«Τίμησε το ράσο του. Δεν μάσαγε τα λόγια του. Ήταν από μόνος του ένα μεγάλο κεφάλαιο για την Εκκλησία» λένε σήμερα όλοι όσοι τον γνώριζαν είτε από κοντά είτε από τη συμμετοχή του σε διάφορα τηλεοπτικά πάνελ. Αυθόρμητος, εκρηκτικός και χωρίς να φοβάται να πει τα πράγματα ως έχουν ο παπά Τσάκαλος «έζησε όπως ήθελε να ζήσει, περήφανος, δυναμικός, αγέρωχος, αγωνίστηκε όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για την κοινωνία και την Εκκλησία» έγραψε σε διαδικτυακή του ανάρτηση ο γιος του. Από παιδί ο παπά Τσάκαλος δεν συμβιβαζόταν. Όπως ο ίδιος έχει πει σε μια από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, τον χαρακτήριζαν «ταραχοποιό στοιχείο».  Γεννήθηκε  στα Σιλπιανά (Καταφύλλι) της Αργιθέας. Στα δεκατρία του πήρε την απόφαση να αλλάξει πορεία, να εγκαταλείψει το χωριό και να μετακομίσει στην Αθήνα. Εκεί τα εφηβικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από ανυπακοή.

«Δεν υπάκουα σαν παιδί. Ήμουν στη νεολαία Λαμπράκη. Έφαγα κλωτσιές από την ασφάλεια, με αποκαλούσαν παλιοκομμουνιστή…».  Για να γλυτώσει το αναμορφωτήριο και κόντρα στις επιθυμίες της οικογένειάς του  ταξίδεψε ως το  Άγιο Όρο όπου και φοίτησε στην Αθωνιάδα Σχολή. «Έμαθα πολλά στην Αθωνιάδα Σχολή», θα πει σε μια τηλεοπτική του συνέντευξη. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, και μόλις δεκαεννέα χρόνων παντρεύτηκε την αγαπήμενή του Κωνσταντίνα με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά και από αυτά επτά εγγόνια.

Σύμφωνα με τον γιο του ο οποίος και γνωστοποίησε τον θάνατό του, από τα δώδεκά του χρόνια εργάστηκε σκληρά. Διάκονος έγινε σε ηλικία 20 ετών και ιερέας στα 22 του χρόνια. Τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών και υπηρέτησε σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας. Ο ίδιος τράβηξε έναν  διαφορετικό δρόμο, σε σχέση με άλλους κληρικούς. Συμμετείχε συχνά, με έναν λαϊκό, «ανατρεπτικό» σύμφωνα με πολλούς, λόγο σε τηλεοπτικές εκπομπές. Οι αντιπαραθέσεις του με τους συνομιλητές του γύρω από ζητήματα κοινωνικής αδικίας, πολιτικής διαφθοράς και φτώχειας  του ουκ ολίγες.

«Δεν φταίει ο κόσμος που χάλασε· φταίμε εμείς που σταματήσαμε να αγωνιζόμαστε» συνήθιζε να λέει. Μάλιστα, δεν δίσταζε να κατακεραυνώνει ότι εκείνος θεωρούσε άδικο και παράλογο, «βάζοντάς τα» ακόμη και με τη διοίκηση της Εκκλησίας. «Με έλεγαν γραφικό. Εγώ αυτό ήθελα: να βγω στα μέσα και θα τα πούμε αργότερα…», έλεγε ο δημοφιλής ιερέας με μια διάθεση τσκαλακώματος.   «Όποιος φοβάται, κάθεται σπίτι του» απαντούσε με τον δικό του αφοπλιστικό τρόπο. Μάλιστα μια απο τις ατάκες του ήταν «ο λαός δεν θέλει πολλά λόγια, θέλει πράξεις».

Στα χρόνια της διακονίας του στάθηκε στο πλευρό των φτωχών και των ευάλωτων. «Πίστευε στο Θεό των αδύναμων, των φτωχών, των καταπιεσμένων, αναγνώριζε τα θαύματα που κάνουν οι άνθρωποι με την πίστη και τον αγώνα τους, πόναγε με τον πόνο των άλλων» έγραψε στο facebook ο γιος του.

Ο παπα Τσάκαλος δοκιμάστηκε σκληρά με την υγεία του.  Όλα ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια ενός γεύματος στην Ερέτρια, όταν υπέστη το πρώτο έμφραγμα. «Μου ξεβουλώσαν μια αρτηρία αλλά μου είπαν κάτσε κάτω μην σηκώνεσαι. Εκεί που σηκώθηκα, έπεσα κάτω και έπαθα ανακοπή. Έμεινα σε καταστολή δεν ξέρω πόσες μέρες. Ξανά πέφτω κάτω, ξανά ανακοπή… Λένε “είναι πεθαμένος”», είχε πει.«Κάποια στιγμή στο Ωνάσειο με θεωρούσαν νεκρό. Εκεί που με θεωρούσαν νεκρό, εγώ αναστήθηκα. Δύο αναστάσεις έγιναν: του Λαζάρου και η δική μου!», συνέχιζε να λέει, κάνοντας πλάκα. «Εγώ βέβαια άκουγα. Ρώτησα κάποιο γιατρό και μου λέει “οι πεθαμένοι ακούνε και 24 ώρες μετά τον θάνατό τους”».

Η τελευταία του ενορία, ο  Ναός της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό «έμελλε να είναι έργο ζωής αφού την ξαναέκτισε εκ θεμελίων και σήμερα είναι σημείο αναφοράς για τους ναούς της Αττικής». Η εξόδιος ακολουθία του  θα γίνει αύριο στις 12.00 στο ναό της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό και η ταφή του την επόμενη μέρα στο Καταφύλλι.