Στο πρώτο εξάμηνο του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας, ο Πάνος Καμμένος και οι σύντροφοί τους έκαναν ό,τι τους κατέβαινε στο κεφάλι χωρίς να αναλογιστούν τις συνέπειες για τη χώρα.
Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης*
Στα λόγια είχαν καταργήσει τα μνημόνια, είχαν «σκοτώσει» την τρόικα, είχαν πληρώσει τα δάνεια με… αέρα Φλαμπουράρη, είχαν σχεδιάσει plan B με δημιουργία IOUs αντί για χρήματα. Κάποιοι κατάστρωναν σχέδια για το πώς θα καταλάβουν το νομισματοκοπείο. Αλλοι ονειρεύονταν τα ρούβλια του Πούτιν. Αλλοι τα γουάν του Πεκίνου. Αλλοι το πετρέλαιο του Μαδούρο.
ΟΤΑΝ στις αρχές του καλοκαιριού συνειδητοποίησαν ότι είχαν βάλει τη χώρα σε τροχιά εξόδου από την ευρωζώνη, τότε ήταν πολύ αργά. Ακόμα κι εκείνη τη στιγμή, όμως, αρνήθηκαν να πουν την αλήθεια στους πολίτες. Και τότε κατασκεύασαν ένα ακόμη μεγαλύτερο ψέμα. Το δημοψήφισμα.
ΑΛΛΑ ήρθε το ανάποδο αποτέλεσμα από αυτό που ήθελε ο Αλέξης Τσίπρας. Μπορεί να βροντοφώναζε το «όχι», στην πραγματικότητα όμως επιθυμούσε την επικράτηση του «ναι». Ή τουλάχιστον ένα μοιρασμένο αποτέλεσμα. Ετσι, ώστε να μπορεί να τρίψει στη μούρη των προδοτών μενουμευρωπαίων το μνημόνιο που ετοιμαζόταν να υπογράψει. Γι’ αυτό και το βράδυ του δημοψηφίσματος το Μαξίμου θύμιζε… κηδεία, όπως έχουν αποκαλύψει ο Γιάνης Βαρουφάκης και η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Ο λαϊκισμός είχε θριαμβεύσει με 61% και ο πρωθυπουργός γνώριζε πως με αυτό το αποτέλεσμα οι Ευρωπαίοι αντί για μνημόνιο θα του πρότειναν να υπογράψει συμφωνία για Grexit. Η τραγωδία ερχόταν, ενώ οι «σκληροί» του ΣΥΡΙΖΑ αποχωρούσαν. Επρεπε να γίνει η κωλοτούμπα. Τότε, ο βρισκόμενος σε απόγνωση Αλέξης Τσίπρας ζήτησε τη βοήθεια των πολιτικών αρχηγών της αντιπολίτευσης. Εκείνοι για να σώσουν τη χώρα και τους πολίτες αποφάσισαν να στηρίξουν κοινοβουλευτικά το μνημόνιο που θα ερχόταν προς ψήφιση. Αν και η ευθύνη ανήκε ολοκληρωτικά στον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του. Αν και όλοι είχαν λοιδορηθεί με βαρύτατους χαρακτηρισμούς από τον Αλέξη Τσίπρα και τα στελέχη της πρώτης φοράς αριστερο-ακροδεξιάς.
Διαβάστε Επίσης
ΥΣΤΕΡΑ από δυόμισι χρόνια ο πρωθυπουργός ζήτησε και πάλι τη στήριξη – συναίνεση των πολιτικών αρχηγών. Αυτή τη φορά για το Σκοπιανό. Και πάλι για μια διαπραγμάτευση που ξεκίνησε χωρίς να ενημερώσει κανέναν. Για μια διαπραγμάτευση για την οποία κανείς δεν γνωρίζει ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές που έχει θέσει το Μαξίμου. Για ένα σημαντικό εθνικό θέμα για το οποίο ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται βέβαιος ότι θα έχει θετική έκβαση, καθώς προ ημερών σε συνέντευξή του δήλωσε πως «έτσι θα λύσω το Σκοπιανό».
ΚΑΝΕΙΣ βέβαια δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα υπάρξει λύση ή τι είδους θα είναι η τελική συμφωνία που θα μπει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Υπάρχει κανείς, όμως, που πιστεύει πως αν ο πρωθυπουργός είχε και τις ψήφους των συγκυβερνώντων ΑΝΕΛ στο «τσεπάκι» θα ζητούσε στήριξη από τα υπόλοιπα κόμματα; Ούτε μία στο εκατομμύριο.
Ο ΑΛΕΞΗΣ Τσίπρας κάνει μόνος του διαπραγματεύσεις και ζητάει βοήθεια μόλις στριμωχτεί. Απλά επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τα υπόλοιπα κόμματα και να τους «μοιράσει» τον δικό του λογαριασμό…
Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
