Το μήνυμα της 3ης Νοεμβρίου ήταν τόσο ηχηρό ώστε ακόμη κι ένας αθεράπευτος νάρκισσος σαν τον Τραμπ δεν μπόρεσε να μην το πάρει.
Δείγμα η post mortem σπουδή του να κλείσει τις πολιτικές «τρύπες» που του στοίχισαν την εκλογική συντριβή τόσο στο εσωτερικό (ακρίβεια στα βενζινάδικα) όσο και στο εξωτερικό (πόλεμοι σε Ιράν και Ουκρανία). Προ του κινδύνου να ξεχαστεί σύντομα μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο, σαν ένα πολιτικό τραύμα που η Αμερική θα απωθήσει στο συλλογικό της υποσυνείδητο, ο βασιλιάς των τηλε-ριάλιτι και του real estate αποφάσισε να αφήσει την προσωπική του σφραγίδα στο τοπόσημο της εξουσίας.
Χωρίς ιδιαίτερη έκπληξη, είναι η αλήθεια, διαβάσαμε ότι εξέδωσε διάταγμα με το οποίο απαγορεύει στους διαδόχους του να επιφέρουν ουσιώδεις αλλαγές στο Οβάλ Γραφείο, πέρα από αυτές που επιμελήθηκε ο ίδιος «κατ’ εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν». «Το αναγορεύσαμε σε εθνικό μνημείο και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν βλάκα (sic) να το αγγίξει, να το καταστρέψει ή να το γκρεμίσει, προκειμένου να του δώσει έστω και λίγο διαφορετική μορφή», δήλωσε ο πρόεδρος τη «μαύρη» (για τον ίδιο και τους Ρεπουμπλικανούς) Τρίτη.
Ανυπόκριτος θαυμαστής των παλατιών της Μέσης Ανατολής και διαθέτοντας αισθητική ακαλλιέργητου μεγιστάνα, ο Ντόναλντ Τραμπ ψιμυθίωσε το Οβάλ Γραφείο με χρυσά αντικείμενα, που κατά τον ίδιο αντανακλούν «το μεγαλείο της Αμερικής». Το διάταγμά του επιτρέπει μεν λειτουργικές αλλαγές ή μετατροπές στην επίπλωση, αλλά αυτό που κυρίως τον καίει είναι να μην αλλοιωθεί το προσωπικό του στιλ. Να θυμίσουμε ότι το (πάλαι ποτέ) «ρεπουμπλικανικό» Κογκρέσο είχε εγκρίνει το γκρέμισμα και την αναμόρφωση της Ανατολικής Πτέρυγας του Λευκού Οίκου, με την προσθήκη αίθουσας χορού, που παρέπεμπε σε ευρωπαϊκά παλάτια. Σίγουρα ο διάδοχός του -είτε από το ίδιο κόμμα είτε από το αντίπαλο- θα έχει πολύ σοβαρότερες προτεραιότητες από το να ασχοληθεί με αυτά…
