Σύμφωνα με την ΕΡΤ, η κηδεία της σπουδαίας τραγουδίστριας θα τελεστεί την Τρίτη 31 Μαρτίου 2026 στη Μητρόπολη Αθηνών, ενώ η σορός της θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα από νωρίς το πρωί, δίνοντας τη δυνατότητα σε συγγενείς, φίλους, συνεργάτες και θαυμαστές να την αποχαιρετήσουν.

Μαρινέλλα: Πανελλήνια συγκίνηση για τη «Μεγάλη Κυρία» του ελληνικού τραγουδιού 

Η «Μεγάλη Κυρία» του ελληνικού τραγουδιού άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της το Σάββατο στο σπίτι της, έπειτα από από πολύμηνη μάχη με τις επιπτώσεις σοβαρού εγκεφαλικού που υπέστη στη σκηνή του Ηρώδειου τον Σεπτέμβριο του 2024.

Όπως είναι λογικό, ο καλλιτεχνικός κόσμος εξέφρασε την θλίψη του για τον θάνατο της Μαρινέλλας, με φίλους και συνεργάτες να εκφράζουν τον πόνο τους για την απώλεια της τραγουδίστριας που έγραψε το όνομά της με χρυσά γράμματα στην ελληνική μουσική. Παράλληλα, και ο πολιτικός κόσμος μίλησε με σεβασμό για την εμβληματική καλλιτέχνιδα.

Το «αντίο» του πολιτικού κόσμου

Με βαθύτατη θλίψη ο πολιτικός κόσμος της χώρας αποχαιρετά τη «Μεγάλη Κυρία» του ελληνικού πενταγράμμου.

Τασούλας: Άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας εξέφρασε τα θερμά του συλλυπητήρια για τον θάνατο της Μαρινέλλας.

Όπως τόνισε σε μήνυμά του: «Η Κυριακή Παπαδοπούλου, η Μαρινέλλα, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Υπήρξε κορυφαία ερμηνεύτρια που τίμησε την τέχνη, σεβάστηκε τους δημιουργούς που την εμπιστεύτηκαν και άγγιξε τις διαδοχικές γενιές που την αγάπησαν για τη φωνή, για την προσωπικότητα και για το ήθος της».

Και συνεχίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας: «Εργάστηκε με συνέπεια και με μια σταθερή έφεση στην αναζήτηση της αρτιότητας στην ερμηνεία και στην σκηνική παρουσία για εβδομήντα ολόκληρα χρόνια, ενώ η γενικότερη συμμετοχή της στη δημόσια ζωή χαρακτηρίστηκε από σπάνια σεμνότητα και σοβαρότητα. Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της, στους οικείους της και στους αμέτρητους θαυμαστές και φίλους της».

Μητσοτάκης: Αφήνει την Ελλάδα πιο σιωπηλή αλλά και πιο πλούσια

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με ανάρτησή του στο Facebook εξέφρασε τη θλίψη του για τον θάνατο της Μαρινέλλας.

«Η Μαρινέλλα αφήνει την Ελλάδα πιο σιωπηλή αλλά και πιο πλούσια. Με κληρονομιά τις νότες και το μοναδικό κρύσταλλο της φωνής της με την οποία από τη Θεσσαλονίκη ταξίδεψε έως τα πέρατα του κόσμου. Όπως και το υπόδειγμα της δημιουργικής, όπως ταυτόχρονα και τόσο αθόρυβης και διακριτικής ζωής και συμπεριφοράς της» ανέφερε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός ενώ πρόσθεσε: «Η σκέψη μου, όπως και όλων μας, είναι τώρα με τους δικούς της ανθρώπους. Μαζί με το τελευταίο χειροκρότημα, «τα λόγια είναι περιττά», όπως θα τραγουδούσε και η ίδια».

Η ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη

Η φωνή της Μεγάλης Κυρίας του ελληνικού τραγουδιού σίγησε. Και στο εξής, η μνήμη της ανεπανάληπτης Μαρινέλλας περνά στα χείλη των Ελληνίδων και των Ελλήνων, που πάντα θα σιγοψιθυρίζουν τις μελωδίες της. Με αυτές, άλλωστε, μεγάλωσαν πολλές γενιές στην πατρίδα μας. Ανάμεσά τους και η δική μου, καθώς οι μεγάλες επιτυχίες της υπήρξαν από τα πρώτα μουσικά μου ακούσματα. Σε ένα σπίτι, μάλιστα, όπου οι γονείς μου ήταν από τους πιο πιστούς και διαχρονικούς θαυμαστές της.

Θαυμαστής της, όμως, έγινα, αργότερα και εγώ. Παρατηρώντας την εξέλιξή της στο πεντάγραμμο, αλλά και τη σεμνή παρουσία της στην κοινωνική ζωή. Μία ξεχωριστή προσωπικότητα στον χώρο της που ωστόσο θέλησε να μείνει απλή και ανθρώπινη. Και μία γυναίκα τολμηρή, που διεκδίκησε με πάθος το όνειρό της, διδάσκοντας όχι μόνο τέχνη, αλλά και ήθος στη σκηνή. Κάτι που διαπίστωσα όταν την γνώρισα από κοντά, παρακολουθώντας και όλες τις τελευταίες εμφανίσεις της.

Η Μαρινέλλα αφήνει την Ελλάδα πιο σιωπηλή αλλά και πιο πλούσια. Με κληρονομιά τις νότες και το μοναδικό κρύσταλλο της φωνής της με την οποία  από τη Θεσσαλονίκη ταξίδεψε έως τα πέρατα του κόσμου. Όπως και το υπόδειγμα της δημιουργικής, όπως ταυτόχρονα και τόσο αθόρυβης και διακριτικής ζωής και συμπεριφοράς της. Η σκέψη μου, όπως και όλων μας, είναι τώρα με τους δικούς της ανθρώπους. Μαζί με το τελευταίο χειροκρότημα, «τα λόγια είναι περιττά», όπως θα τραγουδούσε και η ίδια.

Κακλαμάνης: Βρήκε το δρόμο της στην αιωνιότητα…

Τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια της κορυφαίας Ελληνίδας τραγουδίστριας, της αγαπημένης Μαρινέλλας, εξέφρασε ο πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Νικήτας Κακλαμάνης.

Ακολουθεί η δήλωση του προέδρου της Βουλής:

“Δεν ξέρει η αγάπη μοιρολόι
Αρχή και τέλος δε γνωρίζει
Χτυπάει τ’ αόρατο ρολόι
Κι η γη γυρίζει κι η γη γυρίζει.

Η αγάπη όλα τα υπομένει
Η αγάπη όλα τα ελπίζει
Δίνει ζωή στην οικουμένη
Κι η γη γυρίζει κι η γη γυρίζει…”

Αυτή τη φορά η Μαρινέλλα μας είπε να αλλάξει ουρανό και βρήκε το δρόμο της στην αιωνιότητα…

Θα τη θυμόμαστε πάντα με συγκίνηση και με μια αγάπη που “αρχή και τέλος δε γνωρίζει”…

Καλό της ταξίδι…».

Μαρινάκης: Η Μαρινέλλα ήταν ένας άνθρωπος με αυθεντικότητα, πάθος και αξιοπρέπεια

Τα συλλυπητήρια του εξέφρασε στους οικείους της Μαρινέλλας ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης για τον θάνατο της μεγάλης ερμηνεύτριας. Ο κ. Μαρινάκης ανέφερε στη δήλωσή του ότι η Μαρινέλλα δεν ήταν μόνο μία σπουδαία καλλιτέχνιδα, αλλά και ένας άνθρωπος με αυθεντικότητα, πάθος και αξιοπρέπεια

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε συγκεκριμένα:

«Η φωνή της Μαρινέλλας μας συντρόφευσε σε στιγμές της ζωής μας και η παρουσία της σημάδεψε, όσο λίγες, το ελληνικό τραγούδι.

Με τη μοναδική της ερμηνεία και τη ζεστή παρουσία της, κατάφερε να αγγίξει καρδιές και να ενώσει γενιές. Δεν ήταν μόνο μία σπουδαία καλλιτέχνιδα, αλλά και ένας άνθρωπος με αυθεντικότητα, πάθος και αξιοπρέπεια.

Την αποχαιρετούμε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη για όσα μας χάρισε.

Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους της.»

Μενδώνη: Οι ερμηνείες της Μαρινέλλας θα αποτελούν ψηφίδες της σύγχρονης ιστορίας μας

Η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη πληροφορούμενη την απώλεια της Μαρινέλλας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Με θλίψη και αισθήματα απώλειας αποχαιρετώ τη Μαρινέλλα, τη μεγάλη καλλιτέχνιδα, την εξέχουσα ερμηνεύτρια της ελληνικής λαϊκής μουσικής, αλλά ταυτόχρονα κι έναν εξαιρετικά ευαίσθητο άνθρωπο, που για σχεδόν 70 χρόνια κυριάρχησε στο λαϊκό μας τραγούδι, το οποίο της χρωστά πολλά, ακόμη και την ανανέωσή του. Έφυγε αφήνοντας πίσω της ένα έργο μοναδικό από ερμηνείες σε εκατοντάδες δίσκους, κινηματογραφικές, θεατρικές και τηλεοπτικές παρουσίες. Ταξίδεψε σ’ όλο τον κόσμο αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές, αλλά και την αγάπη του απανταχού Ελληνισμού.

Με πάθος, φωνή γήινη και δυνατή, με μοναδική σκηνική παρουσία, ερμηνεύοντας τα τραγούδια με τον προσωπικό της τόνο ξεκίνησε επαγγελματικά, το 1956. Καθοριστική για την καριέρα της υπήρξε η συνάντησή της, το 1957, με τον Στέλιο Καζαντζίδη, τόσο στο πάλκο όσο και στη ζωή. Η Μαρινέλλα συνεργάστηκε με όλους ανεξαιρέτως τους μεγάλους Έλληνες συνθέτες. Τα τραγούδια της έγιναν μεγάλες επιτυχίες και τραγουδήθηκαν από το μεγάλο κοινό που την λάτρεψε. Η συνέπεια και ο τρόπος που αντιμετώπιζε τη δουλειά της την έκανε να ξεχωρίζει. Επέλεγε πάντα τους καλύτερους μουσικούς, συνεργαζόταν με μεγάλες ορχήστρες, διάλεγε τους καλύτερους επαγγελματίες ήχου και φωτισμού, επιβάλλοντας στα κέντρα τα οποία εμφανιζόταν, ενός άλλου είδους διασκέδαση αλλά και τις καλύτερες συνθήκες εργασίας για όλους. Κράτησε την προσωπική της ζωή μακριά από τη δημοσιότητα, όπως και το φιλανθρωπικό της έργο.

Οι ερμηνείες της Μαρινέλλας που διέτρεξαν 70 χρόνια καλλιτεχνικής δημιουργίας θα αποτελούν ψηφίδες της σύγχρονης ιστορίας μας. Μας αφήνει ένα βαθύ καλλιτεχνικό αποτύπωμα, ένα τεράστιο ερμηνευτικό έργο, αλλά και τη μνήμη μιας ζωντανής και θαρραλέας γυναίκας, που έγραψε ιστορία, διευρύνοντας και επιβάλλοντας τη γυναικεία παρουσία στην ποιοτική λαϊκή διασκέδαση. Μόνη της έγνοια ήταν να προσφέρει χαρά σε όλους τους Έλληνες.

Στην κόρη της, στην οικογένειά της, στους φίλους και στους συνεργάτες της, εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια».

Δένδιας: Θα τη θυμόμαστε για την ξεχωριστή ερμηνεία της

«Η Μαρινέλλα ήταν μια μεγάλη φωνή του ελληνικού τραγουδιού και θα τη θυμόμαστε για την ξεχωριστή ερμηνεία της. Ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένειά της για τον θάνατό της».

Αυτό αναφέρει με ανάρτηση στο κοινωνικό δίκτυο Χ ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας Νίκος Δένδιας.

ΠΑΣΟΚ: Υπάρχουν φωνές που δεν περιγράφονται — μόνο αναγνωρίζονται

Σε ανακοίνωση της Νάγιας Γρηγοράκου, υπεύθυνης ΚΤΕ Πολιτισμού και του Τομέα-Δικτύου Πολιτισμού για την απώλεια της Μαρινέλλας αναφέρεται:

«Σήμερα αποχαιρετούμε τη Μαρινέλλα, μια εμβληματική ερμηνεύτρια, μια προσωπικότητα που σημάδεψε βαθιά το ελληνικό τραγούδι και τη σκηνική του έκφραση.

Υπάρχουν φωνές που δεν περιγράφονται — μόνο αναγνωρίζονται.

Η Μαρινέλλα ήταν μία από αυτές.

Μια φωνή που έγινε μνήμη και παρηγοριά. Μια φωνή που συνόδευσε στιγμές προσωπικές και συλλογικές, που έδωσε μορφή σε όσα δεν μπορούσαν να ειπωθούν αλλιώς.

Δεν υπήρξε απλώς μια μεγάλη ερμηνεύτρια.

Υπήρξε μια καλλιτέχνης με σπάνια σκηνική δύναμη και αυθεντικότητα, που ένωσε γενιές και έντυσε τις χαρές και τις απώλειες των ανθρώπων με φωνή.

Η απώλειά της αφήνει ένα βαθύ κενό. Όμως, το αποτύπωμά της είναι ήδη γραμμένο — στη μνήμη, στη συγκίνηση και στην ιστορία της ελληνικής μουσικής.

«Τα λόγια είναι περιττά…»

Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη και τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους της» , αναφέρει η Νάγια Γρηγοράκου υπεύθυνη ΚΤΕ Πολιτισμού και του Τομέα-Δικτύου Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ για την απώλεια της Μαρινέλλας».

Φάμελλος: Η φωνή της ήταν κομμάτι της ζωής μας

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος, με μήνυμά του στα social media ανέφερε: «Αποχαιρετούμε με συγκίνηση τη Μαρινέλλα, τη μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού. Ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, αλλά άφησε ανεξίτηλη σφραγίδα στη μουσική της σύγχρονης Ελλάδας. Κορυφαία ερμηνεύτρια για πολλές δεκαετίες, με διεθνή φήμη. Μας συντρόφευσε σε χαρές, λύπες, έρωτες, ταξίδια. Η φωνή της ήταν κομμάτι της ζωής μας. Έφυγε από κοντά μας σήμερα, αλλά τα τραγούδια της θα μείνουν παντοτινά. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της».

ΚΚΕ: «Οι ερμηνείες της άφησαν εποχή κι υπήρξαν πηγή έμπνευσης για νεότερες γενιές καλλιτεχνών»

«Αποχαιρετούμε τη Μαρινέλλα, τη σπουδαία ερμηνεύτρια που σφράγισε, με τις ερμηνείες της, τραγούδια-διαμάντια της ελληνικής μουσικής δημιουργίας.

Όλη της η ζωή ήταν το λαϊκό τραγούδι και η μοναδική ερμηνευτική της δεινότητα αποκαλύφθηκε όχι μόνο στα ανυπέρβλητα ντουέτα με μεγάλους ερμηνευτές, αλλά και στη δική της ξεχωριστή πορεία που συμπεριλάμβανε και ερμηνείες πέραν του κλασικού λαϊκού τραγουδιού, όπως και στον κινηματογράφο.

Την αισθητική των συναυλιών της αναβάθμιζε ιδιαίτερα η θεατρικότητα της σκηνικής παρουσίας της. Οι ερμηνείες της άφησαν εποχή κι υπήρξαν πηγή έμπνευσης για νεότερες γενιές καλλιτεχνών, ενώ η προσφορά της έχει αναγνωριστεί τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της», αναφέρει το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ για τον θάνατο της Μαρινέλλας.

Θρήνος στον καλλιτεχνικό κόσμο

Η είδηση του θανάτου της Μαρινέλλας το Σάββατο (28/03) προκάλεσε ένα τεράστιο κύμα συγκίνησης στον καλλιτεχνικό κόσμο, με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να κατακλύζονται από μηνύματα αποχαιρετισμού.

Συνάδελφοί της από όλες τις γενιές, ηθοποιοί που μοιράστηκαν μαζί της τα κινηματογραφικά πλατό και νεότεροι δημιουργοί που εμπνεύστηκαν από τη διαδρομή της, σπεύδουν να τιμήσουν τη «Μεγάλη Κυρία» του ελληνικού τραγουδιού.

Οι Έλληνες καλλιτέχνες μοιράζονται κοινές στιγμές, σπάνια φωτογραφικά στιγμιότυπα από τα παρασκήνια και λόγια βαθιάς εκτίμησης για τη γυναίκα που υπήρξε το απόλυτο πρότυπο επαγγελματισμού και καλλιτεχνικής αξιοπρέπειας.

Ο Γιώργος Νταλάρας με μια τρυφερή ανάρτηση αποχαιρέτησε τη Μαρινέλλα αποκαλώντας την «Μάνα»

Με ένα story στο instagram αποχαιρέτησε τη Μαρινέλλα η Άννα Βίσση.

Συγκινητικό ήταν και το αντίο από τον Αντώνη Ρέμο, ο οποίος ανάρτησε μια κοινή τους φωτογραφία εκφράζοντας την αγάπη του.

 

«Θα σε θυμάμαι και θα σε αγαπώ για πάντα Σπουδαία Μαρινέλλα όλων μας!», έγραψε ο Στέφανος Κορκολής.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Stefanos Korkolis (@stefanoskorkolis_official)

«Σήμερα η μουσική μας έγινε πιο φτωχή.Η Μαρινέλλα δεν ήταν μόνο μια σπουδαία φωνή. Ήταν μια ξεχωριστή ιστορία στην ελληνική μουσική σκηνή.
Η δύναμη και το συναίσθημα με τα οποία ερμήνευε τα τραγούδια της, την έκαναν να είναι ξεχωριστή και μοναδική στο είδος της.Είχα την τύχη και την τιμή να την γνωρίσω από κοντά και να συνεργαστώ μαζί της. Κρατώ τη γενναιοδωρία της, το πάθος της για το τραγούδι και το μοναδικό της βλέμμα όταν ερμήνευε — σαν να ζούσε την κάθε λέξη. Καλό ταξίδι…
Σε ευχαριστούμε για όλα όσα μας χάρισες.Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ», έγραψε ο Δημήτρης Μπάσης.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Δημήτρης Μπάσης | Dimitris Mpasis (@dimitrismpasis)

«Μεγαλώσαμε με τα τραγούδια σου, με τη φωνή και την ψυχή σου. Η απώλειά σου αφήνει ένα μεγάλο κενό… Καλό σου ταξίδι», έγραψε ο Πύρρος Δήμας.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Pyrros Dimas (@pyrrospyrros)

«Δασκάλα μου και φίλη μου αγαπημένη σ´ ευχαριστώ για όλα. Θα είσαι πάντα στην καρδιά μου. Μόνο ωραία έχω να θυμάμαι από σένα», έγραψε ο Κώστας Μακεδόνας.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Kostas Makedonas (@makedonas_official)

«Καλό σου ταξίδι υπέροχη κυρία μας. Ήρθε η ώρα να αλλάξεις ουρανό. Σ’ ευχαριστούμε για όλα», έγραψε ο Γιάννης Κότσιρας.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Yannis Kotsiras (@yanniskotsiras.official)

«Τα λόγια είναι περιττά.. την ώρα που χωρίζουμε.. Σε ευχαριστούμε Μαρινελα , ήταν μεγάλη μας τιμή ,καλό σου ταξίδι στο φως..😥🙏», έγραψε η Μαντώ.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Mando | Μαντώ (@official_mando_)

«Όσα δεν τόλμησε κανείς, τα τόλμησες εσύ! Μαρινέλλα της Ελλάδας μας, Μαρινέλλα φαινόμενο, καλό ταξίδι! Θα είσαι πάντα εδώ! Κοιτάω τη φωτογραφία μας από το 2019, ένα μεσημέρι στην Κύπρο, στις Νότες που είχες έρθει! Κρίμα που δεν έγινε ποτέ η συνεργασία μας αλλά σ’ ευχαριστώ για την αγάπη και τις τόσες πολύτιμες συμβουλές σου! Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ, δεν θα χαθείς ποτέ, ποτέ απ’ τη ζωή μας!», έγραψε ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Constantinos Christoforou (@konstantinoschristoforou)

«Αγαπημένη μου Μαρινέλλα ..
Κάθε φορά που βρισκόμασταν έτσι μου κράταγες το χέρι ..
Λίγες μέρες πριν φύγεις εκεί στην Κηφισιά όταν βρεθήκαμε με το Βασίλη, τη Λούλα, τον Τάκη ήταν σα να το ήξερες ..
«Να ερχεστε οι καλλιτέχνες να με βλέπετε γιατί εγώ θα φύγω και θα λέτε .. υπήρξε κάποτε μια Μαρινέλα , ήταν δίπλα μας και δεν πήγαμε να τη δούμε ..»
«Τι έπαθες σήμερα και τα λες αυτά χριστιανή μου ; » Σου είπε ο Τάκης ..
Κι όμως μέσα σου ήξερες ..
Ήξερες πως εκείνο το βράδυ στο Ηρώδειο ουσιαστικά χαιρετούσες το κοινό σου , κι εκείνο το βράδυ στην Κηφισιά χαιρετούσες εμάς …
Θα ευγνωμονώ για πάντα το Βασίλη Μαυρογιαννη που μου έδωσε την ευκαιρία να σε γνωρίσω , να ακούσω τις ιστορίες σου , τα γέλια σου, να υποκλιθώ στο μεγαλείο του χαρακτήρα σου , στο απίστευτο χιούμορ σου και τις συμβουλές σου που θα κρατήσω για ΠΑΝΤΑ σα φυλαχτό ..
Είμαι τυχερός που σε γνώρισα από κοντά .. είμαστε όλοι οι Έλληνες τυχεροί που μας φώτισε το άστρο σου ..
Καλό ταξίδι αγαπημένη μας ..
ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΜΑΣ …🤍», έγραψε ο Γιώργος Τσαλίκης.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Γιώργος Τσαλίκης (@tsalikisgiorgos)

Με τον ξεχωριστό του τρόπο αποχαιρέτησε τη σπουδαία ερμηνεύτρια ο Σταμάτης Κραουνάκης

Αντίο με ένα αφιερωματικό βίντεο είπε στην Μαρινέλλα και η Φίνος Φιλμ.

Πώς «γεννήθηκε» το «Μαρινέλλα»: Η ιστορία πίσω από το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο

Λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν πως το «Μαρινέλλα» δεν ήταν το πραγματικό όνομα της σπουδαίας τραγουδίστριας, που πέρασε σήμερα στην αθανασία, αλλά το καλλιτεχνικό της, με το οποίο έκανε την τεράστια καριέρα.

Το πραγματικό ονοματεπώνυμο της τραγουδίστριας, που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938, με καταγωγή από την Πόλη, είναι το Κυριακή Παπαδόπουλου.

Όλα άλλαξαν τη δεκαετία του ‘50, αφού σε αυτήν μπαίνει το τραγούδι και σταδιακά καθιερώνεται ως τραγουδίστρια, ξεκινώντας την καριέρα της στο κέντρο «Πανόραμα» της Νέας Ελβετίας στη Θεσσαλονίκη. Εκεί, δούλευε μπουζουξής ο Στέλιος Ζαφειρίου, ο άνθρωπος που τη σύστησε στον Στέλιο Καζαντζίδη, ο οποίος είχε εντυπωσιαστεί με τη φωνή της όταν την είχε ακούσει να τραγουδάει.

Προτού, όμως, ξεκινήσει το μουσικό της ταξίδι, η νεαρή Κυριακή Παπαδοπούλου άλλαξε το όνομά της, σε Μαρινέλλα. Καλλιτεχνικός της νονός ήταν ο Τόλης Χάρμας, με τον οποίο εμφανιζόταν το 1956 σε κέντρο στη Θεσσαλονίκη. Ο λαϊκός τραγουδιστής εμπνεύστηκε το «Μαρινέλλα» από τον τίτλο του ομώνυμου τραγουδιού του.

«Γεννήθηκα νέα, θα πεθάνω νέα» – Η μεγάλη Μαρινέλλα μέσα από τα δικά της λόγια

Το 2019, η Μαρινέλλα είχε δηλώσει στην εκπομπή του Τάσου Τρύφωνος: «Δεν έχω ελιξίριο. Είναι θέμα ψυχής. Γεννήθηκα νέα, θα πεθάνω νέα. Ένα πράγμα φοβάμαι πολύ: τις αρρώστιες. Τίποτε άλλο. Αυτό είναι κάτι που πολλές φορές δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Προσέχω. Δεν πίνω, δεν καπνίζω. Το τσιγάρο το έκοψα πριν από 40 χρόνια, σε ένα βράδυ. Ήμουν στο νοσοκομείο και είπα “αυτό δεν θα το ξανακαπνίσω ποτέ”. Και δεν ξανακάπνισα ποτέ. Πίνω κανένα ποτήρι κρασί με παρέα, όταν βγούμε… Δεν παίζω χαρτιά, δεν παίζω ιππόδρομο, δεν έχω τέτοια πάθη. Διαπιστώνω ότι τραγουδάω καλύτερα από ό,τι πριν δέκα χρόνια. Είμαι καλύτερη και αυτό είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μου. Καλύτερα αναπνέω, καλύτερα περπατάω, καλύτερα χορεύω… Σε εισαγωγικά, όχι ότι χορεύω. Δεν είμαι και η Ουλάνοβα. Κάνω κάτι βηματάκια για να διανθίζω το τραγούδι».

Μαρινέλλα: «Δεν μου αρέσει να βγαίνω στην τηλεόραση, το κάνω γιατί είναι η δουλειά μας» – «Ο κόσμος στο δρόμο με ρωτά τι απορρυπαντικό παίρνω και τι βούτυρο βάζω»

Το 2022, με αφορμή τη μουσική παράσταση που έκανε με τον Θανάση Πολυκανδριώτη, είχε δηλώσει: “Έχω πάντα τρακ, πάρα πολύ. Όταν βγω εκεί πάνω, μετά από λίγο φεύγει. Αν σου φύγει το άγχος για οτιδήποτε κάνεις, δεν θα υπάρχει κέφι για να κάνεις παρακάτω δουλειά. Εγώ έχω πάντα τρακ. Δεν θέλω καθόλου κάμερες. Δεν μου αρέσει να βγαίνω στην τηλεόραση. Το κάνω γιατί είναι η δουλειά μας. Εγώ δεν θέλω να υπάρχει στη δουλειά η πρεμιέρα. Λέω “αχ, να είχα μία εβδομάδα ακόμη”. Έχουμε ακόμη μία εβδομάδα παραπάνω για πρόβα και πάλι λέω “μωρέ, ας έχουμε ακόμα μία εβδομάδα”. Μακάρι να μπορούσαμε να αρχίσουμε όλοι από τη δεύτερη ημέρα και όχι από την πρώτη, αλλά δεν γίνεται.

Στον κόσμο αρέσει να είναι φίλος με τον καλλιτέχνη. Επειδή είμαι ένας άνθρωπος πραγματικά ήσυχος και δεν μου αρέσει να προκαλώ, νομίζω πως μου φέρονται ανάλογα. Συναντάω τον κόσμο στο σούπερ μάρκετ, ψωνίζουμε, μου λένε “τι παίρνετε εσείς; Ποιο απορρυπαντικό…; Τι βούτυρο βάζετε;”, ανταλλάζουμε απόψεις… Ο μεγαλύτερος τίτλος είναι “μάνα”. Τι άλλο; Όλα περνάνε. Η μάνα μένει σταθερή. Αυτό είναι το ωραιότερο πράγμα. Την οικογένεια μου δεν την μπερδεύω ποτέ. Δεν αφορά την οικογένεια μου ότι εγώ μάλωσα με έναν μουσικό”.

Μαρινέλλα: “Η μητέρα του Στέλιου Καζαντζίδη δεν ήρθε στη γαμήλια τελετή όπως και κανείς άλλος από το σόι του”

Σε συνέντευξη της στη “LIFO” είχε αναφέρει: “Ο Καζαντζίδης δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο στη διαδρομή μου, ούτε στην ανέλιξη μου. Ως προσωπικότητα, ήταν πράγματι ζηλιάρης, αλλά πολύ τίμιος. Παντρευτήκαμε τον Μάιο του 1964 στο Χαλάνδρι. Δυστυχώς, η μητέρα του δεν ήρθε στη γαμήλια τελετή, όπως και κανείς άλλος από το σόι του. Πάντως, ακολουθήσαμε κοινή πορεία με επιτυχημένους δίσκους, μεγάλα σουξέ, αμέτρητα ταξίδια, ταινίες, θέατρα, συναυλίες, αλλά προφανώς και με προβλήματα, εντάσεις, όπως έχει κάθε ζευγάρι. Παντρεμένοι ήμασταν μόνο δύο χρόνια. Χωρίσαμε γιατί αυτός δεν ήθελε να δουλεύει, εγώ το αντίθετο. Παραμείναμε, όμως, πολύ καλοί φίλοι μέχρι το τέλος.

Το ωραιότερο πράγμα που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια ήταν η γέννηση της κόρης μου, Τζωρτίνας. Ήταν καρπός του έρωτα μου με τον πρωταθλητή ιππασίας, Φρέντυ Σερπιέρη, με τον οποίο ήμασταν μαζί τέσσερα χρόνια. Όταν γεννήθηκε η κόρη μας, εκείνος ήθελε να παντρευτούμε. Αποφάσισα, όμως, να μην ανταποκριθώ και του ζήτησα να παραμείνουμε δύο καλοί φίλοι, κάτι που τηρήσαμε μέχρι να φύγει από τη ζωή.

Τον ίδιο χρόνο που γεννήθηκε η Τζωρτίνα, παντρεύτηκα τον Τόλη Βοσκόπουλο. Μετά το τέλος της σχέσης μου με τον Τόλη, αποφάσισα ότι δεν ήθελα να έχω δίπλα μου άλλον άντρα. Ήμασταν μαζί οκτώ χρόνια, αλλά νομίζω ότι ο γάμος μας κράτησε περισσότερο από όσο μπορούσε να αντέξει. Προφανώς, ακολούθησαν κάποια φλερτ, αλλά όταν το παιδί μου μπήκε στην εφηβεία, έβαλα ένα οριστικό τέλος.

Νιώθω ευλογημένη που μπορώ ακόμα να κάνω τον κόσμο που έρχεται, να περνάει καλά. Μέσα στους καημούς, τις ανησυχίες και τα προβλήματα, ερμηνεύεις τα τραγούδια σου και ο άλλος χαίρεται, ξεχνιέται, διασκεδάζει. Κάθε φορά που ανεβαίνω στην πίστα, δεν σκέφτομαι τίποτα. Αφήνομαι στη στιγμή.

Είμαι μία γυναίκα που δεν με ενδιαφέρει η ηλικία. Ποτέ δεν με απασχόλησαν τα χρόνια μου. Για μένα η ημερομηνία γέννησης είναι απλώς ένας αριθμός για το ληξιαρχείο και τίποτα περισσότερο. Προτιμώ να τροφοδοτώ συνεχώς την ψυχή μου, να συντηρώ δημιουργικά το μυαλό μου. Η ζήλια, η καχυποψία, η κακία και ο φθόνος είναι αυτά που μας βαραίνουν και μας γερνούν. Αποφεύγω, επίσης, να συναναστρέφομαι ανθρώπους που μιλούν μόνο για αρρώστιες. Ποτέ δεν αισθάνθηκα μύθος, ούτε θρύλος. Μεγάλες κουβέντες που δεν ταιριάζουν στην προσωπικότητα μου. Είμαι ένας άνθρωπος που δεν μου λένε τίποτα οι ταμπέλες. Επίσης, ποτέ δεν θα βάλω να ακούσω Μαρινέλλα. Είναι δυνατόν να κάθομαι να περνώ την ώρα μου με τα δικά μου τραγούδια;”.

Η ζωή και το σπουδαίο έργο της

Η Κυριακή Παπαδοπούλου όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, τραγουδούσε επαγγελματικά από το 1956 έως το 2024 και κυκλοφόρησε πολλά προσωπικά άλμπουμ, τα περισσότερα εκ των οποίων γνώρισαν εμπορική επιτυχία. Ήταν διάσημη κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα και την Κύπρο αλλά και με διεθνή αναγνώριση και σταδιοδρομία. Ξεχώρισε για την έκταση της φωνής της και τη μοναδική χροιά της, ενώ διακρίνεται και για τη μεγάλη εκφραστικότητα στις ερμηνείες της, τόσο στις ηχογραφήσεις της όσο και επί σκηνής.

Τα πρώτα χρόνια

Η Μαρινέλλα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938. Οι γονείς της ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη. Είναι το τέταρτο και νεότερο μέλος της οικογένειας. Μια οικογένεια φτωχή αλλά δεμένη με αρχές, που τα περισσότερα μέλη της τραγουδούσαν πολύ καλά. Από τεσσάρων έως πέντε χρονών, συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή “Παιδική ώρα” στην οποία έτυχε να τραγουδήσει ένα κομμάτι του Schubert.

Στα δώδεκά της χρόνια διαφήμιζε τα καταστήματα “Melka” της Θεσσαλονίκης. Στα δεκαεφτά της, ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μαίρης Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Δίπλα της, οι ανερχόμενοι τότε ηθοποιοί Κώστας Βουτσάς και Μάρθα Καραγιάννη, αλλά και η Σόνια Δήμου, ο Γιάννης Τζαννετάκος και η χορεύτρια Ντέπυ Φιλοσόφου. Κάποιο βράδυ, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα που ήξερε απ’ έξω όλα τα τραγούδια, την αντικατέστησε. Τραγούδησε το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο, σε μουσική του Μενέλαου Θεοφανίδη και στίχους του Μίμη Τραϊφόρου, αλλά και το «Μαλαγκένια», Ισπανικό τραγούδι της Κατοχής.[4]. Η Μαρινέλλα έγινε ακολούθως η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.

Από το μικρό πάλκο της Θεσσαλονίκης στην κορυφή του ελληνικού πενταγράμμου

Το 1956, η Μαρινέλλα μπήκε στο Στρατιωτικό Θέατρο Θεσσαλονίκης ως τραγουδίστρια γιατί της έδιναν καλύτερη αμοιβή. Παράλληλα ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια στο κέντρο “Πανόραμα” της Νέας Ελβετίας Θεσσαλονίκης, πίσω από το γήπεδο του Άρη, όπου ο τραγουδοποιός Τόλης Χάρμας την βάφτισε καλλιτεχνικά «Μαρινέλλα», εμπνευσμένος από το ομώνυμο τραγούδι του. Στο μαγαζί δούλευε ως μπουζουξής ο Στέλιος Ζαφειρίου, ο σολίστας ο οποίος στα επόμενα χρόνια συνδέθηκε με τη Μαρινέλλα όσο κανένας άλλος. Τον Αύγουστο του 1957, συνδέθηκε με τον τραγουδιστή Στέλιο Καζαντζίδη τόσο στο πάλκο όσο και στη ζωή, ο οποίος πηγαίνοντας να συναντήσει τον Ζαφειρίου, την άκουσε να τραγουδάει ένα τραγούδι που εκείνος είχε πρωτοπεί λίγο νωρίτερα στη δισκογραφία, το τραγούδι «Το πιο πικρό ψωμί» του Γιώργου Μητσάκη. Όταν η Μαρινέλλα τελείωσε το τραγούδι, ο Στέλιος Ζαφειρίου την σύστησε στον Στέλιο Καζαντζίδη. Εκείνος της επισήμανε πως τραγουδά το λαϊκό με έναν δικό της τρόπο, λίγο ελαφρύ. Η γνωριμία τους συνεχίστηκε μέσα στη βάρκα του πατέρα της. Και οι δύο αγαπούσαν πολύ τη θάλασσα και το ψάρεμα. Εκεί, ο Στέλιος Καζαντζίδης της ζήτησε να γίνει το σεγκόντο του.

Από το παραθαλάσσιο κέντρο “Λουξεμβούργο” της Θεσσαλονίκης όπου έκαναν τις πρώτες τους επιτυχημένες εμφανίσεις, στις 12 Νοεμβρίου του 1957 κατέβηκαν στην Αθήνα, και από εκεί άρχισε η ανοδική τους πορεία. Τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησαν ήταν τα «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ» του Γιώργου Μητσάκη, που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 78′ στροφών το 1957.[5] Το πρώτο ντουέτο με τον Καζαντζίδη που ακούγεται μόνη της η Μαρινέλλα, ήταν το «Τι γυρεύεις από ‘μένα» του Πάνου Πετσά και του Κώστα Βίρβου, το 1957. Ενώ το πρώτο σόλο τραγούδι της Μαρινέλλας ήταν το «Ήρθα πάλι κοντά σου» με β’ φωνή της Γιώτας Λύδια, που κυκλοφόρησε το 1959.

Ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα γνώρισαν απίστευτη δόξα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τραγούδησαν στην Αμερική και στην Αυστραλία με επιτυχία, ενώ ηχογράφησαν τραγούδια σε πρώτη και δεύτερη εκτέλεση. Για την αγορά της Αυστραλίας, η Μαρινέλλα ηχογράφησε σόλο δυο πολύ σπάνια τραγούδια, το «Θέλω απόψε κρουαζιέρα» του Αθανάσιου Μπουρλιάσκου και το «Μια πεντάμορφη τσιγγάνα» του Χρήστου Κολοκοτρώνη, σε στίχους Ηλία Εσδρά. Τον ίδιο χρόνο, ακολούθησε μια σειρά συναυλιών στην Κωνσταντινούπολη.

Οι διφωνίες που έκαναν μαζί, αποτελούν ακόμη και σήμερα αντικείμενο θαυμασμού, προσοχής και μελέτης. Ερμήνευσαν τραγούδια του Θεόδωρου Δερβενιώτη, του Απόστολου Καλδάρα, του Γιάννη Μαρκόπουλου του Βασίλη Τσιτσάνη, της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, του Κώστα Βίρβου κ.α.

Σπουδαίες συνεργασίες

Το 1960, η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στον ελληνικό κινηματογράφο (συνολικά συμμετείχαν μαζί σε 10 ελληνικές ταινίες), στην κωμική ταινία του Ροβήρου Μανθούλη Η ΚΥΡΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ, ερμηνεύοντας μαζί τα τραγούδια «Για ‘μας ποτέ μη ξημερώσει» και «Ζιγκουάλα», ενώ η Μαρινέλλα ερμήνευσε σόλο το τραγούδι του Αργύρη Κουνάδη «Αλλάξανε τα πράγματα».

Τον Μάρτιο του 1961, στο θέατρο “Κεντρικόν”, ερμήνευσαν 4 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι («Αθήνα», «Κουρασμένο παλληκάρι», «Ο κυρ Αντώνης», «Το πέλαγο είναι βαθύ») σε ποίηση Νίκου Γκάτσου (τα δύο πρώτα) και 6 του Μίκη Θεοδωράκη («Βράχο – βράχο τον καημό μου», «Παράπονο», «Ο μετανάστης», «Καημός», «Σαββατόβραδο» και «Έχω μια αγάπη») από τον κύκλο τραγουδιών “Πολιτεία”, σε ποίηση Δημήτρη Χριστοδούλου και Τάσου Λειβαδίτη (τα δύο τελευταία). Ο Μάνος Χατζιδάκις, ακούγοντας στις πρόβες την Μαρινέλλα να κάνει αυθόρμητα την φούγκα στο “Κουρασμένο παλικάρι” την παρομοίασε με τη Μαρίκα Νίνου στην βελτιωμένη εκδοχή της.

Με τον Μίκη Θεοδωράκη συνεργάστηκαν ξανά το 1962 στο θέατρο «Παρκ», στη θεατρική παράσταση “Όμορφη πόλη” σε κείμενα του θεατρικού συγγραφέα Μποστ, ενώ ερμήνευσαν το τραγούδι «Φεύγω με πίκρα στα ξένα» σε μουσική Στέλιου Καζαντζίδη και στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, στην κινηματογραφική ταινία του Κώστα Στράντζαλη ΚΛΑΨΕ ΦΤΩΧΗ ΜΟΥ ΚΑΡΔΙΑ. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, χώρισαν για πρώτη φορά και ξαναβρέθηκαν ένα με ενάμιση χρόνο αργότερα.

Το 1963 εμφανίστηκαν στην επιθεώρηση “Αρχοντορεμπέτισσα” στο θέατρο “Ακροπόλ”, στην “Τριάνα του Χειλά” και στα “Αστέρια” της Θεσσαλονίκης, ενώ άλλαξαν δισκογραφική εταιρεία, από την τότε COLUMBIA στην τότε ODEON, και συνέχισαν να ηχογραφούν για τη δισκογραφία.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου του 1964 και ταξίδεψαν τραγουδώντας στη Γερμανία και την Αμερική. Στις αρχές του 1965 ο Καζαντζίδης πήρε την απόφαση να σταματήσει τις εμφανίσεις του. Χώρισαν τον Σεπτέμβρη του 1966, ενώ συναντήθηκαν δισκογραφικά για τελευταία φορά το 1968, ηχογραφώντας έναν κοινό δίσκο 33′ στροφών (κυκλοφόρησε στις 18 Ιανουαρίου του 1969).

Το 1964 εμφανίστηκαν με τον Κώστα Χατζηχρήστο στην επιθεώρηση «Σαμπάνια και Πενιές» στο θέατρο «Παρκ», ενώ κυκλοφόρησε ο πρώτος τους δίσκος 33′ στροφών με τίτλο «Μεγάλες Επιτυχίες», μια συλλογή από τραγούδια που είχαν ήδη χαράξει πορεία στις 45′ στροφές. Ερμήνευσαν και πάλι το τραγούδι «Φεύγω με πίκρα στα ξένα» στην ταινία του Κώστα Στράντζαλη ΠΑΙΞΕ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ, και το τραγούδι «Εμείς μαζί θα ζήσουμε» στην ταινία του Ανδρέα Κατσιμητσούλια ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ.

Το 1965 κυκλοφόρησε ένας μεγάλος δίσκος με τίτλο “Τα τραγούδια της ξενιτιάς” σε μουσική Θεόδωρου Δερβενιώτη και στίχους Κώστα Βίρβου, αλλά και ο σημαντικός δίσκος του Χρήστου Λεοντή “Καταχνιά”, όπου η Μαρινέλλα τραγούδησε σόλο τα τραγούδια «Ο Νεοζηλανδός» και «Γιατί να γίνω μάνα». Τον δίσκο μοιραζόταν ερμηνευτικά με τους Στέλιο Καζαντζίδη, τη χορωδία Κορίνθου και τον Δημήτρη Μυράτ στις αφηγήσεις.

Τον ίδιο χρόνο ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα συμμετείχαν σε άλλες 6 κινηματογραφικές ταινίες: Στην ταινία του Ντίνου Κατσουρίδη ΟΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ, ερμηνεύοντας με τον Νίκο Κούρκουλο το τραγούδι «Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός ( Γιάννη Μαρκόπουλου – Δημήτρη Χριστοδούλου)». Στην ταινία του Χρήστου Κυριακόπουλου ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ, τα τραγούδια του Θεόδωρου Δερβενιώτη «Μες της αγάπης μας το τζάκι» και «Τώρα που σ’ έχω ανάγκη» σε στίχους Κώστα Βίρβου. Στην ταινία του Ανδρέα Κατσιμητσούλια ΤΙΜΩΡΙΑ, το τραγούδι «Να φύγω, να φύγω (Γιώργου Κατσαρού – Πυθαγόρα)» και το τραγούδι «Προδομένες καρδιές (Γιώργου Μανίσαλη – Κώστα Ψυχογιού)». Στην ταινία του Νίκου Βαρβέρη ΟΙ ΚΑΤΑΦΡΟΝΕΜΕΝΟΙ, το τραγούδι «Ορκίζομαι στην αντρική τιμή μου (Στέλιου Καζαντζίδη – Στέφανου Βαρτάνη)». Στην ταινία του Χρήστου Κυριακόπουλου ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣΟΥΝ, το τραγούδι «Με το βοριά (Γιώργου Ζαμπέτα – Δημήτρη Χριστοδούλου)». Και στην ταινία του Ανδρέα Κατσιμητσούλια που έκανε πρεμιέρα τον επόμενο χρόνο ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ, και πάλι το τραγούδι «Να φύγω, να φύγω».

Στα νυχτερινά κέντρα που εμφανίζονταν (“Τριάνα του Χειλά” στη Συγγρού, “Κουλουριώτη” στις Τζιτζιφιές, “Ξυπολητάκου” στο Ηράκλειο, “Μαντουμπάλα” στην Αλεξάνδρας, “Φαληρικόν” της Ηπείρου) γινόταν το αδιαχώρητο, ενώ συνεργάστηκαν με σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής, λ.χ. Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Στράτο Παγιουμτζή, Καίτη Γκρέι, Σωτηρία Μπέλλου, Μανώλη Αγγελόπουλο, Γιώργο Ζαμπέτα, Μανώλη Χιώτη, Μαίρη Λίντα, Άννα Χρυσάφη, Αντώνη Ρεπάνη κ.ά.

Το 1966 η Μαρινέλλα, μόνη της πλέον, προσπαθεί να στήσει μια προσωπική καριέρα. Ο Γιώργος Κατσαρός ήταν ο πρώτος που τη βοήθησε, επίσης ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Χρήστος Λεοντής, ο Άγγελος Σέμπος[9] και ο Μίμης Πλέσσας. Κυκλοφορεί τα πρώτα της 45άρια («Τα παλικάρια», «Έκλαψα χθες», «Άσε με να σ’ αγαπήσω», «Ο χαμός» κ.ά.), αλλά χωρίς να έχουν κάποια μεγάλη εμπορική επιτυχία. Μάλιστα, το τραγούδι «Επάνω στην Καισαριανή», των Κατσαρού και Πυθαγόρα, το γύρισε και σε φιλμ για την τηλεόραση της εποχής.

Ο Γιώργος Κατσαρός, ύστερα από τουρνέ 45 ημερών μαζί της σε τέσσερις πόλεις της Ρωσίας, της πρότεινε να εμφανιστεί στην θεατρική επιθεώρηση του Κώστα Χατζηχρήστου “Άλλος για Υπουργείο” στο θέατρο “Παρκ”, και να τραγουδήσει δυο καινούργια του τραγούδια, τα «Απόψε χάνω μια ψυχή» και «Κλείσε τα μάτια σου καρδιά μου», σε στίχους του Πυθαγόρα. Αυτή η εμφάνιση της Μαρινέλλας στη συγκεκριμένη παράσταση ήταν η πρώτη σόλο εμφάνισή της μετά το χωρισμό της από τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, στον “Μουσικό Αύγουστο” που οργάνωσε ο Μίκης Θεοδωράκης στο θέατρο Λυκαβηττού, η Μαρινέλλα υπό τη διεύθυνση του συνθέτη, τραγούδησε τον κύκλο τραγουδιών “Λιποτάκτες”, δίπλα στους Γρηγόρη Μπιθικώτση και Γιάννη Πουλόπουλο, καθώς και τα νέα τραγούδια που έγραψε γι’ αυτήν ο Χρήστος Λεοντής («Άργησες» και «Πάρε τα μάτια μου») από τον κύκλο τραγουδιών “Ανάσταση oνείρων”, σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τα τραγούδια «Όμορφη πόλη (Θα γίνεις δικιά μου)» και «Αγάπη μου (Φαίδρα)» από τους “Λιποτάκτες” (σε ποίηση του Γιάννη Θεοδωράκη), κυκλοφόρησαν με τη Μαρινέλλα σε δίσκο 45′ στροφών, έναν χρόνο πριν, ενώ η “Ανάσταση Ονείρων”, κυκλοφόρησε σε δίσκο 33′ στροφών τον Νοέμβρη του 1966. Τον δίσκο αυτό η Μαρινέλλα, τον μοιραζόταν ερμηνευτικά με τους Μπάμπη Τσετίνη, Λίτσα Διαμάντη, Γιώργο Γαλάνη, Βαγγέλη Περπινιάδη και Ρία Νόρμα. Τέλη της χρονιάς, εμφανίστηκε στη μπουάτ “Μοστρού”, δίπλα στη Ρένα Βλαχοπούλου, στη Χρυσούλα Ζώκα, στον Μανώλη Καστρινό κ.α.

Το 1967 ερμήνευσε τα τραγούδια «Δώσ’ μου αγάπη» και «Είμαι χαρτορίχτρα φίνα (β’ φωνή στον ηθοποιό Σταύρο Παράβα)» στην ταινία του Κώστα Καραγιάννη Η ΧΑΡΤΟΡΙΧΤΡΑ, σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα. Εμφανίστηκε στο “Χρυσό Βαρέλι” στις Τζιτζιφιές, δίπλα στον Τόλη Βοσκόπουλο, τη Δούκισσα, το Γιάννη Πουλόπουλο, τον Στράτο Διονυσίου και τη Μπέμπα Μπλανς. Κατόπιν επέστρεψε στου “Μοστρού”, δίπλα στον Πάνο Κόκκινο και τον Γιώργο Κατσαρό, ενώ αποφάσισε με τους Γιάννη Πουλόπουλο και Χρηστάκη να εμφανιστούν στην “Νεράιδα” για τις επόμενες δύο σεζόν.

Ακολούθησε μια σειρά συναυλιών σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία με τον Νίκο Ξανθόπουλο, ενώ στα τέλη της χρονιάς, υπέγραψε συμβόλαιο στην τότε δισκογραφική εταιρεία HELLADISC. Το πρώτο 45άρι που κυκλοφόρησε ήταν το «Δωσ’ μου αγάπη» (σε διαφορετική εκτέλεση από την ταινία) και «Πίσω από τις καλαμιές», στις 21 Δεκεμβρίου.

Ωστόσο η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μαρινέλλας ήταν το τραγούδι «Σταλιά – σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη, που κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά, το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει στην ταινία Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΡΙΑ. Όμως αρνήθηκε, και η Μαρινέλλα ζήτησε από τον Ζαμπέτα να το πει εκείνη.

Το 1968 ο Γιάννης Δαλιανίδης προετοίμαζε το κινηματογραφικό του μιούζικαλ ΓΟΡΓΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΓΚΕΣ και σκέφτηκε να βάλει τη Μαρινέλλα να τραγουδήσει ζωντανά σε κάποια σκηνή. Ο Μίμης Πλέσσας συμφώνησε με την επιλογή αυτή και της έγραψε ένα τραγούδι μοντέρνο, το «Πες μου πού πας». Όταν όμως άκουσε το τραγούδι ο Δαλιανίδης, έδειξε δυσαρεστημένος. Ήθελε ένα τραγούδι που να μην το έχει φανταστεί κανείς. Ένα τραγούδι που να ξαφνιάσει. Έτσι λοιπόν γράφτηκε από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο το «Άνοιξε πέτρα». Όσο για το μοντέρνο τραγούδι, που επίσης τους στίχους είχε γράψει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Μίμης Πλέσσας το έδωσε στη Βίκυ Λέανδρος και εντάχθηκε στον προσωπικό της δίσκο “Η μικρή μας ιστορία”. Η Μαρινέλλα, όταν άκουσε το τραγούδι ενθουσιάστηκε και άρχισε τις πρόβες για να το ηχογραφήσει. Σύμφωνα με μαρτυρία του Μίμη Πλέσσα, ο χρόνος πίεζε, γιατί σε δύο μέρες έπρεπε να γυριστεί η συγκεκριμένη σκηνή. Έτσι λοιπόν αναγκάστηκε να μπει στο στούντιο και να το τραγουδήσει. Το είπε μια φορά, δεν το ξανατραγούδησε δεύτερη, γιατί ήταν άψογο. Αυτή η ηχογράφηση ακούγεται στην ταινία ακόμη και σήμερα, και είναι αυτή που άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στην Μαρινέλλα για το ξεκίνημα της προσωπικής της καριέρας.

Επίσης τραγούδησε το «Σταλιά – σταλιά» στην κινηματογραφική ταινία του Κώστα Ανδρίτσου Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ, ενώ τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου συμμετείχε στο III Festival Internacional da Canção Popular στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας με το τραγούδι «Αν θες να ‘ρθείς» του Γεράσιμου Λαβράνου (σε στίχους της Ελπίδας Περικλάκη), κερδίζοντας το βραβείο “Καλύτερης Καλλιτεχνικής Παρουσίας”.

Στις 17 Ιανουαρίου του 1969, κυκλοφόρησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο 33′ στροφών (με τον τίτλο “Σταλιά – σταλιά”), μια συλλογή από τραγούδια που είχαν ήδη χαράξει πορεία στις 45′ στροφές τον προηγούμενο χρόνο. Την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε στην “Παλιά Αθήνα” της Πλάκας, δίπλα στους Δημήτρη Μητροπάνο, Κλειώ Δενάρδου, Σόφη Ζαννίνου με χορεύτες τους Μανώλη Καστρινό και τη Χρυσούλα Ζώκα. Επίσης ερμήνευσε στην ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη Ο ΜΠΛΟΦΑΤΖΗΣ το τραγούδι του Ζαμπέτα «Ποιος είν’ αυτός» σε στίχους Πυθαγόρα. Στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Η ΠΑΡΙΖΙΑΝΑ τα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα «Δώσ’ μου τ’ αθάνατο νερό» και «Ζωγραφισμένα στο χαρτί» σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου. Στην ταινία του Κώστα Καραγιάννη ΗΣΑΪΑ ΜΗ ΧΟΡΕΥΕΙΣ το τραγούδι του Νάκη Πετρίδη «Πάλι θα κλάψω» σε στίχους Σέβης Τηλιακού, και στο κινηματογραφικό δράμα του Γιάννη Δαλιανίδη “Γυμνοί στο δρόμο” τα τραγούδια «Αστέρι στο παράθυρο» και «Δυο αδέρφια» του Σταύρου Ξαρχάκου σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη, που μέχρι και σήμερα παραμένουν ανέκδοτα.

Από το προσωπικό της ξεκίνημα στη δισκογραφία η Μαρινέλλα στηρίχτηκε στο μοντέλο του -συνήθως ετήσιου- προσωπικού δίσκου. Τα πρώτα χρόνια λειτουργούσε παράλληλα η δισκογραφία των 45′ στροφών, αλλά μετά το 1974 οι δίσκοι 33′ στροφών είναι ο βασικός φορέας έκδοσης του τραγουδιού. Τραγούδια διαφόρων δημιουργών, όλα κάτω από την σφραγίδα της δικής της ταυτότητας. Όπως ο πολυσυλλεκτικός δίσκος που κυκλοφόρησε στις 6 Σεπτεμβρίου, με τον τίτλο “Όταν σημάνει Εσπερινός” («Απόψε σε θέλω», «Δυο νύχτες», «Τι να φταίει» κ.α.).

Στα χρόνια αυτά η Μαρινέλλα -ως πρώτο όνομα πια- πρωτοστάτησε στο στήσιμο ενός άλλου είδους διασκέδασης από αυτό που προσέφεραν μέχρι τότε τα νυχτερινά κέντρα. Από το μελαχρινό κορίτσι που καθόταν ντροπαλά στο λαϊκό πάλκο, πέταξε τις καρέκλες και μεταμορφώθηκε σε μια αεράτη γυναίκα με κοντοκουρεμένο μαλλί, η οποία, ντυμένη με πολυτέλεια, τραγουδούσε, χόρευε, έπαιζε και αλώνιζε πάνω στην πίστα. Ο τρόπος που αντιμετώπιζε τη δουλειά της την έκανε να ξεχωρίσει. Χρησιμοποιούσε μεγάλες ορχήστρες με τους καλύτερους μουσικούς της εποχής. Πρόσεχε τον ήχο, έβαλε θεατρικούς προβολείς, αντικατέστησε το σπάσιμο των πιάτων με τις γαρδένιες, έφτιαξε τα καμαρίνια και επέβαλε όχι μόνο την Κυριακή να είναι ρεπό, αλλά και οι μουσικοί της να πληρώνονται εκείνο το ρεπό.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο “Stork” της Φιλλελήνων, ή στην παραλία, συνυπάρχει μαζί της ο -ανερχόμενος τότε- Γιώργος Νταλάρας που ουσιαστικά από επιλογή της Μαρινέλλας ξεκίνησε την διαδρομή του στην επί σκηνής παρουσίαση των τραγουδιών, με επιμελητή προγράμματος τον Σταύρο Ξαρχάκο. “Είναι η εποχή της Μαρινέλλας”, όπως την χαρακτήρισε ο Νταλάρας σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου. Μαζί του συνεργάστηκε στο “Stork”, από τα τέλη του ’69 μέχρι τις αρχές του ’72.

Κόσμος από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό έσπευσε να θαυμάσει την “Οπτικοακουστική” -όπως αυτοχαρακτηρίστηκε- τραγουδίστρια, ενώ πολλές προσωπικότητες δήλωσαν θαυμαστές της,[15] λ.χ. οι Μάνος Κατράκης, Αλέξης Μινωτής, Ειρήνη Παππά, Ingrid Bergman, Ζωή Λάσκαρη, Τζένη Καρέζη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Omar Sharif, Φράνκο Ροσελίνι, Μιχάλης Κακογιάννης κ.ά. Ο Φρανκ Σινάτρα, βλέποντας την Μαρινέλλα, είπε πως “Αν αυτή η γυναίκα βρισκόταν στην Αμερική, σε δύο μήνες θα ήταν το πρώτο όνομα”.

Οι μεγάλες επιτυχίες της

Στις 27 Μαρτίου του 1970 κυκλοφόρησε τον πολυσυλλεκτικό δίσκο “Ένα τραγούδι είν’ η ζωή μου” με τραγούδια του Γιάννη Σπανού, του Μίμη Πλέσσα, του Γιώργου Ζαμπέτα, του Στέλιου Ζαφειρίου και του Νάκη Πετρίδη («Πάλι θα κλάψω», «Με πνίγει τούτη η σιωπή», «Τη βραδιά μου απόψε» κ.α.). Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εμπομπή του Φρέντυ Γερμανού “Αλάτι και πιπέρι”, ενώ ερμήνευσε το τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου και της Σέβης Τηλιακού «Κρίμα το μπόι σου», στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Κώστα Καραγιάννη. Αυτή ήταν και η τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο.

Την ίδια χρονιά γύρισε ένα έγχρωμο σόου διάρκειας 15 λεπτών που σκηνοθέτησε γι’ αυτήν ο Ζεράρ Σαχινιάν στη Μύκονο. Σκοπός του φιλμ ήταν η προβολή της Ελλάδας στην Ευρώπη, την Αμερική και την Ιαπωνία. Η Μαρινέλλα με φόντο τους Μυκονιάτικους μύλους τραγούδησε συνθέσεις του Ζαμπέτα, του Πλέσσα και του Νάκη Πετρίδη στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα ελληνικά.

Επίσης ερμήνευσε με μεγάλη συμφωνική ορχήστρα το τραγούδι «Κυρά Γιώργαινα» των Κατσαρού και Πυθαγόρα στο V Festival Internacional da Canção Popular – Parte Internacion στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας και κατέκτησε την τέταρτη θέση ανάμεσα σε 38 χώρες. Η παρουσία της στο Φεστιβάλ άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, ενώ ακολούθησαν πολύ καλές κριτικές στον Τύπο για τη φωνή και την σκηνική της παρουσία. Στις 24 Οκτωβρίου η Billboard έγραψε “Marinella from Greece, knows audiences in Athens clubs, carries enchantment in her songs and the warmth of the sun in her voice (Η Μαρινέλλα από την Ελλάδα κυριαρχεί στη νυχτερινή Αθήνα. Μεταφέρει γοητεία στα τραγούδια της και τη ζεστασιά του ήλιου στη φωνή της)” (by Henry Johnston).

Στις 24 Φεβρουαρίου του 1971, κυκλοφόρησε τον δίσκο “Μαρινέλλα (Ένας μύθος)”, όπου ηχογράφησε σε δεύτερη εκτέλεση τρία τραγούδια του Χατζιδάκι («Ένας μύθος», «Οδός ονείρων» και «Ο ταχυδρόμος πέθανε»), ενώ συνεργάστηκε με τον Άκη Πάνου, ο οποίος της έγραψε τα τραγούδια «Πυρετός (Κάθε γνωριμία)» και «Κοίτα με στα μάτια», που κυκλοφόρησαν στις 13 Απριλίου σε δίσκο 45′ στροφών.

Στις 27 Μαΐου, προβλήθηκε η εκπομπή “Nana Mouskouri with the Athenians” από το αγγλικό κανάλι BBC όπου η Μαρινέλλα ήταν καλεσμένη της Νάνας Μούσχουρη. Μαζί τραγούδησαν ελληνικά τραγούδια με συνοδεία των Αθηναίων («Μινόρε της αυγής», «Πάλι θα κλάψω», «Τι να φταίει», «Κυρά Γιώργαινα» κ.ά.).

Παράλληλα, τραγούδησε στη μουσική ταινία “Ένα καράβι γεμάτο τραγούδια”, ένα έγχρωμο φιλμ 35 mm που γυρίστηκε για λογαριασμό του ΕΙΡΤ και κόστισε 3.000.000 δραχμές, ποσό υπέρογκο γι’ εκείνη την εποχή, σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκαλενάκη. Τα τραγούδια, σε μουσική του Γιώργου Κατσαρού και στίχους του Πυθαγόρα («Σαρανταδυό Μανιάτισσες», «Είναι μεγάλος ο Θεός», «Η λεύκα» κ.ά.), κυκλοφόρησαν σε δίσκο, στις 14 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου. Τον δίσκο μοιραζόταν ερμηνευτικά με τον Κώστα Χατζή και τον Φίλιππο Νικολάου.

Επίσης συμμετείχε στον δίσκο του Χρήστου Λεοντή “Δώδεκα παρά πέντε” σε στίχους Σώτιας Τσώτου, Τάσου Μιχαηλίδη και Γιάννη Νεγρεπόντη, με τραγούδια που είχαν σαφείς υπαινιγμούς για το αυστηρό πολιτικό καθεστώς της εποχής («Έρημο πουλί», «Έναν καιρό», «Άσπρο μου ρόδο», «Ζωή να σε χαρώ» κ.ά.). Ο Λεοντής είχε αναφέρει σε συνεντεύξεις του ότι από τις πολλές αλλαγές των στίχων που του επέβαλε η λογοκρισία της Χούντας δεν θυμάται με ποια λόγια, τελικά, μπήκαν στον δίσκο τα τραγούδια. Μάλιστα, ο στιχουργός με το ψευδώνυμο “Μιχαηλίδης”, λόγω παρόμοιων προβλημάτων, δεν είναι άλλος από τον Βαγγέλη Γκούφα. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου, και η Μαρινέλλα τον μοιραζόταν ερμηνευτικά με την Βούλα Σαββίδη και τον Γιώργο Φωτόπουλο. Η δικτατορία της εποχής δεν άφησε να παιχτούν στο ραδιόφωνο τα τραγούδια.

Στις 11 Δεκεμβρίου του 1972, το ΕΙΡΤ παρουσίασε ένα ωριαίο πρόγραμμα της γαλλικής τηλεόρασης με τίτλο “Reine de nuit à Athenes (Η βασίλισσα της νύχτας στην Αθήνα)” αφιερωμένο στην Μαρινέλλα, σε σκηνοθεσία του Pierre Jourdan. Εκεί, μεταξύ άλλων, η Μαρινέλλα τραγούδησε Σταύρο Ξαρχάκο και Νίκο Γκάτσο. Δυο τραγούδια αυτών, τα «Μη λυγίσετε παιδιά (Liberté)» και «Όλα είναι τυχερά (Tout est question de chance)», κυκλοφόρησαν μόνο στη Γαλλία σε δίσκο 45′ στροφών, σε ενορχήστρωση του συνθέτη. Παράλληλα στην Ελλάδα, εμφανίστηκε στην “Αθηναία” με τον Μάριο Κώστογλου και ηχογράφησε σε ενορχήστρωση του Μίμη Πλέσσα τον δίσκο “Αθάνατα Ρεμπέτικα”, που κυκλοφόρησε στις 24 Νοεμβρίου.

Τον Φεβρουάριο του 1973, η Μαρινέλλα εκπροσώπησε την Ελλάδα στην πρώτη της συμμετοχή στο φεστιβάλ Midem των Καννών με τρία τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές. Επίσης, ερμήνευσε τα τραγούδια «Πού πάνε εκείνα τα παιδιά (My reason)» και «Παλικάρι μου» στο μουσικό ντοκιμαντέρ “Το μπουζούκι” σε σκηνοθεσία Βασίλη Μάρου για το BBC, ενώ κυκλοφόρησαν σε δυο δίσκους ζωντανές ηχογραφήσεις από τις εμφανίσεις της στο “Stork” και το “Μarinella’s”, με τον τίτλο “Μια βραδιά με τη Μαρινέλλα” (στις 16 Μαρτίου του 1972) και αντίστοιχα “Μια βραδιά με τη Μαρινέλλα no. 2” (στις 6 Απριλίου του 1973). Η Μαρινέλλα, ήταν η πρώτη Ελληνίδα τραγουδίστρια που έκανε ζωντανή ηχογράφηση του προγράμματος της και κυκλοφόρησε σε δίσκο.

Στις 9 Οκτωβρίου κυκλοφόρησε τον δίσκο “Αλβανία” σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα, αφιερωμένο στην Εποποιία του 1940. Η “Αλβανία” ήταν ουσιαστικά η πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά της Μαρινέλλας με συγκεκριμένους δημιουργούς αλλά και με συγκεκριμένο θέμα. Τα τραγούδια («Ο έφεδρος», «Μάνα θα τους περιμένει», «Γράμμα απ’ το μέτωπο», «Ηπειρώτισσες» κ.ά.) παρουσιάστηκαν στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά και μεταδόθηκαν απευθείας από την ΕΙΡΤ, παραμονή της 28ης Οκτωβρίου. Το τραγούδι «Μάνα μου κρύψε το σπαθί» θεωρήθηκε αντιστασιακό και απαγορεύτηκε από τη Χούντα. Την ίδια τύχη είχαν λίγο καιρό νωρίτερα και τα τραγούδια «Ντρίγκι, ντρίγκι μάνα μου (Velvet mornings)» και «Πού πάνε εκείνα τα παιδιά (My reason)», οι δυο διεθνείς επιτυχίες του Ντέμη Ρούσου που η Μαρινέλλα τραγούδησε σε ελληνικούς στίχους του Πυθαγόρα και κυκλοφόρησαν σε δίσκο 45′ στροφών, στις 17 Ιανουαρίου.

Εκείνη την περίοδο η Μαρινέλλα τάραξε την κοινωνία της εποχής, αφού έγινε ανύπαντρη μητέρα, φέρνοντας στον κόσμο τη μοναχοκόρη της, Τζωρτίνα (Γεωργία-Χριστίνα) Σερπιέρη, καρπό του έρωτά της με τον πρωταθλητή Ελλάδος στην ιππασία Φρέντυ Σερπιέρη. Στις 10 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της, τον τραγουδιστή Τόλη Βοσκόπουλο. Δύο γεγονότα που σαφώς απασχόλησαν ιδιαίτερα τον Τύπο της εποχής. Μαζί με τον Τόλη Βοσκόπουλο εμφανίστηκαν στη “Νεράιδα”, ενώ μοιράστηκαν δύο μεγάλους δίσκους (“Μαρινέλλα & Βοσκόπουλος” και “Εγώ κι’ εσύ”), αλλά τις περισσότερες φορές μέσα στα επόμενα χρόνια συνόδευε ο ένας τον άλλον στους προσωπικούς τους δίσκους. Ο γάμος τους κράτησε μέχρι το ’81.

Στις 6 Απριλίου του 1974 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην πρώτη της συμμετοχή στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Μπράιτον του Ηνωμένου Βασιλείου με το τραγούδι του Γιώργου Κατσαρού «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου» σε στίχους Πυθαγόρα, το οποίο κατέλαβε την ενδέκατη θέση ανάμεσα σε 17 χώρες, μια θέση που όμως δεν εμπόδισε το τραγούδι να κάνει ευρωπαϊκή καριέρα.

Το 1975 εμφανίστηκε στη “Νεράιδα” με την Ελένη Ροδά και τον Δημήτρη Κοντολάζο, ενώ στις 30 Ιουνίου κυκλοφόρησε τον δίσκο “Μαρινέλλα για πάντα”, συμπεριλαμβάνοντας δυο τραγούδια του Κώστα Χατζή («Κι’ ύστερα» και «Πάλι ύπνος δε με πιάνει») και ακόμη μία διεθνή επιτυχία του Ντέμη Ρούσσου, το «Γιατί φοβάσαι (From souvenirs to souvenirs)», σε ελληνικούς στίχους του Πυθαγόρα.

Η επόμενη επιλογή της Μαρινέλλας, που ξάφνιασε και συζητήθηκε ιδιαίτερα, αλλά και δικαιώθηκε γνωρίζοντας πλατιά υποδοχή τόσο άμεσα όσο και μέσα στο χρόνο, ήταν το πέρασμα της από τη λάμψη της πίστας στις μπουάτ της Πλάκας του ’70, και κυρίως η συνεργασία της με τον τραγουδοποιό Κώστα Χατζή. Κι’ ενώ η Μαρινέλλα, είχε ήδη ετοιμάσει τον επόμενο προσωπικό της δίσκο με τον τίτλο “Άλλη μια φορά”, με τραγούδια του Τόλη Βοσκόπουλου, της Νινής Ζαχά και του Στέλιου Ζαφειρίου («Χαμένη», «Τώρα που σε χάνω σ’ αγαπάω», «Τώρα τίποτα» κ.ά.) -είναι ένας δίσκος που θα κυκλοφορήσει τελικά για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια-, θα προκύψει η ιδέα ενός κοινού προγράμματος της με τον Χατζή, στηριγμένο εξ ολοκλήρου σε καινούργιο υλικό, που θα καταγραφεί ζωντανά και στη δισκογραφία.

Έτσι τελικώς, μετά από προετοιμασία 6 μηνών, στις 28 Μαρτίου του 1976, στην Πλακιώτικη μπουάτ “Σκορπιός”, η Μαρινέλλα και ο Κώστας Χατζής παρουσίασαν το πρόγραμμα “Ρεσιτάλ” με 52 καινούργια τραγούδια του συνθέτη («Τρελός ή παλικάρι», «Γλυκό της νιότης μου πουλί», «Όλος ο κόσμος είσ’ εσύ», «Σ’ αγαπώ», «Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει», «Η αγάπη όλα τα υπομένει» κ.α.). Ο τριπλός δίσκος που προέκυψε και κυκλοφόρησε το Πάσχα του ’76 έφτασε τις 500.000 αντίτυπα και μέχρι και σήμερα ανήκει στους 10 εμπορικότερους ελληνικούς δίσκους όλων των εποχών.[24] Το υλικό αυτό ήταν η βάση για μια πολύχρονη παρουσία της Μαρινέλλας στην Πλάκα. Με τον Κώστα Χατζή ξανασυνεργάστηκαν το 1980 στον δίσκο “Το ταμ-ταμ” και το 1987 στον δίσκο “Συνάντηση”.

Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στην Πλακιώτικη μπουάτ “Zoom” με τους Αθηναίους (το συγκρότημα που στα χρόνια 1967-1972 βρισκόταν στο πλευρό της Νάνας Μούσχουρη στα πρώτα βήματα της διεθνούς καριέρας της), τον Κώστα Καράλη, τη Ρένα Πάντα και τους αδελφούς Τζαβάρα. Επίσης, εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή του Γιώργου Παπαστεφάνου “Μουσική βραδιά” ερμηνεύοντας από το “Zoom” τραγούδια του “Ρεσιτάλ”, επίσης Χατζιδάκι με τον Γιώργο Μαρίνο, αλλά και ρεμπέτικα με την Σωτηρία Μπέλλου, που πάντα δήλωνε φανατική θαυμάστρια της.

Στις 26 Ιουλίου του 1977 η Μαρινέλλα κυκλοφόρησε τον δίσκο που ηχογράφησε μαζί με τους Αθηναίους σε τραγούδια του Κώστα Χατζή, του Γιώργου Χατζηνάσιου, του Τόλη Βοσκόπουλου και της Νινής Ζαχά («Αντίο», «Θα ‘θελα να ήσουν», «Δεν είμ’ εγώ», «Τώρα τίποτα» κ.ά). Την ίδια χρονιά, η Μαρινέλλα με τους Αθηναίους και τους αδελφούς Τζαβάρα έδωσε δυο συναυλίες στο Λονδίνο και έκανε περιοδεία στην Αλβανία. Η Μαρινέλλα, είναι η πρώτη τραγουδίστρια άλλου κράτους που της επέτρεψαν να περάσει τα σύνορα της Αλβανίας και να τραγουδήσει εκεί.[26] Η επιτυχία της ήταν τόσο μεγάλη που η εφημερίδα “Βραδυνή”, στις 17 Αυγούστου, έγραψε “Υπέταξε την Αλβανία με το… Τραγούδι!”.

Στις 5 Απριλίου του 1978 κυκλοφόρησε τον δίσκο Η Μαρινέλλα του σήμερα, σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου, τραγούδια μοντέρνα για την εποχή τους, ρυθμικά κομμάτια αλλά και χαμηλόφωνα ερωτικά («Να παίζει το τρανζίστορ», «Σήμερα», «Δεν φταίμε εμείς» κ.α.). Ο δίσκος έκανε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Τα τραγούδια του δίσκου κινηματογραφήθηκαν στο Ηρώδειο από τον σκηνοθέτη Κλέαρχο Κονιτσιώτη για λογαριασμό ενός σόου που θα παρουσίαζε η ελληνική και ξένη τηλεόραση.

Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στη μπουάτ “Zoom” με τους Δάκη, αδελφούς Τζαβάρα, Τζίνα Σπηλιωτοπούλου και Νανά Αλεξανδρή, όπου πρωτοπαρουσίασε τα κοινωνικά τραγούδια του Δώρου Γεωργιάδη σε στίχους της Σώτιας Τσώτου («Αλλάζουμε», «Εγώ ζωγράφισα τη γη», «Απ’ όλα τα παιδιά ζητώ συγγνώμη», «Ο τελευταίος Χριστιανός», «Τα διαστημόπλοια» κ.α.) με τον τίτλο “Εικόνες”, που τελικά δεν τα ηχογράφησε εκείνη αλλά ο Πασχάλης, το 1983.

Στις 10 Αυγούστου του 1979 κυκλοφόρησε τον πολυσυλλεκτικό δίσκο “Σ’ αγαπώ”, ενώ εμφανίστηκε στο νυχτερινό κέντρο “Stork” με τους αδελφούς Τζαβάρα, Γιώργος Πολυχρονιάδης, Τζίνα Σπηλιωτοπούλου, Νανά Αλεξανδρή κ.α.

Η “χρυσή” δεκαετία του ΄80

Στις 3 Μαρτίου του 1980, η Μαρινέλλα κυκλοφόρησε τον δίσκο “Η Μαρινέλλα σε τραγούδια της Βέμπο”, με 12 τραγούδια που είχε πρωτοπεί η Σοφία Βέμπο, το νεανικό της ίνδαλμα («Ο άνθρωπος μου», «Να με παίρνανε τα σύννεφα», «Χαράμι», «Πάρε πια το δρόμο σου», «Για ‘σένα» κ.α.). Τον επόμενο μήνα, στις 19 και 20 Απριλίου του 1980, έδωσε δύο συναυλίες στο “Madison Square Garden” της Νέας Υόρκης.

Τον χειμώνα του ίδιου χρόνου, συνεργάστηκε ξανά με τον Κώστα Χατζή στο πρόγραμμα “Το ταμ – ταμ” στη μπουάτ “Σκορπιός”. Ο δίσκος που προέκυψε από αυτή την παράσταση, κυκλοφόρησε στις 11 Νοεμβρίου και ξεπέρασε τις 100.000 σε πωλήσεις και έγινε πλατινένιος. Μέσα στη δισκογραφία της Μαρινέλλας, είναι σαφώς ο δίσκος με τις περισσότερες κοινωνικές αναφορές αλλά και αυτός που το μουσικό του άκουσμα, φτάνει στις άκρες της παράδοσης («Δεν θέλω γράμμα», «Αχ, πώς με κοιτάς», «Μια χαμένη Κυριακή», «Ο λαός μας» κ.α.).

Το καλοκαίρι του 1981 πραγματοποίησε μια περιοδεία είκοσι ημερών στην Αυστραλία, μαζί με τον Δάκη και την Τζίνα Σπηλιωτοπούλου. Ο αυστραλέζικος τύπος γοητευμένος από τις φωνητικές της ικανότητες, έγραψε: “Μαρινέλλα σημαίνει θρίαμβος”.Με την επιστροφή της στην Ελλάδα, συμμετείχε στη συναυλία για την επέτειο των 30 χρόνων μουσικής του Μίμη Πλέσσα στο θέατρο Λυκαβηττού, ερμηνεύοντας τραγούδια του δημιουργού (λ.χ. «Άνοιξε πέτρα», «Άμα δείτε το φεγγάρι», «Απόψε σε θέλω» κ.ά.), δίπλα στον Στράτο Διονυσίου και τον Γιάννη Πουλόπουλο.

Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε τον δίσκο “Μαρινέλλα (Για σένανε μπορώ)” σε τραγούδια του Αντώνη Στεφανίδη («Καρδούλα μου δε σε μαλώνω», «Ξεγελώ τον καθένα», «Τα μεσάνυχτα» κ.α.) και τον παρουσίασε στο “Zoom”. Στις 24 Δεκεμβρίου, ο Τύπος της εποχής έγραψε “Δυο ώρες δεν φτάνουν, βέβαια, για να αποδείξει κάποιος ότι είναι μεγάλος. Περισσεύουν όμως όταν αυτός ο κάποιος είναι η Μαρινέλλα, που φέτος στο Ζουμ της οδού Κυδαθηναίων μας έκανε να ξεχάσουμε να ανάψουμε τσιγάρο”.Παράλληλα εμφανίστηκε στη “Νεράιδα” μαζί με τους Δάκη, Μπέσσυ Αργυράκη, Ηλία Κλωναρίδη και Σόφη Ζαννίνου.

Τον Νοέμβριο του 1982 εμφανίστηκε ξανά στο “Zoom”, όπου ερμήνευσε τραγούδια από διάσημα μιούζικαλ (λ.χ. Evita, Hello Dolly, Jesus Christ Superstar, West side story, Funny girl κ.α.). Χαρακτηριστική ήταν η ερμηνεία της στο τραγούδι «People» της Μπάρμπρα Στράιζαντ, με ελληνικούς στίχους, όπου άλλαζε φόρεμα πάνω στη σκηνή ενώ ο προβολέας φώτιζε μόνο το πρόσωπό της.

Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1983, κυκλοφόρησε τον δίσκο “Για σένα τον άγνωστο” σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου («Καμιά φορά», «Είσαι ποτάμι», «Μη με ρωτάς» κ.α.), ενώ φεύγοντας μετά από χρόνια από την Πλάκα, εμφανίστηκε στον “Διογένη” της λεωφόρου Συγγρού, με τον Αντώνη Καλογιάννη, τον Δημήτρη Κοντολάζο και την Ελένη Δήμου.

Στις 29 Ιουλίου του 1984, κυκλοφόρησε τον δίσκο “Μεγάλες στιγμές”, τραγουδώντας με το δικό της τρόπο, χαρακτηριστικά τραγούδια κορυφαίων συνθετών με τους οποίους δεν συναντήθηκε -σχεδόν ποτέ- η προσωπική της καριέρα (λ.χ. Δήμο Μούτση, Μάνο Λοΐζο, Διονύση Σαββόπουλο, Χατζιδάκι κ.α.) και εμφανίστηκε στη “Νεράιδα” με την Μαργαρίτα Ζορμπαλά και την Κωνσταντίνα.

Στις 26 Φεβρουαρίου του 1985, κυκλοφόρησε τον δίσκο “Η αγάπη μας” με τραγούδια του Μάριου Τόκα, του Αλέκου Χρυσοβέργη, του Σπύρου Παπαβασιλείου και του Αλέξη Παπαδημητρίου («Αν σ’ αγαπούσα πιο λίγο», «Έχω την πιο ωραία αγάπη», «Είσαι παντού και πουθενά» κ.α.). Στο ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, την συνόδεψε ο Μανώλης Λιδάκης.

Την ίδια χρονιά, συνεργάστηκε στη “Νεράιδα” με τον Αντώνη Καλογιάννη και την Μαντώ, ενώ σύμπραξε στην ηχογράφηση ενός maxi single με άλλους 24 Έλληνες τραγουδιστές (Ελένη Δήμου, Χάρις Αλεξίου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Χάρης Βαρθακούρης, Φίλιππος Νικολάου, Αλέκα Κανελλίδου, Πασχάλης, Βίκυ Μοσχολιού, Δημήτρης Μητροπάνος, Ελπίδα, Δούκισσα, Τάκης Μπινιάρης, Βλάσσης Μπονάτσος, Αντώνης Καλογιάννης, Γιώργος Πολυχρονιάδης, Χριστιάνα, Τόλης Βοσκόπουλος, Άννα Βίσση, Γιάννης Πάριος, Λίτσα Διαμάντη, Δάκης, Μπέσσυ Αργυράκη, Τάνια Τσανακλίδου, Κώστας Τουρνάς, Κώστας Χατζής), με το τραγούδι του Αλέξη Παπαδημητρίου «Για τα παιδιά» σε στίχους Φίλιππου Νικολάου, τα έσοδα του οποίου διατέθηκαν για τα ταλαιπωρημένα παιδιά όλου του κόσμου.

Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, εμφανίστηκε στο “Zoom” της Θεσσαλονίκης μαζί με τη Βίκυ Μοσχολιού, την Άννα Βίσση, την Κωνσταντίνα, τη Ντίνα Καμπάκη και τη Ντίνα Δημάκη, σε επιμέλεια του Σπύρου Παπαβασιλείου. Μαζί, τραγούδησαν Χατζιδάκι, Μαρκόπουλο, Ζαμπέτα, Καλδάρα κ.ά. και εντυπωσίασαν («Οι αδελφές Τατά», «Όχι, δεν πρέπει να συναντηθούμε», «Η Μαλάμω», «Πήρα απ’ τη νιότη χρώματα» κ.α.).

Στις 11 Απριλίου του 1986, κυκλοφόρησε τον δίσκο “Μια νύχτα” με τραγούδια του Γιάννη Αξιώτη, του Αλέξη Παπαδημητρίου και της Νινής Ζαχά («Αν δεν τα ζούσαμε», «Τώρα εγώ», «Δεν πεθαίνεις» κ.α.), ενώ συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Γιάννη Πάριο, στη “Νεράιδα”.

Τον Αύγουστο του 1987 συνεργάστηκε ξανά με τον Κώστα Χατζή και κυκλοφόρησαν τον δίσκο “Συνάντηση”, ηχογραφώντας 12 τραγούδια σε μουσική του ιδίου, σε στίχους της Σώτιας Τσώτου και του Γιάννη Τζουανόπουλου («Ιθάκη», «Τώρα» κ.α.), ενώ πραγματοποίησαν μια σειρά από συναυλίες στην Κύπρο. Επίσης, συμμετείχε στον δίσκο “Ρινγκ” των Τάκη Μπουγά και Κώστα Τριπολίτη, ερμηνεύοντας τα τραγούδια «Ψεύτικη απάντηση ενός απογεύματος» και «Τηλεφωνώ». Τον δίσκο μοιραζόταν ερμηνευτικά με την Τάνια Τσανακλίδου και τη Μαρία Κανελλοπούλου.

Το 1988, η Μαρινέλλα άλλαξε δισκογραφική εταιρεία ύστερα από 20 χρόνια, και κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο τον δίσκο “Τολμώ” από την MINOS-EMI, ενώ συμμετείχε στον δίσκο του Γιάννη Πάριου “Πιστός” τραγουδώντας μαζί του το τραγούδι του Αλέξη Παπαδημητρίου «Και να που γύρισες», σε στίχους Γιάννη Πάριου.

Στις 12 Μαΐου του 1988, συμμετείχε σε μια μεγάλη τιμητική συναυλία για τον Γιώργο Ζαμπέτα στο Παναθηναϊκό Στάδιο, μαζί με τους Τόλη Βοσκόπουλο, Δημήτρη Μητροπάνο, Βίκυ Μοσχολιού, Γιάννη Πουλόπουλο, Αντώνη Καλογιάννη, Σταμάτη Κόκκοτα, Δούκισσα, Μαρία Δημητριάδη και Ελένη Ροδά -παρουσία του μουσικοσυνθέτη.

Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, ήταν το πρόσωπο που πρωταγωνίστησε στην μετατροπή του ιστορικού κινηματογράφου “Rex” της οδού Πανεπιστημίου, σε Music Hall. Άρθρα στον Τύπο της εποχής, έγραφαν το πώς με περισσότερα από 300.000.000 δραχμές, το καμένο “θλιβερό ερείπιο”, μετετράπη σε θέατρο “με σκηνή μεγαλύτερη και από αυτήν της Όπερας του Παρισιού”. Την καινούργια του εποχή εγκαινίασε η Μαρινέλλα -με την εικαστική προσφορά του Γιάννη Τσαρούχη- και ο Βασίλης Τσιβιλίκας, με ουσιαστικά μουσικοθεατρικές “ρεβύ” σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή.

Η μουσική παράσταση συνεχίστηκε και το 1989, παρουσιάζοντας τον καινούργιο της δίσκο “Είσαι μια θύελλα”. Στο πρόγραμμα -αντί του Τσιβιλίκα- προστέθηκε η ηθοποιός Δήμητρα Παπαδοπούλου και ο Σταμάτης Φασουλής.

Οι εμφανίσεις στο Μέγαρο

Τον Δεκέμβριο του 1990, κυκλοφόρησε τον δίσκο “Λέγε μου Σ’ αγαπώ” με τραγούδια του Τάκη Μουσαφίρη («Ένας φίλος», «Αρκεί να ‘ρθεις», «Θέλω να τ’ ακούω» κ.α.) και εμφανίστηκε στη “Νεράιδα” με τον Αντώνη Καλογιάννη. Την επόμενη χρονιά, το 1991, εμφανίστηκε στον ίδιο χώρο με τον Γιάννη Πάριο. Η επόμενη εμφάνιση της, ήταν στο “Mirage” της Θεσσαλονίκης, με την Σοφία Βόσσου, ενώ ετοίμασε μια μεγάλη περιοδεία σε Βόρεια Αμερική και Καναδά μαζί με τη Βόσσου και τον Μανώλη Μητσιά η οποία στέφθηκε με επιτυχία. Η Μαρινέλλα χόρεψε το “Libertango” του Άστορ Πιατσόλα με τον Δημήτρη Παπάζογλου και εντυπωσίασε.

Τον Σεπτέμβριο του 1992 κυκλοφόρησε τον δίσκο “Η Μαρινέλλα τραγουδά μεγάλες κυρίες”, πρόκειται για μία δισκογραφική δουλειά μέσα από την οποία ερμηνεύει διασκευασμένα επιτυχίες διεθνών καλλιτέχνιδων (λ.χ. Mina, Amalia Rodrigues, Shirley Bassey, Dalida κ.α). Από τη χρονιά αυτή και μετά, η Μαρινέλλα περιόρισε τις εμφανίσεις της στα νυχτερινά κέντρα διότι έχει αλλάξει ο τρόπος διασκέδασης σε αυτά, κάτι που τη βρήκε αντίθετη.

Στις 6 Μαρτίου του 1994, προβλήθηκε το τηλεοπτικό σόου “Μαρινέλλα και χθες και σήμερα και αύριο”, όπου ο σκηνοθέτης Σταμάτης Φασουλής παρουσίασε την καλλιτεχνική της πορεία. Στο αφιέρωμα αυτό, συμμετείχαν ο Γιώργος Νταλάρας και ο Κώστας Χατζής, ενώ χόρεψε εικοσιμελές μπαλέτο με επικεφαλής τον χορογράφο Δημήτρη Παπάζογλου. Η Μαρινέλλα ηχογράφησε εκ νέου τα τραγούδια που την καθιέρωσαν -για τις ανάγκες του σόου- και παρουσίασε την καινούργια δισκογραφική της δουλειά “Το ξημέρωμα του έρωτα” σε μουσική Θανάση Πολυκανδριώτη, Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους Ιφιγένειας Γιαννοπούλου, Φωτεινής Δούρου, που κυκλοφόρησε στα τέλη του 1993.

Τον Ιούνιο του 1994, εμφανίστηκε στο Αμφιθέατρο της Σχολής Τυφλών στη Λευκωσία, καλεσμένη του συνθέτη Δώρου Γεωργιάδη και τραγούδησε συνοδευόμενη από τη χορωδία της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου (λ.χ. «Οι τρελοί», «Εγώ ζωγράφισα τη γη», «Απ’ όλα τα παιδιά ζητώ συγγνώμη», «Πίσω από τις καλαμιές», «Σπουδαίοι άνθρωποι, αλλά» κ.α.). Ακολούθησε μια μουσική περιοδεία στην Αυστραλία, ενώ συμμετείχε σε μια τιμητική βραδιά για τον κυβερνήτη της Βικτόρια.

Την άνοιξη του 1995, έκανε περιοδεία στην Αλβανία για δεύτερη φορά, ενώ στις 24 Ιουλίου πρωταγωνίστησε ως Κορυφαία του Χορού σε μια πρωτότυπη μουσικο-θεατρική παράσταση, που βασίστηκε σε μεταφρασμένα και μελοποιημένα κείμενα Χορικών από αρχαίες τραγωδίες του Ευριπίδης που μελοποίησαν για παλαιότερες θεατρικές παραστάσεις ο Χρήστος Λεοντής, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Γιώργος Κουρουπός και ο Μιχάλης Χριστοδουλίδης.[30] Η παράσταση είχε τον τίτλο “Γυναικών πάθη” και παρουσιάστηκε στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, σε σκηνοθεσία του Σταύρου Τσακίρη και χορογραφίες της Ντόρας Τσάτσου. Ο Κραουνάκης μελοποίησε ειδικά για την παράσταση τον «Θρήνο της Εκάβης» σε μετάφραση Τάσου Ρούσσου. Η Μαρινέλλα ερμήνευσε τα χορικά «Ίλιον (Τρωάδες)», «Τίποτα – τίποτα (Τρωάδες)», «Αλκυόνα (Ιφιγένεια εν Ταύροις)», «Θεοί του Κάτω Κόσμου (Εκάβη)», «Του έρωτα μέγα κακό (Μήδεια)», «Άξιο των γυναικών το γένος (Μήδεια)» κ.α. σε μεταφράσεις των Γιώργου Χειμωνά, Τάσου Ρούσσου, Γιάννη Τσαρούχη (σε προσαρμογή Λίνας Νικολακοπούλου), Θρασύβουλου Σταύρου, Κωστή Κολώτα, Χρύσας Προκοπάκη και Δώρας Μοάτσου – Βάρναλη.[31] Η παράσταση περιόδευσε σε αρχαία θέατρα της Ελλάδας. Μάλιστα, σε μια ραδιοφωνική συνέντευξη στη Θεσσαλονίκη, η Μαρινέλλα δήλωσε πως θα βγει διπλός δίσκος για καθαρά ιστορικούς και συλλεκτικούς λόγους. Ο δίσκος όμως, δεν κυκλοφόρησε. Η παράσταση αυτή, απέσπασε ποικίλα σχόλια και ο θεατρολόγος Κώστας Γεωργουσόπουλος έγραψε πως “Ήταν ο καλύτερος Χορός των τελευταίων 20 χρόνων”.

Τον χειμώνα του ίδιου χρόνου, εμφανίστηκε ξανά στο “Rex”, έχοντας μαζί της πολλούς νέους τραγουδιστές (Αλέξανδρος Χατζής, Δημήτρης Κόκκοτας, Χαρά Κεφαλά, Αναστασία Ζαννή κ.α.), ενώ παρουσίασε τα τραγούδια του Βασίλη Δημητρίου για την τηλεοπτική σειρά του Κώστα Κουτσομύτη “Πρόβα νυφικού”, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Ντόρας Γιαννακοπούλου. Επίσης, ηχογράφησε το τραγούδι του Αλέξη Παπαδημητρίου “Έξι μήνες” σε στίχους Άγγελου Πυριόχου στον δίσκο “Εν πλω”, που είχε ως θεματολογία τον Έλληνα ναυτικό. Τον δίσκο, μοιράστηκε ερμηνευτικά με τους Νίκο Κούρκουλο, Κωνσταντίνα, Γιάννη Πάριο, Δημήτρη Μητροπάνο, Μαντώ και Αντώνη Καλογιάννη.

Το 1997, υπόγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία BMG/RCA και εγκαινίασε την “Πύλη Αξιού” της Θεσσαλονίκης παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα μαζί με τον Στέφανο Κορκολή. Τον Μάϊο της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε τον δίσκο “Για πρώτη φορά” με τραγούδια του συνθέτη («Έλα απόψε σαν βαρδάρης», «Βασανισμένη Κυριακή», «Σαν να ‘ταν χθες» κ.ά.).

Στις 27 Απριλίου του 1998, η Μαρινέλλα παρουσίασε το πρόγραμμα “Η Μαρινέλλα τραγουδά και θυμάται” στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε μουσική επιμέλεια του Λάμπρου Λιάβα, με στόχο την ενίσχυση του Χατζηκυριάκειου Ιδρύματος Παιδικής Προστασίας. Η Μαρινέλλα ερμήνευσε Αττίκ, Χρήστο Χαιρόπουλο, Γιαννίδη, Τσιτσάνη, Σουγιούλ κ.ά. Τα δημοσιεύματα της εποχής έγραφαν για την «άφθαρτη» φωνή της και την «ωριμότητα» της έκφρασης της. Η μουσική παράσταση παρουσιάστηκε στο Ωδείον Ηρώδη του Αττικού καθώς και σε ανοιχτά θέατρα σε όλη την Ελλάδα, ενώ ο διπλός ψηφιακός δίσκος που προέκυψε, έγινε πλατινένιος.

Την επιτυχία της πρώτης μουσικής παράστασης στο Μέγαρο, ακολούθησε ακόμη μία, τον Σεπτέμβριο του 1999, με τον τίτλο “Με βάρκα… το τραγούδι”, που έκανε αρχή στο Θέατρο Γης της Θεσσαλονίκης την 1 Σεπτεμβρίου. Ακολούθησε, το Ωδείον Ηρώδη του Αττικού (στις 18 Σεπτεμβρίου), το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (στις 18 Οκτωβρίου) καθώς και το Ο.Α.Κ.Α (στις 1 Οκτωβρίου) με 25,000 θεατές. Η Μαρινέλλα ερμήνευσε τραγούδια της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου (λ.χ. «Άντρα μου πάει», «Luna rossa», «Piensa en mi», «Rom», «Μισιρλού», «Περβόλια», αλλά και το «Κλαις» μαζί με τη φωνή της Σοφίας Βέμπο, μιας φωνής πρότυπο για τη Μαρινέλλα, μαζί με αυτή της Καίτης Μπελίντα), σε μουσική επιμέλεια του Λάμπρου Λιάβα.

Εμφανίσεις που άφησαν εποχή

Το 2000, η Μαρινέλλα αποδέχτηκε την πρόταση του σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη να πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου “Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες” του Γιάννη Ξανθούλη. Η Μαρινέλλα υποδύθηκε την Μαρίκα Σουέζ, μια θεατρίνα ενός ιδιότυπου μπουλουκιού, που έδινε παραστάσεις σε λουτροπόλεις εξαθλιωμένες απ’ τους πολέμους, στα χρόνια του Εμφυλίου. Η τηλεοπτική σειρά προβλήθηκε από την ΕΤ-1, ενώ τα τραγούδια της σειράς έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης («Νύχτα θεά», «Ό,τι τραγουδώ», «Ξέχασέ μας» κ.α.). Στο πλευρό της, στάθηκε η Κάτια Δανδουλάκη, ο Γιώργος Βογιατζής και ένας μεγάλος θίασος αξιόλογων ηθοποιών (Γιώργος Χριστοδούλου, Υβόννη Μαλτέζου, Νατάσα Μανίσαλη, Άγγελος Παπαδημητρίου, Χρήστος Στέργιογλου, Θάλεια Ματίκα, Μαρίνα Ψάλτη, Σία Κοσκινά, Δήμος Γιγαντάκης κ.α.).

Στις 4 Μαρτίου του 2001, τραγούδησε για φιλανθρωπικό σκοπό στο ξενοδοχείο “Intercontinental”, σε κλειστό κύκλο καλεσμένων, συνεισφέροντας στο έργο αγάπης και κοινωνικής μέριμνας του φιλανθρωπικού σωματείου “Αρωγή”, για την ανέγερση σταθμού για παιδιά με ειδικές ανάγκες στο Δήμο Αχαρνών. Το σωματείο, σε αναγνώριση της προσφοράς της, την ανακήρυξε ως πρέσβειρα του.

Στις 30 Μαΐου του 2002, συμμετείχε στην επέτειο των 50 χρόνων μουσικής του Μίμη Πλέσσα, στη μουσική παράσταση “Ιωβηλαίον”, στο Ωδείον Ηρώδη του Αττικού, ερμηνεύοντας τραγούδια του δημιουργού δίπλα στον Δημήτρη Μητροπάνο και την Ελευθερία Αρβανιτάκη (λ.χ. «Μην του μιλάτε του παιδιού», «Το φεγγάρι πάνωθε μου», «Έκλαψα χθες», «Σε βλέπω στο ποτήρι μου» κ.α.).

Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, τραγούδησε με τον Γιώργο Νταλάρα μετά από 31 χρόνια. Η μουσική παράσταση απέσπασε θερμότατες κριτικές από τον Τύπο, ο οποίος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην επανένωση των δύο καλλιτεχνών. Λόγω της μεγάλης ζήτησης που είχαν οι πέντε συναυλίες του Νοεμβρίου, και ύστερα από απαίτηση του κοινού, οι συναυλίες επαναλήφθηκαν τον Φεβρουάριο του 2003 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Οι συναυλίες επαναλήφθηκαν και σε ανοιχτούς χώρους στην Ελλάδα και ακολούθησαν συναυλίες σε Κύπρο, Αμερική, Καναδά, Αγγλία και Αυστραλία. Οι συναυλίες στην Αμερική αναφέρθηκαν εκτενώς και σε μεγάλα έντυπα. Στις 10 Απριλίου του 2003, οι New York Times έγραψαν για την Μαρινέλλα: “Μarinella, a luminary in the Greek pop, called “laika”. Her voice was earthy and strong, and she had the presence of an actress as she danced a few teasing steps or brought dignity to longing (Η Μαρινέλλα, μια εξέχουσα μορφή στην Ελληνική λαϊκή μουσική. Η φωνή της ήταν γήινη και δυνατή, και η παρουσία της αντάξια μιας ντίβας του Θεάτρου σαν χόρευε με βήματα σκερτσόζικα ή εξέφραζε μεγαλοπρεπώς τα πάθη της)” (by Jon Pareles).

Το 2004, γράφτηκε στον Τύπο, ότι η Μαρινέλλα θα υποδυόταν τη “Μάνα κουράγιο” του Μπρεχτ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη. Τελικά, αντί αυτής, παρουσιάστηκε η μουσική παράσταση “Φωνή από φως”, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή (στις 29, 31 Μαρτίου και στις 2, 3, 5 Απριλίου). Η Μαρινέλλα, ερμήνευσε τραγούδια από την πολυετή της καριέρα (λ.χ. «Θα τραγουδήσω», «Αεροπλάνο», «Ο κυρ Αντώνης», «Απόψε σε θέλω», «Πόσο λυπάμαι», «Τα λόγια και τα χρόνια», «Μια στεναχώρια έχω απόψε» κ.α.), ενώ πρωτοπαρουσίασε τα τραγούδια από την επόμενη δισκογραφική της δουλειά με τον Νίκο Αντύπα και τη Λίνα Νικολακοπούλου, με τον τίτλο “Άμμος ήτανε” που κυκλοφόρησε λίγο καιρό μετά.

Την ίδια χρονιά, ύστερα από μια μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, στις 7 Αυγούστου, συμμετείχε στη συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη στα εγκαίνια της γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου, τραγουδώντας σόλο το τραγούδι «Δρόμοι παλιοί» σε ποίηση του Μανώλη Αναγνωστάκη και τα τραγούδια «Βράχο – Βράχο τον καημό μου» και «Παράπονο» με τον Γιώργο Νταλάρα. Λίγες μέρες μετά, στις 29 Αυγούστου, συμμετείχε και στην Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας (Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2004), τραγουδώντας μεταξύ άλλων το τραγούδι του Χαράλαμπου Βασιλειάδη “Άναψε το τσιγάρο”, σε στίχους Γεράσιμου Κλουβάτου.

Στις 8 Μαρτίου του 2005, το μηνιαίο περιοδικό Life & Style σε συνεργασία με τα καταστήματα καλλυντικών Notos Galleries βράβευσαν τη Μαρινέλλα ως “Ερμηνεύτρια της Χρονιάς”, σε μια κοσμική εκδήλωση στο Fever, η οποία προβλήθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι ALPHA, με τίτλο “Γυναίκες Της Χρονιάς 2004”.

Στις 7 Ιουλίου, εμφανίστηκε στη συναυλία – αφιέρωμα για τη Βίκυ Μοσχολιού, στο “Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη”. Τραγούδησε τις επιτυχίες της ερμηνεύτριας, μαζί με τις Χαρούλα Αλεξίου, Γλυκερία , Δήμητρα Γαλάνη, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Τάνια Τσανακλίδου, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μελίνα Κανά, Μελίνα Ασλανίδου και Ανδριάνα Μπάμπαλη. Η μουσική παράσταση, με τον τίτλο “Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ”, ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε την άνοιξη του επόμενου χρόνου.

Τον χειμώνα του ίδιου χρόνου, η Μαρινέλλα κυκλοφόρησε το άλμπουμ “Τίποτα δεν γίνεται τυχαία” με τραγούδια του Γιώργου Θεοφάνους, ενώ εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή της Έλενας Κατρίτση “Privé”, παρουσιάζοντας την καινούργια της δουλειά.

Στις 29 και 30 Μαΐου του 2006, η Μαρινέλλα τραγούδησε για φιλανθρωπικό σκοπό, στο Ωδείον Ηρώδη του Αττικού, με δυο συναυλίες που είχαν τον τίτλο “Η Μαρινέλλα τραγουδά την ελπίδα”, για την ενίσχυση του Σωματείου «ΕΛΠΙΔΑ – Σύλλογος Φίλων Παιδιών με καρκίνο», στην προσπάθεια ανέγερσης του πρώτου παιδιατρικού ογκολογικού νοσοκομείου στην Ελλάδα. Η Μαρινέλλα ερμήνευσε τις επιτυχίες της με τη συνοδεία της παιδικής χορωδίας του Σπύρου Λάμπρου (λ.χ. «Άναψε φώτα», «Τολμώ», «Γιατί φοβάσαι», «Συμβιβαζόμαστε», «Τα παλληκάρια», «Έλα γι’ απόψε», «Αλεξάνδρεια», «We are the world», κ.α.). Στην πρώτη συναυλία, ανέβηκε στη σκηνή ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδώντας μαζί της τα τραγούδια «Ο Mare e tu (Η θάλασσα και ‘συ)» και «Πριν το τέλος», ενώ στην δεύτερη συναυλία, ανέβηκε ο Αντώνης Ρέμος τραγουδώντας μαζί της τα τραγούδια «Σ’ αγαπώ» και «Είσαι παντού και πουθενά».

Στις 1, 2 και 3 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών αφιέρωμα στον Λευτέρη Παπαδόπουλο, με τον τίτλο “Θα πιω απόψε το φεγγάρι”. Στο αφιέρωμα συμμετείχαν -εκτός από την Μαρινέλλα- ο Γιώργος Νταλάρας, ο Κώστας Μακεδόνας, η Γλυκερία, η Μελίνα Ασλανίδου και το συγκρότημα ONAR. Οι παραστάσεις επαναλήφθηκαν και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης τον Μάϊο του επόμενου χρόνου.

Τον χειμώνα του ίδιου χρόνου, η Μαρινέλλα αποφάσισε να επιστρέψει στη νυχτερινή διασκέδαση. Βρέθηκε στο “Αθηνών Αρένα” με τον Αντώνη Ρέμο για δυο χρονιές.

Το 2007, ο Σύνδεσμος Φίλων Ευρωπαϊκής Ιδέας (Σ.Φ.Ε.Ι.) υπό την αιγίδα των Υπουργείων Πολιτισμού και Μακεδονίας – Θράκης, τη Νομαρχία και του Δήμου Θεσσαλονίκης, της διοργάνωσε μια τιμητική βραδιά με τίτλο «50 χρόνια Μαρινέλλα», όπου την βράβευσε για την συνολική προσφορά της. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου στο συνεδριακό κέντρο “Ιωάννης Βελλίδης”, στη Θεσσαλονίκη, με την παρουσία πλήθους κόσμου.[35] Αντίστοιχες βραβεύσεις υπήρξαν στις 27 Μαρτίου, όπου το μηνιαίο περιοδικό Life & Style βράβευσε για δεύτερη φορά τη Μαρινέλλα ως “Ερμηνεύτρια της Χρονιάς ’07”, αλλά και στις 29 Οκτωβρίου, όπου η Μαρινέλλα τιμήθηκε από τα Μουσικά Βραβεία Αρίων, στην έκτη τους απονομή μουσικών βραβείων.

Το 2008, στις 25 Φεβρουαρίου, η Μαρινέλλα αφηγήθηκε αποσπάσματα από το βιβλίο του Παναγιώτη Κουνάδη “Ο αινιγματικός κος Μίνως” στην παρουσίαση του στο Μουσείο Μπενάκη και τραγούδησε μαζί με τους Γιώργο Νταλάρα, Χάρις Αλεξίου και Γιάννη Πάριο τα τραγούδια «Ο Αντώνης ο βαρκάρης» και «Το μινόρε της αυγής».

Τον ίδιο χρόνο πήρε μέρος στις συναυλίες με τίτλο “Τραγουδώ το νησί μου” σε μουσική του Γιώργου Θεοφάνους τραγουδώντας με τον Πέτρο Γαϊτάνο και τον Αντώνη Ρέμο κύπριους ποιητές, στην Τάφρο Ντ’ Αβίλα της Λευκωσίας (11 Σεπτεμβρίου) και στο Ωδείον Ηρώδη του Αττικού (7 και 8 Οκτωβρίου). Συμμετείχαν οι Άλεξ Παναγής, Γιωργής Τσουρής και Μαριάμ Βενιζέλου, ενώ συνόδευε η Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου υπό τη διεύθυνση Γιώργου Ζαχαρίου και η χορωδία Άρης Λεμεσού. Η Μαρινέλλα, ερμήνευσε τα τραγούδια «Άδεια θρανία» σε ποίηση Ανδρέα Παστελλά, «Σήμερον που σ’ αντίκρυσα (Ξύπνα Γληόρη)» ο επικήδειος λόγος της Αντωνούς Αυξεντίου για τον γιο της και ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου, «Η λησμονημένη» σε ποίηση Μάνου Κράλη, «Το τελευταίο λεωφορείο» σε ποίηση Κυριάκου Χαραλαμπίδη, «Το γράμμα και η οδός» σε ποίηση Γιάννη Παπαδόπουλου κ.α. Το τραγούδι «Σήμερον που σ’ αντίκρυσα (Ξύπνα Γληόρη)» κυκλοφόρησε πρώτη φορά δικτυακά σε μορφή MP3 από τον ιστότοπο της εφημερίδας “Καθημερινή” της Κύπρου, την 1 και 2 Απριλίου 2012,[37] ενώ όλο το μουσικό έργο κυκλοφόρησε στην Κύπρο τον Μάρτιο του 2014.

Στις 6 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου εμφανίστηκε στο “Διογένης Studio” με τον Γιάννη Πάριο. Σύμφωνα με την εφημερίδα “Το ΒΗΜΑ της Κυριακής” (1 Φεβρουαρίου 2009), μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009 παρακολούθησαν το πρόγραμμα τους πάνω από 80.000 θεατές. Οι εμφανίσεις τους τελείωσαν στις 5 Απριλίου του επόμενου χρόνου.

Στις 17 Ιουνίου του 2009 το μηνιαίο περιοδικό Life & Style βράβευσε για τρίτη φορά τη Μαρινέλλα ως “Ερμηνεύτρια της Χρονιάς”, σε μια κοσμική εκδήλωση στο Αθηνών Αρένα, η οποία προβλήθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι STAR, με τίτλο “Γυναίκες της Χρονιάς 2008”.

Το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου η Μαρινέλλα συμμετείχε σε δυο συναυλίες-αφιερώματα στο Στέλιο Καζαντζίδη -ύστερα από δική της πρωτοβουλία- με τον τίτλο “Η φωνή ζει” (στις 18 Σεπτεμβρίου στο Καλλιμάρμαρο στάδιο της Αθήνας και στις 23 Σεπτεμβρίου στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης), για τις ανάγκες ανέγερσης ενός ξενώνα για ορφανά και απροστάτευτα παιδιά με ειδικές ανάγκες του σωματείου κοινωνικής μέριμνας “Αρωγή”. Δίπλα της στάθηκαν ο Γιώργος Νταλάρας, η Χάρις Αλεξίου, ο Δημήτρης Μητροπάνος, η Γλυκερία και ο Πασχάλης Τερζής.

Οι εμφανίσεις στο εξωτερικό

Από τις 15 Απριλίου 2010, η Μαρινέλλα πρωταγωνίστησε στη μουσικοθεατρική παράσταση “Μαρινέλλα – Το Μιούζικαλ” των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα, σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή και χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Η παράσταση παρουσιάστηκε στο Θέατρο Παλλάς, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (από τις 5 Ιανουαρίου 2011) και ολοκληρώθηκε με μια σύντομη καλοκαιρινή περιοδεία το καλοκαίρι του 2011. Συμπρωταγωνίστησαν οι ηθοποιοί Αντώνης Λουδάρος, Ευαγγελία Μουμούρη, Μέμος Μπεγνής , Τζένη Μπότση και συμμετείχαν ακόμη δώδεκα ηθοποιοί και χορευτές. Στις 11 Οκτωβρίου, ο θεατρολόγος Κώστας Γεωργουσόπουλος έγραψε πως η Μαρινέλλα “Δεν είναι απλά αυτό που ονοµάζουµε ακτινοβολία, επικοινωνιακό τέρας, είναι µια Σειρήνα, σαν τις οµηρικές, που µπορεί να αναστατώσει και να σαγηνεύσει και τον τυφλό και τον κουφό, τον τυφλό µε τη φωνή, τον κουφό µε το λάλο, κυριολεκτικά, άγαλµα. Ω! ναι, έχουµε κι εµείς την Πιαφ και την Γκάρλαντ και το µιούζικαλ που της αξίζει.…”.

Το χειμώνα του 2011-2012 η Μαρινέλλα συνεργάστηκε με τη Νατάσα Θεοδωρίδου στο νυχτερινό κέντρο “Βοτανικός” από τις 11 Νοεμβρίου, σε καλλιτεχνική επιμέλεια του Σταμάτη Φασουλή. Μαζί τους, ήταν και ο Παναγιώτης Πετράκης. Στις 2 Ιουλίου 2012, πραγματοποίησαν μια κοινή συναυλία στο Δημοτικό Αμφιθέατρο της Λάρνακας, στην Κύπρο.

Στις 18 Απριλίου 2013, η Μαρινέλλα έδωσε μια μεγάλη συναυλία στην Κωνσταντινούπολη, στο Κέντρο Πολιτισμού «İş Sanat». Μαζί της, ήταν και ο Κώστας Καραφώτης. Ο Τουρκικός Τύπος έγραψε: “Ege’nin karşi yakasindan efsanevi bir sesi ağirladi, sanatçı, performansı boyunca muhteşem dansları ve olağanüstü sesi ile seyirciyi büyüledi (Μια θρυλική καλλιτέχνις που εντυπωσίασε το κοινό με την υπέροχη παρουσία και την εξαιρετική φωνή της, καθόλη τη διάρκεια της παράστασης!”.

Το 2013-2014 η Μαρινέλλα μαζί με τον Κώστα Χατζή παρουσίασε ξανά το “Ρεσιτάλ”, σχεδόν 37 χρόνια μετά την πρώτη τους συνεργασία επί σκηνής, στο Θέατρο Παλλάς (από τις 25 Ιανουαρίου 2013) και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (29 έως 31 Μαρτίου 2013) ενώ πραγματοποίησε και δύο καλοκαιρινές περιοδείες σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και της Κύπρου. Την καλλιτεχνική επιμέλεια των παραστάσεων επιμελήθηκε ο Φίλιππος Παπαθεοδώρου και την σκηνοθεσία ο Σταμάτης Φασουλής.Σημειώνουμε ότι ο δίσκος του “Ρεσιτάλ” είχε ηχογραφηθεί ζωντανά το 1976 και είναι ένας από τους εμπορικούς δίσκους όλων των εποχών στην Ελλάδα.

Από τις 22 Ιανουαρίου 2014, η Μαρινέλλα πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ – υπερπαραγωγή “Η Μαρινέλλα συναντά τη Βέμπο” στο Θέατρο Badminton, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.[47][48] Τα κείμενα και τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Πέτρος Ζούλιας, τη μουσική επιμέλεια ο Λάμπρος Λιάβας και τις χορογραφίες ο Φωκάς Ευαγγελινός. Συμμετείχε ένας πενηνταμελής θίασος (λ.χ. Χρήστος Στέργιογλου, Μιχάλης Μαρίνος, Χριστίνα Αλεξανιάν, Χρήστος Πλαΐνης, Νεφέλη Ορφανού, Τάσος Κωστής κ.α.). Η παράσταση παρουσιάστηκε και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης από τις 5 Μαρτίου 2014, με τους ίδιους συντελεστές.

Τον Ιανουάριο του 2015, ο Σταύρος Ξαρχάκος συνέθεσε ένα νέο μουσικό έργο για τη φωνή της Μαρινέλλας, μελοποιώντας την περίφημη “Σονάτα του σεληνόφωτος” του Γιάννη Ρίτσου.[50][51] Παρουσιάστηκε στον χώρο της “Πειραιώς 260” σε σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη στις 15, 16 και 17 Ιουλίου 2015 (στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου), όπου ενθουσίασε κοινό και κριτικούς. Στο πιάνο, ο Νεοκλής Νεοφυτίδης.

Τον Απρίλιο του 2016, τραγούδησε με την Φιλαρμονική Ορχήστρα «Ομόνοια» Γαστουρίου Κέρκυρας και τη Χορωδία Αχαράβης Κέρκυρας στο Θέατρο Παλλάς (11, 12 και 18 Απριλίου) και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (22 και 23 Απριλίου) σε ενορχηστρώσεις του Νικόλα Αναδολή.Ακολούθησε μια μεγάλη συναυλία, με τους ίδιους συντελεστές, στο Παλαιό Φρούριο Κέρκυρας, στις 29 Ιουλίου 2016.

Από τις 31 Δεκεμβρίου 2016, η Μαρινέλλα μαζί με τον Τάκη Ζαχαράτο παρουσίασε τη μουσικοθεατρική παράσταση “Μαρινέλλα – Ζαχαράτος στον Καθρέφτη του Παλλάς” στο Θέατρο Παλλάς, σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή, κείμενα του Γιάννη Ξανθούλη, μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου.Συμμετείχαν και δέκα νεαροί ηθοποιοί και χορευτές. Η παράσταση παρουσιάστηκε και στην Κύπρο τον Ιούλιο του 2017.

Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου η Μαρινέλλα με τον Αντώνη Ρέμο και τον Χρήστο Νικολόπουλο έκαναν περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο με τη μουσική παράσταση “Όσο υπάρχεις, θα υπάρχω”.

Το 2017-2018 η Μαρινέλλα συνεργάστηκε με την Ελένη Βιτάλη και την Γλυκερία, παρουσιάζοντας σε Ελλάδα και Κύπρο τη μουσική παράσταση “Γυναικεία υπόθεση”.[57] Από τις 24 Δεκεμβρίου 2017 ξεκίνησαν μουσικές εμφανίσεις στο νυχτερινό κέντρο “Γκάζι Live” της Αθήνας, σε σκηνοθεσία του Νίκου Σούλη.

Το 2018-2019 η Μαρινέλλα συνεργάστηκε με τους Κώστα Μακεδόνα, Έλενα Παπαρίζου, Κωνσταντίνο και Ματθαίο Τσαχουρίδη και Ήβη Αδάμου στη μουσική παράσταση “Η μουσική είναι ζωή” η οποία παρουσιάστηκε πρώτα στη Θεσσαλονίκη, στην “Πύλη Α'”, και έπειτα στην Αθήνα, στο “Diogenis Studiο”.Το καλοκαίρι του 2019, το πρόγραμμα περιόδευσε σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και της Κύπρου, χωρίς τους αδελφούς Τσαχουρίδη.

Το αστέρι της συνεχίζει να λάμπει

Στις 3 και 17 Φεβρουαρίου 2020 η Μαρινέλλα παρουσίασε τη μουσική παράσταση “Μαρινέλλα – Ο Μύθος” στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος) με τη συνοδεία τής «Φιλαρμόνιας» Ορχήστρας Αθηνών, σε σκηνοθεσία τού Γιώργου Νανούρη, ερμηνεύοντας επιτυχίες από την εξηντάχρονη πορεία της («Όμορφη πόλη», «Στα περβόλια», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Ό,τι τραγουδώ», «Έλα γι’ απόψε», «Άνοιξε πέτρα», «Τ’ αθάνατο νερό» κ.α.). Μέρος τών εσόδων από τις δύο συναυλίες διατέθηκαν για τούς σκοπούς τού Σωματείου «ΕΛΠΙΔΑ – Σύλλογος Φίλων Παιδιών με καρκίνο». Στις 27 Ιανουαρίου, η Μαριάννα Βαρδινογιάννη ανακήρυξε τη Μαρινέλλα ως «Καλλιτέχνη για την ΕΛΠΙΔΑ» δια βίου, απονέμοντας της τιμητική πλακέτα για την προσφορά της στο έργο τού Συλλόγου. Το γεγονός έλαβε χώρα στο Αμφιθέατρο Ογκολογικής Μονάδας Παίδων τού Σωματείου, στο πλαίσιο κοινής συνέντευξης τύπου για τις παραστάσεις. Στις 29 Αυγούστου 2022 η Μαρινέλλα παρουσίασε τη συναυλία «Για πάντα Μύθος» στο ιστορικό Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, με την συνοδεία τής συμφωνικής ορχήστρας Φιλαρμονία, υπό την μουσική διεύθυνση τού Αλεξίου Πρίφτη.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, κατά τη διάρκεια συναυλίας της στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, υπέστη σοβαρό και εκτεταμένο αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο και κατέρρευσε επί σκηνής, καθώς τραγουδούσε το τρίτο τραγούδι της βραδιάς. Διακομίσθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο Υγεία, όπου νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση στη ΜΕΘ. Μετά από σχεδόν τέσσερις μήνες νοσηλείας, στις 21 Ιανουαρίου 2025, πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο, με την κατάσταση της υγείας της να παραμένει στάσιμη.

Μαρινέλλα: Αυτός ήταν ο μεγάλος της έρωτας με τον οποίο έφερε στον κόσμο την μονάκριβη κόρη της 

Η ίδια εκτός από το τραγούδι είχε αδυναμία και στην μοναχοκόρη της, που απέκτησε με τον Φρέντυ Σερπιέρη, την Τζωρτίνα, Οι δυο τους διατηρούσαν για τέσσερα χρόνια δεσμό. Δεν παντρεύτηκαν ποτέ, παρά την επιθυμία του ιππέα και επιχειρηματία σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής.

Η Μαρινέλλα (Κυριακή Παπαδοπούλου) είχε δηλώσει σε συνέντευξη της για τον Φρέντυ Σερπιέρη: «Τον είχα ερωτευτεί πολύ. Ήμασταν τέσσερα χρόνια μαζί. Μετά τη γέννηση της κόρης μας, εκείνος ήθελε να παντρευτούμε. Του είπα, όμως, ότι δεν χρειάζεται, καλύτερα να μείνουμε φίλοι. Φυσικά την αναγνώρισε, της έδωσε το όνομα του, έγιναν όλα όπως έπρεπε. Τον αγαπάω πολύ, είναι εξαιρετικός άνθρωπος κι αυτός και η γυναίκα του, η Σαμπίνα, ο γιος τους επίσης, που είναι πραγματικός αδελφός της κόρης μου».

Ποιος ήταν ο Φρέντυ Σερπιέρης

Ο Φρέντυ (Φερνάνδος) Σερπιέρης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 1938, ήταν γιος του ιταλικής καταγωγής Ιωάννη Σερπιέρη και της πρωταθλήτριας Γαλλίας και ολυμπιονίκη στο τένις το 1924 Ντιντί Βλαστού και δισέγγονος του Τζιανμπατίστα Σερπιέρη, ιδιοκτήτη των Μεταλλείων Λαυρίου.

Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Γενεύη, αλλά από νεαρή ηλικία τον κέρδισε το άθλημα της ιππασίας. Ως αθλητής κατέκτησε δεκάδες βραβεία και σημαντικές διακρίσεις, συμμετέχοντας σε αγώνες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Διετέλεσε πρόεδρος της ΕΟΙ από την ίδρυσή της το 1990 έως το 2001. Επίσης, υπήρξε Α’ αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ιππασίας από το 1998 έως το 2006, μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής και πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, καθώς και πρόεδρος και ταμίας του ΣΕΓΑΣ.

Από το 1975 έως το 1984 ήταν πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής Ιππασίας του ΣΕΓΑΣ , γενικός γραμματέας της Φιλίππου Ενώσεως Ελλάδος, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου το 1982 και της Οργανωτικής Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων το 1991, ενώ ανέλαβε και την προεδρία του Ελληνικού Ιππικού Ομίλου. Έφυγε από τη ζωή στις 23 Απριλίου 2016 έχοντας συνδέσει το όνομά του με την ελληνική ιππασία, την οποία υπηρέτησε με συνέπεια και όραμα για περισσότερο από μισό αιώνα, αθλητικά και διοικητικά.