Μια εξαιρετική εναλλακτική αντί για νυστέρι

Μετά τη θεραπεία, ο θυρεοειδικός όζος μειώνεται προοδευτικά σε μέγεθος, γεγονός που οδηγεί σε σημαντική ανακούφιση των συμπτωμάτων πίεσης που προκαλούσε (όπως δυσφορία ή δυσκολία στην κατάποση). Για τον λόγο αυτόν, η μέθοδος του καυτηριασμού των όζων του θυρεοειδούς με ραδιοσυχνότητες (Thyroid RFA) αποτελεί εξαιρετική εναλλακτική λύση στη χειρουργική επέμβαση. Σε προσωπικό επίπεδο, έχω εφαρμόσει τον καυτηριασμό θυρεοειδικών όζων με ραδιοσυχνότητες σε μεγάλο αριθμό ασθενών στις Ηνωμένες Πολιτείες, με εξαιρετικά αποτελέσματα και χωρίς επιπλοκές.

Πώς πραγματοποιείται ο καυτηριασμός των θυρεοειδικών όζων

Η διαδικασία του καυτηριασμού γίνεται με την τοποθέτηση ενός ειδικού ηλεκτροδίου μέσα στον θυρεοειδικό όζο, υπό συνεχή υπερηχογραφική καθοδήγηση. Οταν το ηλεκτρόδιο ενεργοποιηθεί από τον ιατρό, η ηλεκτρική ενέργεια μετατρέπεται σε ενέργεια ραδιοσυχνοτήτων, η οποία προκαλεί άμεση αύξηση της θερμοκρασίας σε μια μικρή, ελεγχόμενη περιοχή γύρω από το άκρο του ηλεκτροδίου (συνήθως 7-10 χιλιοστά).

Ο ιατρός μετακινεί σταδιακά το ηλεκτρόδιο μέσα στον όζο, ώστε να επιτευχθεί πλήρης καυτηριασμός του και καταστροφή των κυττάρων του, προστατεύοντας παράλληλα τον υγιή θυρεοειδικό ιστό και τις παρακείμενες ανατομικές δομές. Μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης, ο/η ασθενής παραμένει υπό παρακολούθηση για σύντομο χρονικό διάστημα και επιστρέφει στο σπίτι την ίδια ημέρα, ενώ συνήθως μπορεί να επανέλθει στις καθημερινές δραστηριότητες και στην εργασία του/της την επόμενη μέρα.

Οι όζοι συνεχίζουν να συρρικνώνονται μετά τη θεραπεία

Το εντυπωσιακό στοιχείο της μεθόδου είναι ότι η μείωση του μεγέθους του όζου συνεχίζεται για αρκετούς μήνες μετά τη θεραπεία, με πιο γρήγορο ρυθμό τις πρώτες εβδομάδες, αλλά και αρκετά ικανοποιητικά στην πορεία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μη δημιουργείται ουλή, ενώ δεν επηρεάζονται οι παραθυρεοειδείς αδένες και στις περισσότερες περιπτώσεις η φυσιολογική λειτουργία του θυρεοειδούς διατηρείται.

Ποιοι ασθενείς είναι κατάλληλοι για καυτηριασμό θυρεοειδικών όζων με ραδιοσυχνότητες

Κατάλληλοι υποψήφιοι για Thyroid RFA είναι ασθενείς με μεγάλους θυρεοειδικούς όζους, οι οποίοι έχουν αποδειχθεί καλοήθεις μέσω βιοψίας και προκαλούν ενοχλητικά συμπτώματα πίεσης, όπως δυσκολία στην κατάποση ή στην αναπνοή, βραχνάδα, βήχα ή αίσθημα ξένου σώματος στον λαιμό. Επίσης, η μέθοδος ενδείκνυται σε περιπτώσεις αισθητικής ενόχλησης ή σε λειτουργικούς (θερμούς) όζους που προκαλούν υπερθυρεοειδισμό. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι όζοι να απεικονίζονται πλήρως στον υπέρηχο και να μην υπάρχουν συγκεκριμένες αντενδείξεις. Υπάρχουν σαφή κριτήρια επιλογής, τα οποία εξαρτώνται από τα χαρακτηριστικά κάθε όζου. Για τον λόγο αυτόν, συνιστάται η επικοινωνία με τον ειδικό ιατρό, ώστε να αξιολογηθεί εάν η μέθοδος είναι κατάλληλη για τον εκάστοτε ασθενή. 

Ποια αποτελέσματα θα πρέπει να αναμένει κανείς μετά τη θεραπεία

• Στους καλοήθεις θυρεοειδικούς όζους, η μέση μείωση του όγκου κυμαίνεται μεταξύ 60% και 80%, με σημαντική βελτίωση ή ακόμη και πλήρη εξάλειψη των συμπτωμάτων πίεσης.

• Περίπου το 85-90% των όζων παρουσιάζει μείωση μεγαλύτερη από 50% μέσα σε 6 έως 12 μήνες από τη θεραπεία.

• Σε ποσοστό 10-15% των περιπτώσεων, ο όζος μπορεί να εμφανίσει εκ νέου αύξηση μεγέθους μέσα στα επόμενα 5 χρόνια. Σε μεγάλους όζους ενδέχεται να απαιτηθεί περισσότερη από μία συνεδρία για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

• Στους λειτουργικούς (τοξικούς) όζους, εκτός από τη σμίκρυνση του όγκου, παρατηρείται και αποκατάσταση της φυσιολογικής θυρεοειδικής λειτουργίας στο 50-80% των ασθενών, οδηγώντας σε πλήρη ύφεση του υπερθυρεοειδισμού.

 Υπάρχουν επιπλοκές μετά τον καυτηριασμό των όζων;

Ο κίνδυνος επιπλοκών από το Thyroid RFA είναι πολύ μικρός και σαφώς χαμηλότερος σε σύγκριση με τη χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς, ιδιαίτερα όταν η επέμβαση πραγματοποιείται από έμπειρο και εξειδικευμένο ιατρό.

Οι σοβαρότερες επιπλοκές περιλαμβάνουν την παροδική πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, η οποία μπορεί να προκαλέσει βραχνάδα ή αλλαγή στη φωνή (περίπου 1% πιθανότητα). Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, η βλάβη μπορεί να είναι μόνιμη (~0,2%). Η ρήξη του όζου αποτελεί επίσης σπάνια επιπλοκή, με αντίστοιχα χαμηλή συχνότητα.

Επιπλοκές που απειλούν τη ζωή είναι εξαιρετικά σπάνιες. Ο πόνος συνήθως είναι ήπιος και ελέγχεται επαρκώς με τοπική αναισθησία. Συμπτώματα όπως ναυτία, έμετος, εγκαύματα, παροδικές αγγειοκινητικές αντιδράσεις, πυρετός, λοίμωξη, αιμορραγία, αιματώματα ή βλάβη άλλων νεύρων εμφανίζονται πολύ σπάνια. Η εμφάνιση υποθυρεοειδισμού μετά την επέμβαση είναι επίσης εξαιρετικά σπάνια (περίπου 0,1%).