Στην εισαγωγική της ομιλία, η Αμερικανίδα πρόεδρος του φεστιβάλ, Τρίσα Τατλ, αναφέρθηκε στις διαμαρτυρίες και την κριτική που δέχθηκε η Μπερλινάλε, για το γεγονός ότι δεν πήρε θέση σχετικά με τον πόλεμο στη Γάζα. Ιδιαίτερη κατακραυγή προκάλεσε η δήλωση του προέδρου της κριτικής επιτροπής, Βιμ Βέντερς, ο οποίος δήλωσε ότι το σινεμά «είναι το αντίθετο της πολιτικής και πρέπει να μένει έξω από την πολιτική».

«Πολύς κόσμος έφερε απ’ έξω θλίψη, πόνο και οργή. Σας ακούμε και είναι μεγάλη πρόκληση για εμάς να ανταποκριθούμε, αλλά μας τιμά το γεγονός ότι προφανώς η Μπερλινάλε θεωρείται ακόμα ένας σημαντικός θεσμός και γι αυτό έχετε ακόμα από εμάς προσδοκίες. Δεν συμφωνούμε πάντα με τα όσα λέγονται για εμάς, αλλά σεβόμαστε πολύ το θάρρος σας να λέτε τη γνώμη σας. Η κριτική είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δημοκρατίας», είπε η Τατλ.

Αναφορά στο ζήτημα έκανε και η Marie – Rose Osta, Λιβανέζα σκηνοθέτρια που κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο για ταινία μικρού μήκους. Όπως είπε, η ταινία της είναι για ένα παιδί με υπερδυνάμεις, ωστόσο «τα παιδιά στη Γάζα και στην πατρίδα μου, τον Λίβανο, δεν έχουν υπερδυνάμεις για να αποφύγουν τις ισραηλινές βόμβες. Αν αυτό το βραβείο έχει κάποια σημασία, πέρα από τη χαρά που μου δίνει, αυτή είναι ότι κανένα παιδί στη Γάζα ή στον Λίβανο δεν είναι διαπραγματεύσιμο».

Ο Παλαιστίνιος σκηνοθέτης Abdallah Alkhatib (βραβείο Perspectives) επίσης χρησιμοποίησε το βήμα της Μπερλινάλε για να μιλήσει για την Παλαιστίνη, λέγοντας ότι «Η Παλαιστίνη θυμάται όλους όσους στάθηκαν στο πλευρό μας και όλους όσους στάθηκαν εναντίον του δικαιώματός μας να ζήσουμε με αξιοπρέπεια – όπως και αυτούς που επέλεξαν την σιωπή. Είστε συνεργοί στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη», είπε, απευθυνόμενος στη γερμανική κυβέρνηση, «και ως πρόσφυγας στη Γερμανία, γνωρίζω ότι είστε αρκετά έξυπνοι ώστε να το καταλαβαίνετε. Ελευθερία στην Παλαιστίνη και όλο τον κόσμο», τόνισε.

Τόσο στην ομιλία της Osta, όσο και σε αυτή του Alkhatib ακούστηκαν χειροκροτήματα και ζητωκραυγές, ενώ μετά τον Alkhatib μέλη του ακροατηρίου άρχισαν να φωνάζουν υπέρ της Παλαιστίνης, με αποτέλεσμα η τελετή να κάνει ένα…διάλειμμα για να μας δείξει κάποια highlights.

Ο Τούρκος σκηνοθέτης Εμίν Άλπερ, βραβευόμενος με Αργυρή Άρκτο για το Kurtulus (συμπαραγωγή Ελλάδας), έστειλε επίσης μήνυμα στους Παλαιστίνιους, στους Ιρανούς και στους Κούρδους ότι «δεν είναι μόνοι τους». Συνεχίζοντας, εξέφρασε την στήριξή του σε διωκόμενους Τούρκους του καθεστώτος Ερντογάν, ενώ είπε και στον φυλακισμένο δήμαρχο Κωνσταντινουπόλεως, Εκρέμ Ιμάμογλου: «Ιμάμογλου, δεν είσαι μόνος».

Ο – επίσης τουρκικής καταγωγής – Γερμανός σκηνοθέτης Ιλκέρ Τσαπτάκ κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο για την ταινία του, «Κίτρινα Γράμματα» («Gelbe Briefe»), μία ταινία που μιλά για δύο Τούρκους διανοούμενους που διώκονται κι αυτοί από το καθεστώς, σε μία επιλογή της επιτροπής που φαίνεται να απαντά στις κατηγορίες περί «απολιτίκ» στάσης.

«Η ταινία αυτή δείχνει ακριβώς το ποια μπορεί να είναι η συνεισφορά των κινηματογραφιστών σε μία πολιτικά τεταμένη περίοδο», σχολίασε από σκηνής ο Βιμ Βέντερς. Ο ίδιος ο Τσαπτάκ επέλεξε να μην κάνει κάποιο πολιτικό σχόλιο και προτίμησε να ευχαριστήσει τους συνεργάτες του.

Βιμ Βέντερς στην Μπερλινάλε: «Μιλάμε διαφορετική γλώσσα, αλλά πρέπει να είμαστε σύμμαχοι»

Ο Βιμ Βέντερς, εμφανιζόμενος στην σκηνή, αναφέρθηκε και στην αντιπαράθεση που προέκυψε από την εναρκτήριά του ομιλία στην Μπερλινάλε. Όπως είπε: «Η γλώσσα που μιλάμε στην Μπερλινάλε είναι η γλώσσα του σινεμά. Εδώ και δεκαετίες. Πάντα συνοδευόταν από τη γλώσσα των κριτικών και δημοσιογράφων, όπως και από τη γλώσσα της πολιτικής, καθώς η Μπερλινάλε πάντα ήταν ένα πολιτικοποιημένο φεστιβάλ. Εσχάτως συνοδεύεται και από την ταχέως μεταδιδόμενη γλώσσα του ίντερνετ.

Η δική μας γλώσσα διαφέρει πολύ από αυτή την τελευταία γλώσσα. Αυτό που ενώνει όλα τα φιλμ είναι το πάθος. Στα 22 φιλμ που διαγωνίστηκαν, αυτό ήταν προφανές. Η γλώσσα του σινεμά έχει ενσυναίσθηση, η γλώσσα του ίντερνετ έχει επιρροή. Τα εργαλεία του σινεμά είναι οι ιστορίες, τα πρόσωπα, οι εικόνες, οι λέξεις. Πάντα θα είμαστε σύνθετοι και περίπλοκοι. Ακόμα και αν μιλάμε άλλες γλώσσες, χρειάζεται να καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο. Αν δούμε ο ένας τον άλλο ως σύμμαχο, τότε θα καταφέρουμε να αμυνθούμε απέναντι σε έναν κόσμο ταχείας καταστροφής και υπερκορεσμού.

Η γλώσσα του σινεμά αντέχει στην λήθη, σε αντίθεση με τη γλώσσα του ίντερνετ. Η γλώσσα η δική σας, φίλοι ακτιβιστές, όπως και οι στόχοι σας έχουν επίσης μεγάλο βάθος. Δεν πρέπει να ειμαστε εχθροί, αλλά σύμμαχοι», είπε ο Βέντερς.

Ακολουθούν τα βραβεία της Μπερλινάλε 2026 με την σειρά που απονεμήθηκαν:

Χρυσή ταινία μικρού μήκους: Yawman ma walad (Someday a Child) της Marie-Rose Osta (Γαλλία, Ρουμανία, Λίβανος)

Αργυρή ταινία μικρού μήκους: A Woman’s Place Is Everywhere της Fanny Texier (ΗΠΑ)

Ειδικό βραβείο Cupra μικρού μήκους: Kleptomania, του Jingkai Qu (Κίνα)

Ειδικό βραβείο ντοκιμαντέρ:  If Pigeons Turned to Gold της Pepa Lubojacki (Τσεχία, Σλοβακία)

Βραβείο Perspectives πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών μεγάλου μήκους: Chronicles From the Siege του Abdallah Alkhatib (Αλγερία, Γαλλία, Παλαιστίνη).

Βραβείο εξαιρετικής καλλιτεχνικής συνεισφοράς: Yo (love is a rebellious bird), των Anna Finch & Banker White (ΗΠΑ)

Μπερλινάλε 2026: Αυτές είναι οι Αργυρές Άρκτοι – Πού πήγε η Χρυσή

Αργυρή Άρκτος καλύτερου σεναρίου: Nina Roza της Geneviève Dulude-de Celles (Καναδάς, Βουλγαρία, Ιταλία, Βέλγιο)

Αργυρή Άρκτος δεύτερου ρόλου: Anna Calder-Marshall & Tom Courtenay για την ταινία Queen at Sea (Αγγλία)

Αργυρή Άρκτος πρώτου ρόλου: Σάντρα Χιούλερ για την ταινία Rose (Αυστρία)

Αργυρή Άρκτος καλύτερης σκηνοθεσίας:  Γκραντ Γκι για το Everybody Digs Bill Evans (Αγγλία)

Αργυρή Άρκτος καλύτερης ταινίας: Queen at Sea (Αγγλία)

Αργυρή Άρκτος ειδικού βραβείου επιτροπής: Kurtulus (Τουρκία)

Χρυσή Άρκτος καλύτερης ταινίας: Gelbe Briefe (Γερμανία)