ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ

Να διατηρηθεί το προοίμιο του Συντάγματος, «εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», ή να αφαιρεθεί; Να υπάρξει αναθεώρηση του άρθρου 3 και η Ελλάδα να γίνει κράτος με «θρησκευτική ουδετερότητα»;

Από προχθές το βράδυ, οπότε και ο Αλέξης Τσίπρας με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο ανακοίνωσαν ότι οι δέκα χιλιάδες κληρικοί φεύγουν από το Δημόσιο, ήταν θέμα χρόνου το πότε η κυβέρνηση θα υποσχόταν πως θα γίνουν δέκα χιλιάδες νέες προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων.

Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα, οι αρμοδιότητες του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι από ελάχιστες έως… ανύπαρκτες. Οπως αναφέρουν τα άρθρα του Συντάγματος, οι αρμοδιότητές του είναι περιορισμένες όχι μόνο σε σχέση με τον πρωθυπουργό, αλλά ακόμα και με τους υπουργούς.

Εδώ και λίγες ημέρες μπορεί κανείς να δανειστεί εντελώς δωρεάν βιβλία σε ψηφιακή μορφή από την Εθνική Βιβλιοθήκη. Αυτή τη στιγμή στον διαδικτυακό τόπο υπάρχουν διαθέσιμες μόνο 2.899 εκδόσεις, αλλά προφανώς σιγά σιγά θα εμπλουτίζεται με ακόμα περισσότερους τίτλους.

Σύμφωνα με τον Δημήτρη Τζανακόπουλο, το δίλημμα που θα κληθούν να απαντήσουν οι πολίτες όταν στηθούν οι κάλπες είναι ξεκάθαρο: «Με την κοινωνική πλειοψηφία ή με την οικονομική ελίτ;».

Οσο περνάει ο καιρός όχι μόνο ξεχνάμε αλλά συγχρόνως συνηθίζουμε να αντιμετωπίζουμε τον παραλογισμό της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ως κανονικότητα.

Με ένα μαγικό τρόπο όσο πλησιάζουμε πιο κοντά στις εθνικές εκλογές τόσο η κυβέρνηση προωθεί «ζητήματα» που επί χρόνια παρέμεναν στο συρτάρι για διάφορους λόγους. Το Μαξίμου, προσπαθώντας να φτιάξει ένα νέο προεκλογικό αφήγημα για να περισώσει τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, δεν κρατάει πλέον ούτε τα προσχήματα.

Ολοι συμφωνούν πως η χώρα έχει άμεση ανάγκη επενδύσεων. Ολα αυτά στα λόγια βέβαια. Ας σκεφτούμε όλοι κάτι απλό. Αν οποιοσδήποτε από εμάς διέθετε π.χ. δέκα εκατομμύρια ευρώ θα τα επένδυε αυτή τη στιγμή ή θα περίμενε να δει πώς θα πάει η κατάσταση; Προφανώς δύσκολα θα ρίσκαρε κάποιος τα χρήματά του στην ελληνική αγορά.

Πάει και η Μέρκελ. Υστερα από 18 χρόνια στην προεδρία του CDU, τέσσερις νίκες σε εθνικές εκλογές και 13 χρόνια στην καγκελαρία ήρθε η ώρα να αποχωρήσει. Σίγουρα οι συνθήκες δεν είναι αυτές οι οποίες θα επιθυμούσε η ίδια. Αλλά ούτε εκείνη άντεξε την επίθεση του… αντισυστήματος στο σύστημα.

Eκλεισε το Mega Channel. Και στην κυβέρνηση πανηγυρίζουν. Απόλυτα λογικό. Ετσι κι αλλιώς είχαν δώσει χιλιάδες υποσχέσεις στην κοινωνία που αποδείχθηκαν ψέματα, το λουκέτο στο Mega είναι μια από τις ελάχιστες που πραγματοποιήθηκαν.

Mέχρις ενός σημείου οι πωλήσεις «σανού» που αναφέρονταν γύρω από τον πόλεμο κατά της διαπλοκής, της διαφθοράς και του «παλαιού συστήματος» πήγαιναν καλά.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης. Ο πολιτικός που μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα έπαιξε το μέλλον της χώρας σε μια ζαριά. Ο οικονομολόγος που συστήθηκε στην κοινωνία ως μέγας διαπραγματευτής πίστευε ότι με μια μπλόφα θα κέρδιζε το παιχνίδι.

Προφανώς ήταν να μην κάνει την πρώτη τεράστια κωλοτούμπα, το 2015, ο Αλέξης Τσίπρας. Από τότε και έως την ημέρα που θα ολοκληρώσει την πρωθυπουργική θητεία του πιθανότατα δεν θα έχει μείνει κάτι για το οποίο να μην κάνει το ακριβώς το αντίθετο από όσα υποστήριζε.

Τυχαίνει, κάποιες φορές, να ακούς ή να διαβάζεις σχεδόν την ίδια στιγμή εντελώς διαφορετικές γεγονότα, απόψεις και στάσεις ζωής που περιστρέφονται γύρω από το ίδιο θέμα. Και τότε είναι που παθαίνεις απανωτά σοκ για το πώς σκέφτονται πολίτες και πολιτικοί.

Ορισμένες φορές, όπως λέει και το λαϊκό ρητό, είναι καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς. Προτού συμπληρωθεί ένα 24ωρο από την απίστευτη δήλωση που έκανε ο Κώστας Γαβρόγλου σε συνέντευξή του στον Ελεύθερο Τύπο, βρέθηκε ο ίδιος αντιμέτωπος με αυτό που… ευχήθηκε.

Υπάρχουν δύο είδη διγλωσσίας στην πολιτική. Είτε στελέχη εκφράζουν διαφορετικές απόψεις από την επίσημη γραμμή του κόμματος ή της κυβέρνησης. Είτε το ίδιο στέλεχος «άλλα λέει, άλλα κάνει και άλλα εννοεί» -όπως ο μετρ αυτού του είδους Ανδρέας Παπανδρέου. Στην τωρινή κυβέρνηση ευδοκιμούν και τα δύο αυτά είδη.

Ο Πάνος Καμμένος έχει κάνει πραγματικότητα το προεκλογικό βιντεάκι του 2015 με το τρενάκι και τον μικρό Αλέξη. Πλέον και τα δύο χέρια του πρωθυπουργού έχουν μπει σε «γύψο», που φιλοτέχνησε ο υπουργός Αμυνας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, παράλληλα συνεχίζουν να ακολουθούν την τακτική «πάντα φταίνε οι άλλοι, ποτέ εμείς». Γιατί, πολύ απλά, […]

«Και έρχεται η στιγμή για να αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις», έγραφε ο Διονύσης Σαββόπουλος πριν από πέντε δεκαετίες στο πανέμορφο τραγούδι «Οι παλιοί μας φίλοι». Τον στίχο τον θυμήθηκε ο Νίκος Κοτζιάς και τον συμπεριέλαβε στο tweet της παραίτησής του από την κυβέρνηση.

Αντε πάλι. Το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου για μια ακόμη φορά χρησιμοποιεί το ίδιο αστείο συνωμοσιολογικό επιχείρημα. Προχθές το βράδυ με ανακοίνωση το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού ισχυρίστηκε ότι «δεν υπάρχει ούτε ένας βουλευτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας που θα συμπράξει στο σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας».

Οσοι δεν είχαν πειστεί πως οι σφιχταγκαλιασμένοι Αλέξης Τσίπρας και Πάνος Καμμένος θα προσπαθήσουν να κρατηθούν στην εξουσία όσο περισσότερο μπορούν, νομίζω ότι πλέον το κατανόησαν.

Eίναι εντυπωσιακό πόσο… έξαλλοι έχουν γίνει στον ΣΥΡΙΖΑ με τον Πάνο Καμμένο. Φωνάζουν, σκούζουν, εκστομίζουν βαρείς χαρακτηρισμούς. Εντάξει, δεν είναι η πρώτη φορά που συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο. Το έχουν ξανακάνει πολλές φορές. Και μάλιστα εναντίον ανθρώπων που για χρόνια κάθονταν μαζί από την ίδια πλευρά του τραπεζιού.