Απόψεις

 Xθες έκλεισαν 30 χρόνια από τον θάνατο του Φρανσουά Μιτεράν, του μακροβιότερου προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας (1981-1995). Ο σοσιαλιστής ηγέτης ταυτίστηκε με τη χρυσή μεταπολεμική εποχή της Ευρώπης και το ουτοπικό όραμα μιας Ομοσπονδίας υπό γαλλογερμανική ηγεμονία. .

Από τα τραπέζια των γιορτών μέχρι τη μεθεόρτια επιστροφή στα γραφεία –ή όπου αλλού– οι απόπειρες πρόβλεψης έδιναν και έπαιρναν. «Τι γίνεται;», «Πώς τα βλέπεις;», «Τι λέει η Καρυστιανού;», «Ποιος βλέπεις να την έχει πιο άσχημα τώρα;». Και διάφορα άλλα παρόμοια, σαν να ήταν παραμονές τελικού Champions League και προσπαθούσαμε να καταλάβουμε πού θα πάει το πράγμα, με βάση τις αποδόσεις των στοιχηματικών κολοσσών..

Το φθινόπωρο του 2015 η Ελλάδα βρισκόταν σε βέρτιγκο. Τα τραύματα από την καταστροφική διαπραγμάτευση Τσίπρα - Βαρουφάκη, από το κλείσιμο των τραπεζών, από τα capital controls,  από το τρίτο Μνημόνιο,  από την υψηλή ανεργία, από τους χαμηλούς μισθούς και, βέβαια, από τον τοξικό διχασμό του δημοψηφίσματος ήταν νωπά..

Η είδηση για τις  ανακαινισμένες κλίνες του «Αγίου Σάββα»  από πολλούς πέρασε στα ψιλά. Είτε λόγω των πολλών άλλων θεμάτων που τα περισσότερα είναι θλιβερά, σκοτεινά, μαύρα και άραχνα, είτε γιατί κάποιοι δεν θέλησαν να αναδείξουν ένα νέο που δεν έχει να κάνει με την ίντριγκα, την τοξικότητα και τον λαϊκισμό αλλά δηλώνει μόνο πρόοδο. .

Ενα από τα πιο ωραία και χρήσιμα ρήματα της ελληνικής γλώσσας είναι το «αφιππεύω». «Ξεκαβαλάω» ή αν το θέλουμε πιο εύηχο, υπάρχει το «πεζεύω» ή το «ξεπεζεύω»..

H, κυρίως, διαδικτυακή και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις εμφυλιακής έντασης διαμάχη μεταξύ υποστηρικτών και πολέμιων της ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή, «Καποδίστριας», εάν έμενε στο πεδίο της κριτικής της αισθητικής ή της ιστορικής ή μη ακρίβειας,  ίσως να μην είχε άλλου είδους επιδράσεις. .

Η ένταξη της Βουλγαρίας στην οικογένεια του ευρώ από 1/1/2026 δεν συγκίνησε τους τρεις γνωστούς και μη εξαιρετέους Ανατολικοευρωπαίους σωματοφύλακες, που αρνούνται πεισματικά την είσοδο στην ευρωζώνη..

Για άλλον το είπε ο Eυ. Βενιζέλος, ελπίζοντας φωναχτά ότι θα κληθεί μαζί με τον Κ. Καραμανλή και τον Α. Σαμαρά να σώσουν τη «μη διακυβερνήσιμη» χώρα, σε άλλον βρίσκει την ακριβή εφαρμογή της. .

Οι αγροτοσυνδικαλιστές έκλεισαν χθες εθνικές οδούς και παρακαμπτήριους δρόμους κόβοντας τη χώρα στα δύο, παρεμποδίζοντας τις μετακινήσεις των πολιτών και τις μεταφορές εμπορευμάτων. Ε, κάπου εδώ πρέπει να τελειώνει η επαναστατική γυμναστική και το ετήσιο «έθιμο» με τα αγροτικά μπλόκα..

Δεν είναι ο πρώτος, ούτε θα είναι ο τελευταίος. Είναι όμως από τα πρόσωπα της επικαιρότητας που εμφανίζουν το «σύνδρομο του μεγαλείου», θεωρώντας εαυτόν κάτι πάνω και πέρα από τους κοινούς θνητούς, οι οποίοι όμως είναι αυτοί που με την ψήφο τους τους έδωσαν το δικαίωμα να εκδηλώσουν το σύνδρομό τους. Ενα σύνδρομο που έχει έντονα στοιχεία φιλαυτίας και πολιτικού τυχοδιωκτισμού..