίπου 3.000 μέλη, αλλά πλέον κανείς δεν ξέρει πόσοι έχουν απομείνει. Τη νύχτα της επίθεσης ξύπνησε από τις ισχυρές εκρήξεις, καθώς το σπίτι του είναι πολύ κοντά στο Προεδρικό Μέγαρο, το οποίο περικύκλωσαν οι δυνάμεις των ΗΠΑ πιάνοντας στον ύπνο τον Νικολάς Μαδούρο και τη σύζυγό του, Σίλια Φλόρες.

«Ηταν πολύ μεγάλες οι εκρήξεις, καταλάβαμε ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει. Αλλωστε, πολύς κόσμος το περίμενε, γιατί βλέπαμε απέναντι τα πλοία των ΗΠΑ και καταλαβαίναμε ότι δεν έχουν έρθει για… ηλιοθεραπεία. Ημασταν προετοιμασμένοι τουλάχιστον εδώ και ένα δίμηνο και είχαμε προμηθευτεί ήδη τα απαραίτητα, τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης», λέει ο κ. Μαραγγέλης, σημειώνοντας ότι οι πολίτες της Βενεζουέλας ζητούσαν καιρό τώρα βοήθεια από το εξωτερικό.

«Ο λαός εδώ ήθελε βοήθεια απ’ έξω, γιατί ήξερε ότι μόνος του δεν θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα. Επίσης, περίμεναν μεγαλύτερης κλίμακας επίθεση, δηλαδή περίμεναν ότι δεν θα πάρουν μόνο τον Μαδούρο, αλλά και την υπόλοιπη ομάδα του. Τώρα παρακολουθούμε να δούμε τι εξελίξεις θα υπάρξουν, γιατί οι αποφάσεις λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες. Εχουμε ελπίδες ότι θα γίνει κάτι καλό, αλλά θα πάρει πάρα πολύ χρόνο για να στρώσει η κατάσταση. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται από τη μία μέρα στην άλλη, γιατί η ζημιά που έχει γίνει είναι πολύ μεγάλη. Πάντως, μετά την αρχική αναταραχή και τον χαμό που είδαμε στα σούπερ μάρκετ, ο κόσμος έχει επιστρέψει στη ρουτίνα του», σημειώνει ο Θοδωρής Μαραγγέλης.

Οι γονείς του έφυγαν από τη Μυτιλήνη στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και εγκαταστάθηκαν στη Βενεζουέλα αναζητώντας μια καλύτερη τύχη για την οικογένειά τους. Σήμερα ο κ. Μαραγγέλης εργάζεται στο εμπόριο παπουτσιών και από την καρδιά του Καράκας παρακολουθεί τα γεγονότα, που φαίνεται ότι ανατρέπουν τους κανόνες στο Διεθνές Δίκαιο.