Απάντησε ότι μπορούσε να «επιβεβαιώσει» ότι το Ιράν δεν διαθέτει δελφίνια για να τα χρησιμοποιήσει στο πλαίσιο των επιχειρήσεών του, αλλά είπε ότι δεν θα «επιβεβαιώσω ούτε θα αρνηθώ αν διαθέτουμε δελφίνια-καμικάζι».

Μια πηγή που είναι εξοικειωμένη με τις αμερικανικές επιχειρήσεις στα Στενά του Ορμούζ δήλωσε στο CNN ότι ο αμερικανικός στρατός δεν χρησιμοποιεί δελφίνια στο πλαίσιο της παρουσίας του στα Στενά. Ωστόσο, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ διαθέτει, στην πραγματικότητα, ένα πρόγραμμα δεκαετιών για την εκπαίδευση δελφινιών με σκοπό την ανίχνευση ναρκών.

Το Πρόγραμμα Θαλάσσιων Θηλαστικών αποτελεί μέρος του Τμήματος Πληροφοριών, Επιτήρησης και Αναγνώρισης (ISR) στο πλαίσιο του Κέντρου Ναυτικού Πληροφοριακού Πολέμου του Ειρηνικού. Τα δελφίνια του τμήματος δεν είναι δελφίνια-καμικάζι, καθώς δεν θυσιάζουν τη ζωή τους για να πυροδοτήσουν νάρκες. Αντίθετα, επικεντρώνονται στην ανίχνευση.

«Χρησιμοποιούμε θαλάσσια θηλαστικά για να εντοπίζουμε αντικείμενα κάτω από το νερό και να προστατεύουμε τους λιμένες ανιχνεύοντας εισβολείς», δήλωσε στο CNN ο Σκοτ Σάβιτς, ανώτερος μηχανικός στη RAND, ο οποίος στο παρελθόν συνεργαζόταν με τη μονάδα ναρκοπολέμου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, η οποία έχει πλέον καταργηθεί. «Δεν πρόκειται, λοιπόν, για κάτι σαν την ταινία θρίλερ του 1973 “Η Μέρα του Δελφινιού”».

Οι ΗΠΑ δεν είναι οι μόνες που χρησιμοποιούν δελφίνια για στρατιωτικούς σκοπούς — η Ρωσία τα έχει χρησιμοποιήσει για τη φύλαξη λιμανιών, ενώ το Ιράν αγόρασε δελφίνια το 2000, σύμφωνα με το BBC. Αυτά τα δελφίνια πιθανότατα θα είναι πολύ μεγάλα σε ηλικία για να χρησιμοποιηθούν σήμερα, και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το Ιράν διαθέτει ενεργό πρόγραμμα δελφινιών, αν και η Wall Street Journal ανέφερε τον περασμένο μήνα ότι το Ιράν εξετάζει το ενδεχόμενο χρήσης δελφινιών που μεταφέρουν νάρκες ως έναν καινοτόμο τρόπο για την αντιμετώπιση των προσπαθειών των ΗΠΑ να ανοίξουν τα Στενά.

Η ερώτηση προς τον Χέγκσεθ την Τρίτη (05/05) ήρθε εν μέσω ερωτημάτων σχετικά με την εκεχειρία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, μετά από πυρά και από τις δύο πλευρές καθώς οι εντάσεις κλιμακώθηκαν στα Στενά του Ορμούζ. Το CNN ανέφερε τον Μάρτιο ότι το Ιράν είχε αρχίσει να τοποθετεί νάρκες στα Στενά. Ο Χέγκσεθ δήλωσε τον Απρίλιο ότι η τοποθέτηση ναρκών θα παραβίαζε την προσωρινή συμφωνία εκεχειρίας και ότι ο αμερικανικός στρατός θα «αντιμετώπιζε αυτό το ζήτημα».

Το πρόγραμμα δελφινιών του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ λειτουργεί από το 1959 και επικεντρώνεται στην εκπαίδευση ρινοδέλφινων και θαλάσσιων λιονταριών της Καλιφόρνιας για τον εντοπισμό και την ανάσυρση αντικειμένων από το βυθό. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Προγράμματος Θαλάσσιων Θηλαστικών, τα δελφίνια «διαθέτουν το πιο εξελιγμένο σόναρ που είναι γνωστό στην επιστήμη», ενώ τα υποβρύχια drone «δεν μπορούν να συγκριθούν με τα ζώα αυτά».

«Τόσο τα δελφίνια όσο και οι θαλάσσιοι λέοντες έχουν εξαιρετική όραση σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού και υποβρύχια κατευθυντική ακοή που τους επιτρέπει να ανιχνεύουν και να εντοπίζουν υποβρύχιους στόχους, ακόμη και σε σκοτεινά ή θολά νερά», αναφέρει η ιστοσελίδα. «Τα δελφίνια εκπαιδεύονται να αναζητούν και να σηματοδοτούν τη θέση υποβρύχιων ναρκών που θα μπορούσαν να απειλήσουν την ασφάλεια των επιβατών στρατιωτικών ή πολιτικών πλοίων».

Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής ανίχνευσης, το δελφίνι συνήθως ταξιδεύει με 2-3 εκπαιδευτές σε μια μικρή βάρκα. Για να δείξει αν έχει βρει κάτι, το ζώο χτυπάει ένα κουπί στο μπροστινό μέρος της βάρκας, ενώ χτυπάει ένα πίσω κουπί για να δείξει ότι δεν έχει βρει τίποτα, σύμφωνα με το Ναυτικό Υποβρύχιο Μουσείο. Τα δελφίνια ρίχνουν «σημαδούρες» κοντά στις νάρκες που έχουν εντοπίσει, για να βοηθήσουν τους δύτες να τις βρουν και να τις εξουδετερώσουν.

Ωστόσο, τα δελφίνια δεν χρησιμοποιούνται συνήθως σε περιβάλλον ενεργής μάχης, όπως αυτό που επικρατεί σήμερα στα Στενά του Ορμούζ. Αντίθετα, τα δελφίνια έχουν χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό ναρκών μετά τη λήξη των εχθροπραξιών, ανέφερε ο Σάβιτς.

Ο Σάβιτς αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην περίπτωση του 2003, όταν δελφίνια χρησιμοποιήθηκαν για τον εντοπισμό τυχόν ναρκών που οδηγούσαν στο ιρακινό λιμάνι Ουμ Κασρ, αφότου οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους είχαν καταλάβει το νότιο Ιράκ. «Οι εχθροπραξίες είχαν ουσιαστικά σταματήσει», είπε. «Δεν προσπαθείς να ανοίξεις δρόμο με δελφίνια».

Ένα βασικό στοιχείο του προγράμματος, εξήγησε ο Σάβιτς , είναι ότι τα δελφίνια και οι θαλάσσιοι ελέφαντες έχουν την ευκαιρία να φύγουν κάθε φορά που βγαίνουν σε ανοιχτά νερά για εκπαίδευση ή επιχειρήσεις.

«Επιλέγουν να επιστρέφουν επειδή τους αρέσει το δωρεάν ψάρι, τους αρέσει το παιχνίδι του «μπορείς να βρεις αυτό στον βυθό της θάλασσας;», «μπορείς να βρεις το άτομο που προσπαθεί να κολυμπήσει κοντά στις αποβάθρες;», τους αρέσει η προστασία από τα αρπακτικά», είπε ο Σάβιτς. «Υπάρχουν πάντα ερωτήματα σχετικά με την ευημερία των ζώων, αλλά αυτά τα ζώα επιλέγουν ενεργά να παραμείνουν στο πρόγραμμα, ενώ θα μπορούσαν απλά να ενταχθούν στην άγρια φύση».