Μάλιστα, η τιμή του παρουσιάζει πλέον εντυπωσιακή πτώση, καθώς από τα αρχικά 90 εκατομμύρια ευρώ, το ζητούμενο τίμημα έχει υποχωρήσει στα 52 εκατομμύρια ευρώ (έκπτωση περίπου 42%).

Για τον Αριστοτέλη Ωνάση, η «Χριστίνα» δεν ήταν απλώς μία θαλαμηγός, αλλά το απόλυτο σύμβολο ισχύος και κοινωνικής ανόδου. Εκεί, ο Έλληνας κροίσος οικοδόμησε έναν μύθο χλιδής που όμοιό του δεν είχε ξαναδεί ο κόσμος.

Τα σαλόνια της φιλοξένησαν προσωπικότητες που καθόρισαν τον 20ό αιώνα: Από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ και τη Μαρία Κάλλας, μέχρι τη Λάιζα Μινέλι και τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ. Ήταν το σκηνικό όπου ο Ωνάσης γοήτευσε την Τζακλίν Κένεντι, η οποία το 1968 έγινε η «Τζάκι Ωνάση», με τη θαλαμηγό να φιλοξενεί τη δεξίωση του γάμου τους στον Σκορπιό.

Η εσωτερική διακόσμηση παραμένει μνημειώδης, διατηρώντας στοιχεία που προκαλούσαν δέος την εποχή εκείνη, όπως η σπειροειδής σκάλα από όνυχα., το τζάκι από λάπις λάζουλι, η πισίνα με το ψηφιδωτό που ανυψωνόταν και μετατρεπόταν σε πίστα χορού και το διάσημο μπαρ «Ari’s Bar», με τα σκαμπό επενδυμένα από δέρμα φάλαινας.

Η θαλαμηγός, στην οποία -όπως χαρακτηριστικά σημειώνει σε σχετικό του δημοσίευμα το CNN– η Τζάκι Κένεντι γνώρισε ξανά τον έρωτα, έχει μια ιστορία που θυμίζει κινηματογραφική ταινία. Ξεκίνησε το 1943 ως καναδική φρεγάτα (HMCS Stormont) που συμμετείχε στην απόβαση στη Νορμανδία. Μετά τον πόλεμο, ο Ωνάσης την αγόρασε στην εξευτελιστική τιμή των 34.000 δολαρίων (αξία παλιοσίδερων) και επένδυσε πάνω από 4 εκατομμύρια δολάρια —αστρονομικό ποσό για τη δεκαετία του ’50— για να τη μεταμορφώσει σε πλωτό παλάτι.

Μετά τον θάνατο του Ωνάση το 1975, το σκάφος πέρασε μια περίοδο παρακμής. Η Χριστίνα Ωνάση και η Τζάκι αρνήθηκαν την κληρονομιά, και το πλοίο δωρίστηκε στο ελληνικό δημόσιο, μετονομαζόμενο σε «Αργώ». Για δεκαετίες παρέμεινε παρατημένο να σκουριάζει στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας, μέχρι που ο ναυπηγός Κώστας Καραμπέλας το διέσωσε, οδηγώντας το σε μια ολοκληρωτική ανακατασκευή το 2001 που του χάρισε τη σημερινή του μορφή.

Γιατί είναι δύσκολο να πωληθεί η θαλαμηγός το 2026

Παρά τη βαριά ιστορία της, η «Christina O» δεν είναι ένα εύκολο προϊόν στη σημερινή αγορά. Οι αναλυτές επισημαίνουν τρεις βασικούς λόγους:

• Γεωπολιτική αστάθεια: Οι πόλεμοι στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή έχουν «παγώσει» το ενδιαφέρον πολλών παραδοσιακών αγοραστών (Ρώσων και Αράβων).
• Τεχνικά χαρακτηριστικά: Οι σύγχρονοι δισεκατομμυριούχοι προτιμούν σκάφη με μεγαλύτερο εσωτερικό όγκο. Η «Christina O», λόγω της στρατιωτικής της προέλευσης, είναι στενή και στερείται των ανοιχτών χώρων που διαθέτουν τα σημερινά superyachts.
• Κόστος συντήρησης: Αν και ανακαινισμένη, παραμένει ένα πλοίο με «ταυτότητα» επιβατηγού, που απαιτεί πολυμελές πλήρωμα και υψηλά λειτουργικά έξοδα.

Ποιος θα είναι ο επόμενος ιδιοκτήτης

Ο Τιμ Μόρλεϊ, ο μεσίτης που χειρίζεται την πώληση, σημειώνει πως το ενδιαφέρον παραμένει ζωντανό, κυρίως από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Οι Αμερικανοί τρέφουν μια ιδιαίτερη αδυναμία για την «αύρα» των Κένεντι, ενώ στην Ελλάδα πολλοί ελπίζουν ότι κάποιος εφοπλιστής μπορεί να την επαναφέρει σε ελληνικά χέρια, τιμώντας την κληρονομιά του Ωνάση.

Μέχρι να βρεθεί ο αγοραστής, η θαλαμηγός συνεχίζει να λειτουργεί ως σκάφος ναύλωσης, με το εβδομαδιαίο κόστος να αγγίζει τις 700.000 ευρώ. Όπως δήλωσε ο Μόρλεϊ, «όταν οι άνθρωποι επιβιβάζονται, νιώθουν μια συναισθηματική αντίδραση. Είναι κάτι μαγικό».

Το ερώτημα παραμένει: θα βρεθεί ο επόμενος «Ωνάσης» που θα θελήσει να γράψει το επόμενο κεφάλαιο στην ιστορία αυτού του θρύλου των θαλασσών;