Απόψεις

Κάθε μέρα και ένας νέος παραλογισμός. Κάποιοι σκέφθηκαν έναν νέο τρόπο «αντίστασης» στο σύστημα και αρνούνται να συμμετέχουν στην απογραφή πληθυσμού. Οι ψεκασμένες θεωρίες συνωμοσιολογίας σπάνε κάθε ρεκόρ παρανοϊκής ευρηματικότητας..

Αν ήμασταν η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δοκιμαζόταν από το τέταρτο κύμα της πανδημίας, θα έλεγα ότι η κυβέρνηση διστάζει να πάρει τη μόνη απόφαση που δεν πήρε: τον υποχρεωτικό εμβολιασμό για τους ενστόλους, τους δημοσίους υπαλλήλους, τους νοσοκομειακούς, τους εκπαιδευτικούς, τους απασχολούμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. .

Η έρευνα της Metron Analysis, που δημοσιεύθηκε χθες στο «Βήμα», έχει αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία που πρέπει να τύχουν σοβαρής επεξεργασίας από τα επιτελεία των κομμάτων..

Η δικαιοσύνη είναι μεν μια διαχρονική έννοια αλλά το μέγεθος των ποινών σχετίζεται με τα αδικήματα και τις ευαισθησίες της κοινωνίας την εποχή που επιβάλλονται. .

Ας μη γελιόμαστε. Μπορεί η κυβέρνηση να επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να επιβληθεί νέο οριζόντιο lockdown, και δεν έχουμε λόγο να μην πιστέψουμε ότι το εννοεί, όμως όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό δεν είναι στο χέρι της, αλλά εξαρτάται από την πραγματικότητα της πανδημίας. .

Ομολογώ ότι ο τέως πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου είναι συμπαθής και εξαιρετικά ευγενής. Ομως, από πολιτική άποψη διατρέχοντας το ιστορικό της αλήστου μνήμης διακυβέρνησής του, τα πράγματα γίνονται σκαιά, αν όχι φοβιστικά..

Ο Σαμ Φρίντμαν, καθηγητής Δημοσιογραφίας σήμερα στο Κολούμπια και συγγραφέας, θυμάται, ως νεαρός ρεπόρτερ στους «New York Times», την απάντηση του θρυλικού αρχισυντάκτη Τζεφ Σμαλζ όταν του παρέδωσε το ρεπορτάζ του για ένα αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα στο Κονέκτικατ: «Διαβάζοντας αυτό το ρεπορτάζ, καταλαβαίνω πλήρως τι γνώμη έχει ο Σαμ Φρίντμαν». Κάπως έτσι και όσοι παρακολούθησαν το στιγμιότυπο της κατακόκκινης στιλιστικά και εμπρηστικά τοποθέτησης (διότι ερώτηση δεν ήταν) της Ολλανδής δημοσιογράφου. Εμαθαν όλοι την άποψή της. Η αλήθεια είναι μια άλλη ιστορία..

Η έκθεση της Κομισιόν για την πορεία της οικονομίας θα έπρεπε να χαροποιεί το επιτελείο της κυβέρνησης. .

Η περίπτωση Ερντογάν, μετά την πτώση του, θα απασχολήσει όχι μόνον το πολιτικό σύστημα ή την τουρκική Δικαιοσύνη, αλλά και τις όμορες χώρες τις οποίες αντιμετωπίζει ως εν δυνάμει χώρο επέκτασης των τουρκικών εδαφικών και οικονομικών συμφερόντων. Ο ίδιος αποτελεί περίπτωση μελέτης για τις Πολιτικές Επιστήμες, καθώς η δημόσια και η διπλωματική εικόνα του συνιστούν υπέρβαση παγιωμένων άγραφων κανόνων, αποτελώντας αγωγή μεταβαρβαρότητας..

Ο Ερντογάν δείχνει να επιστρέφει στη γνωστή ρητορική του. Και δείχνει, επίσης, έτοιμος να μην αφήσει μόνο σε λεκτικό επίπεδο τις επιθέσεις προς τη χώρα μας. Ετοιμάζεται, λέει, να ανοίξει τα σύνορα για εκατομμύρια μετανάστες. Οπως δήλωσε, «δεν ξέρει τι θα πάθει η Ελλάδα». .