Δεν είναι γκάφα του Φάμελλου να πάρει μία τέτοια απόφαση, αν δεν την έχει συζητήσει με τον Τσίπρα;». Ο Α. Τσίπρας, προσκηνιακά τουλάχιστον, δεν έχει αλλάξει την «αρχή» του, ότι δεν συνεργάζεται με κόμματα. Το αντίθετο, μάλιστα, οι νεόκοποι εκπρόσωποι Τύπου του κόμματός του, μέσα στη θερινή θύελλα που σάρωνε τον καχεκτικό ΣΥΡΙΖΑ στην Π.Ε. και την Κ.Ε., επαναλάμβαναν στερεότυπα το «όχι σε συνεργασίες».

Ολοι κατάλαβαν ότι ο ασυνάρτητος βερμπαλισμός του Σ. Φάμελλου σήμαινε, σε απλά λόγια, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ -«ενιαίος» όπως είναι ακόμα- δεν θα κατέβει στις εκλογές και θα στηρίξει Τσίπρα. Σιγά τα ωά, θα έλεγε κάποιος κακεντρεχής. Για 1%-1,5% τόση φασαρία; Επί της ουσίας, μπορεί να μην έχει άδικο. Υπάρχει, όμως, ένα μείζον πολιτικό και ηθικό ζήτημα. Ο Σ. Φάμελλος, με μία παροιμιώδη γκάφα, παίρνει στον λαιμό του ό,τι έχει απομείνει από το κόμμα που πριν από 11 χρόνια ήταν κυβέρνηση, μαζί με τους μισούς βουλευτές απ’ αυτούς που εξέλεξε το 2023, αφού οι άλλοι μισοί είτε έχουν πάει σε άλλα κόμματα είτε φορούν εποχιακά την ανάλαφρη ενδυμασία του «ανεξάρτητου»; Παραείναι χονδροειδής για να είναι γκάφα. Αν και ο συγκεκριμένος χώρος δεν έχει κάνει λίγες γκάφες στη διαδρομή από το ναδίρ στο ζενίθ και πάλι στο ναδίρ.

Η δεύτερη εκδοχή, την οποία ασπάζονται και αρκετά από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισαν την εισήγηση του Σ. Φάμελλου είναι πως «ο Φάμελλος έχει κάνει deal με τον Τσίπρα». Λένε, μάλιστα, πως ο ίδιος έχει κλείσει θέση στο ψηφοδέλτιο Θεσσαλονίκης της ΕΛΑΣ και έχει εξασφαλίσει θέσεις και 5-10 δικούς του, οι οποίοι, όλως τυχαίως, είναι από αυτούς/ές που λέγεται ότι θέλει και ο αρχηγός της ΕΛΑΣ. Κοντός ψαλμός αλληλούια. Ο Σεπτέμβριος -ή και αρκετά νωρίτερα- δεν είναι μακριά. Θα φανεί αν ο εδώ και καιρό αυτοκαταργημένος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ διέπραξε μεγαλειώδη γκάφα ή μεγαλειώδη «συνωμοσία».

Κι είναι να απορεί κανείς με τον Ν. Παππά, ο οποίος βγήκε χθες και είπε με στόμφο: «Ο Σ. Φάμελλος να φέρει γρήγορα συμφωνία με τον Τσίπρα, αλλιώς θα έχουμε θέμα». Ευλόγως γεννάται το ερώτημα: δηλαδή, είτε ο Σ. Φάμελλος φέρει συμφωνία με τον Α. Τσίπρα είτε δεν φέρει, δεν υπάρχει ήδη τεράστιο θέμα; Προφανώς υπάρχει. Γιατί ακόμα κι αν -κομμάτι δύσκολο- φέρει συμφωνία με τον άνθρωπο που φέρει 100% την ευθύνη για τον άνευ προηγουμένου διασυρμό του κόμματος που τον έκανε πρωθυπουργό, η συμφωνία δεν θα είναι για όλους. Αυτό το ξέρει και η «κουτσή Μαρία» της Κουμουνδούρου.

Καταληκτικά: Ο Σ. Φάμελλος είτε έχει διαπράξει μνημειώδη γκάφα είτε εν κρυπτώ ανέλαβε να κάνει τη «βρόμικη δουλειά» για τον Α. Τσίπρα: Να του πάει το μεγαλύτερο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ δίκην εθελοντικής ΜΚΟ στο δικό του κόμμα και μάλιστα απαλλαγμένο απ’ αυτούς που ο Α. Τσίπρας δεν θέλει ούτε να τους βλέπει και τους έχει φορτώσει, συγγραφικώ τω τρόπω, όλη την ευθύνη της δικής του παταγώδους αποτυχίας ως ο πρώτος «αριστερός» πρωθυπουργός.

Πολλά έχουν γίνει στον ΣΥΡΙΖΑ από το 2012. Ψέματα, αυταπάτες, συνωμοσίες, σκευωρίες, υποκρισίες, δολοπλοκίες, φράξιες, συντροφικά μαχαιρώματα, βρόμικος διαδικτυακός εμφύλιος μέσω αδίστακτων τρολ. Κι όλα αυτά στο όνομα του περιβόητου «ηθικού πλεονεκτήματος». Αν αποδειχθεί ότι ο Σ. Φάμελλος δεν έκανε γκάφα, τότε αυτό το ανήθικο τέλος θα είναι το τέλος που άξιζε σε αυτούς που σκοπίμως μπέρδεψαν την ηθική με την ηθικολογία.

ΑΙΧΜΗ

ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ

Πάει καιρός πια που τα συνθήματα μπορούσαν να συγκινήσουν «μάζες», να κατακλύζουν  δρόμους, να γεμίζουν πλατείες και εν τέλει να κερδίζουν και εκλογές. Η κοινωνία, σε ένα σημαντικό αλλά κρίσιμο τμήμα της, έπαθε κι έμαθε. Πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν και οι «άλλοι» που θα τα έχουν πάντα με τον ορθολογισμό και θα ομνύουν στον παραλογισμό και στον τυφλό αντισυστημισμό. Ευτυχώς, όμως, δεν μπορούν να είναι πλέον η «κρίσιμη μάζα» η οποία καθορίζει τις εξελίξεις.

Αναρωτιέται η ποικιλώνυμη Αριστερά γιατί, από εκεί που είχε την ιδεολογική ηγεμονία, βρέθηκε χωρίς ιδιαίτερο ακροατήριο και γιατί πλέον η κοινωνία δεν συγκινείται από τα συνθήματά της, που ήταν ανέκαθεν το μεγάλο της όπλο. Αναρωτιούνται οι σύντροφοι γιατί ο «σαγηνευτικός» λόγος του Α. Τσίπρα δεν συγκινεί πια παρά μόνο αυτούς που έχουν μείνει στη συγκίνηση του μακρινού παρελθόντος. Αναρωτιούνται γιατί ο ακτιβισμός, που άλλοτε εξήγειρε τα πλήθη, τώρα προκαλεί μόνο ψυχρή αντίδραση, απ’ όσους διαπίστωσαν ότι τελικά υπέφεραν από τον ακτιβισμό των «επαγγελματιών».

Δεν καταλαβαίνουν -δεν μπορούν ή αρνούνται- ότι η συνθηματολογία υποχρεωτικά είναι αφαιρετική και γενικόλογη. Δηλαδή, υπονοώντας πολλά και μεγάλα, δεν λέει πια απολύτως τίποτα. Δεν λέει ούτε το τι ακριβώς, ούτε το πώς ακριβώς, ούτε το πόσο ακριβώς κοστίζει το κάθε σύνθημα. Για αυτό και απωθεί πλέον. Μέσα στη γενικότητα, στην οποία ο Α. Τσίπρας είναι μετρ, κρύβονται επιμελώς και με καλλιέπεια η άγνοια, η ημιμάθεια και ο λαϊκισμός. Και αποφεύγονται, όπως ο διάβολος αποφεύγει το λιβάνι, οι «λεπτομέρειες». Δηλαδή, η ουσία, η γνώση, το σχέδιο και η σκληρή δουλειά. Με δύο λόγια αποφεύγεται ό,τι είναι εκ των ων ουκ άνευ, ώστε να πειστεί κάποιος ότι αυτό που λες είναι και σωστό και γίνεται.

Αντιθέτως, η συνθηματολογία εκφράζει με σαφήνεια την αντίδραση, τη διαμαρτυρία ή την άρνηση σε κάτι. Είναι η παλιακή αντίληψη, που εσχάτως την ενστερνίστηκε και ο Ν. Ανδρουλάκης, η οποία μπορεί να πει τι δεν θέλει και ποτέ τι θέλει. Και ως τέτοια είναι πλέον στα αζήτητα του ενεργού και παραγωγικού τμήματος της κοινωνίας.

Αστραψε και βρόντηξε ο Μητσοτάκης

Οταν την Κυριακή το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο κορυφαίου κυβερνητικού στελέχους, από την άλλη άκρη ακούστηκε η θυμωμένη φωνή του πρωθυπουργού από τη Βοστώνη. Και το μήνυμα που έστειλε ήταν κοφτό σαν διαταγή, «Κόψτε μαχαίρι την ονοματολογία» για τον ανασχηματισμό. Οπερ και εγένετο, με αποτέλεσμα τα ευφάνταστα media να διαψευστούν όλα παταγωδώς και να συνειδητοποιήσουν ότι ουσιαστικά δεν μετέφεραν ρεπορτάζ, αλλά αυτοπροτάσεις, επιθυμίες και τρικλοποδιές τρίτων.

Ο Κ. Μητσοτάκης, γυρνώντας «φορτωμένος» από τις ΗΠΑ, το πρώτο που έκανε ήταν να ανακοινώσει χθες, αντί για την προαναγγελθείσα Πέμπτη, τις αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα. Κι ανακοίνωσε αυτό που ουσιαστικά είχε πει πριν αναχωρήσει για το υπερατλαντικό ταξίδι του: Απλή αντικατάσταση του μακαρίτη Ν. Ταγαρά (από τη Μ. Σούκουλη στο υφυπουργείο Περιβάλλοντος), του Κ. Κυρανάκη, που αύριο θα εκλεγεί γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. (από τον Γ. Κώτσηρα, ως αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών). Η μετακίνηση του Γ. Κώτσηρα από το υπ. Εθνικής Οικονομίας δημιούργησε ένα κενό που κάλυψε ο Δ. Μαρκόπουλος και αυτή ήταν η μόνη «καραμπόλα» που προκάλεσε άλλη μία, την αντικατάσταση του νέου υφυπουργού Οικονομικών στα καθήκοντά του ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου από τον Στρ. Σιμόπουλο.

Η τοποθέτηση του Τ. Χατζηβασιλείου ως υφυπουργού Εξωτερικών ήταν αποφασισμένη, καθώς ο νέος υφυπουργός αναλαμβάνει την προετοιμασία της ελληνικής προεδρίας στην Ε.Ε. τον Ιούλιο του 2027. Η επιλογή του Τ. Χατζηβασιλείου, εκτός της γνώσης του αντικειμένου, έχει και έναν πολιτικό συμβολισμό, καθώς αρχειοθετήθηκε η υπόθεσή του για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.