ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ

Ο Αλέξης Τσίπρας επαναλαμβάνει διαρκώς ότι οι εθνικές εκλογές θα διεξαχθούν τον Οκτώβριο.

Κάποια στιγμή σταματάει η πλάκα και τα πράγματα γίνονται σοβαρά, πολύ πιο σοβαρά από ό,τι νομίζουμε καθώς η χώρα κινείται μέσα σε έναν πολιτικό παραλογισμό που έχει δημιουργήσει ως… κανονικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Καλή χρονιά! Μπήκαμε στο παράξενο έτος 2019. Πώς το έγραφε σχεδόν προφητικά πριν από τριάντα χρόνια ο Νίκος Πορτοκάλογλου; «Παράξενη εποχή / κανείς δεν ξέρει πού πηγαίνει / δεν ξέρει πού θα βγει… βουλιάζουμε όλο και πιο κάτω…».

Κάθε χρόνο. Τα παιδιά λένε τα κάλαντα. Τρέχεις να πάρεις ένα τελευταίο δώρο. Μετράς αντίστροφα για να μπει το νέο έτος. Χαζεύεις τα πυροτεχνήματα. Κόβεις τη βασιλόπιτα. Είτε θέλουμε είτε όχι περνούν από το μυαλό μας κάποια πράγματα από όσα ζήσαμε στη χρονιά που φεύγει. Ο,τι θυμόμαστε. Λίγα ή πολλά. Και πάντοτε υπάρχει μια κρυφή […]

Πριν από σχεδόν επτά χρόνια, την ώρα που η χώρα έμπαινε στο δεύτερο μνημόνιο, ο Πάνος Καμμένος δημιουργούσε τους ΑΝΕΛ. Ενα ιδιότυπο πολιτικό μόρφωμα που υποσχόταν την απελευθέρωση της χώρας από τους μνημονιακούς κατακτητές. Το κόμμα είχε αντιμνημονιακή ρητορική πασπαλισμένη με ακροδεξιές κορώνες, βαριές κουβέντες εναντίον των κυβερνώντων και πίστη ότι όντως κάποιοι εκεί έξω […]

Στην πολιτική υπάρχουν «ψέματα» και ψέματα. Κάποιοι βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο, κάποιοι μισογεμάτο.

Εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα της αντιπολίτευσης μπορεί να «σφάζονταν» ή να έκαναν μικροπολιτική για δεκάδες ζητήματα της οικονομίας και της καθημερινότητας, αλλά τουλάχιστον στα εθνικά θέματα επιχειρούσαν και τις περισσότερες φορές κατάφερναν να δημιουργούν συγκλίσεις ώστε να υπάρχει «εθνική γραμμή».

Τι σημαίνει κομματικό κράτος; Ουσιαστικά πως σε όλες -μα, σε όλες- τις θέσεις ευθύνης στον κρατικό μηχανισμό διορίζονται πρόσωπα που έχει επιλέξει η κυβέρνηση. Άνθρωποι του κομματικού σωλήνα: αποτυχημένοι ή επίδοξοι πολιτευτές. Όπως και άνθρωποι που κατείχαν διάφορα αξιώματα και έχουν διασυνδέσεις με το… κόμμα.

«Η σημερινή ημέρα ενδείκνυται για συγκρίσεις» είπε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό του 2019.

Εχει γίνει πολύ κουραστικό πια. Ο ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνει το ίδιο παραμύθι εδώ και τουλάχιστον έξι-επτά χρόνια.

Ο τηλεοπτικός σταθμός «ΣΚΑΪ» και η εφημερίδα «Καθημερινή» δέχτηκαν επίθεση από τρομοκράτες. Μπορεί να υπερηφανευόμαστε ότι όταν εμείς είχαμε Δημοκρατία, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι έτρωγαν βελανίδια.

Τα φώτα στο Metropolitan Expo έσβησαν χθες. Το συνέδριο της Ν.Δ. ολοκληρώθηκε με χειροκροτήματα. Λογικό.

Είσαι αντίθετος την κυβερνητική οικονομική πολιτική; Είσαι νεοφιλελεύθερος. Είσαι αντίθετος με τη συμφωνία των Πρεσπών; Είσαι εθνικιστής. Είσαι υπέρ των αποκρατικοποιήσεων; Είσαι νεοφιλελεύθερος. Θεωρείς ότι οι μπαχαλάκηδες καίνε και σπάνε ό,τι γουστάρουν;

Η κουβέντα περί «προδοσίας» ξεκίνησε από την ημέρα που μπήκαμε στα μνημόνια. «Κουφάλες, κουφάλες, έρχονται κρεμάλες», ήταν το σύνθημα που κυριαρχούσε στις πλατείες.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο πρωθυπουργός δέχεται τρεις εισηγήσεις για τον χρόνο των εκλογών. Να κάνει «υπερπρόωρες» τον Μάρτιο, πρόωρες τον Μάιο ή να στηθούν κανονικά οι κάλπες στο τέλος της κυβερνητικής θητείας.

Είναι προκλητικό και χρειάζεται θράσος. Ο Αλέξης Τσίπρας, όμως, διαθέτει υπερπλεόνασμα θρασύτητας και αλαζονείας.

Στη Νέα Υόρκη βρίσκεται ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και πολλά ακόμα κυβερνητικά στελέχη. Αφορμή είναι το συνέδριο Capital Link, αλλά σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών η κυβέρνηση επιδιώκει την προβολή της χώρας μας, την προσέλκυση επενδυτών δεσμευόμενη για μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις.

Οποιοσδήποτε εκτίθεται στην τηλεόραση και σε δημόσιο διάλογο μπορεί να κάνει γκάφα. Μια κουβέντα να ξεφύγει. Ενας λάθος χαρακτηρισμός να γίνει. Μια λέξη να ειπωθεί με λάθος τρόπο. Εντάξει, αυτό είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Αλλά είναι άλλο η γκάφα και άλλο η ασχετοσύνη.

Ο Αλέξης Τσίπρας εδώ και τέσσερα χρόνια δεν σταματά να θριαμβολογεί. Με κάθε αφορμή. Εχουμε ακούσει μύρια όσα από τον πρωθυπουργό. Αγγίζει όμως τα όρια της φαιδρότητας, πλέον, η αναφορά στην περίφημη γραβάτα.

Ξεκινούν οι αιτήσεις των πολιτών για το κοινωνικό μέρισμα. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως πρόκειται για ένα -έστω και μικρό- στήριγμα προς όσους έχουν χαμηλά εισοδήματα. Ή βέβαια και για όσους φοροδιαφεύγουν και δηλώνουν χαμηλά εισοδήματα.

Στη ζωή και την πολιτική ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει με εντελώς διαφορετικό τρόπο μια συγκεκριμένη κατάσταση. Είναι, όμως, εντελώς προκλητικό και παράλογο κάποιος να ερμηνεύει με εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις την ίδια πραγματικότητα μόνο και μόνο επειδή κατέχει διαφορετικό αξίωμα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.