ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ

Οι νέοι µπορεί να µεταναστεύουν στο εξωτερικό ψάχνοντας για ένα καλύτερο µέλλον, αλλά οι ελληνικές πόλεις όπως είναι ευνόητο δεν µπορούν να «µετακοµίσουν». Σε µια εποχή που η οπισθοδρόµηση και η παρακµή είναι ο κανόνας στη χώρα, ίσως τελικά να υπάρχει µια λύση. Το να προχωρήσουν κάποιες πόλεις σε… Grexit από τη νοοτροπία που καταστρέφει […]

Είναι δεδομένο πως ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος προσπαθούν να ανακαλύψουν τρόπους για να σώσουν οτιδήποτε αν σώζεται από τα εκλογικά ποσοστά τους. Σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται γύρω στο 20% με 25%, ενώ οι ΑΝ.ΕΛ. έχουν εξαϋλωθεί και πιάνουν από 0,5% έως 1,5%.

Για μια ακόμη φορά αποδεικνύουμε πόσο μπροστά είμαστε σαν χώρα. Και για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει πως οι ιδεοληψίες μπορούν να γίνουν επικίνδυνες, να κοστίσουν μέχρι και ανθρώπινες ζωές.

Είναι γεγονός πως οι πολιτικοί και οι κυβερνήσεις σπάνια ομολογούν τα λάθη τους. Κυρίως τα μεγάλα. Σε όλες, όμως, τις κυβερνήσεις υπήρξαν κορυφαία στελέχη που είτε ζήτησαν συγγνώμη είτε αποπέμπφθηκαν για αστοχίες. Αυτό που συμβαίνει στα χρόνια της συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. δεν έχει προηγούμενο.

O Aλέξης Τσίπρας την εποχή της μεγάλης απάτης/αυταπάτης, τότε που δεσμευόταν πως θα έσκιζε τα μνημόνια, είχε κάνει μια πρόβλεψη: «αν τους πούμε όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε θα παρακαλάνε να μας δανείσουν». Λίγο αργότερα κατά τη διάρκεια μιας πύρινης αντιμνημονιακής ομιλίας είχε βροντοφωνάξει ότι «θα βαράμε τα νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν».

Eίναι γνωστό πως τόσο στη ζωή όσο και στην πολιτική όταν υπάρχει τεράστια συγκέντρωση καθαρής βλακείας σε αντιμαχόμενες πλευρές, τότε μπορεί να δημιουργηθούν ανεξέλεγκτες, ακόμα και καταστροφικές καταστάσεις. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και τις τελευταίες ημέρες με την κόντρα Βρυξελλών – Ρώμης με αφορμή το προσχέδιο του ιταλικού προϋπολογισμού για το 2019.

Συσκέψεις επί συσκέψεων έγιναν στο Μαξίμου και στο υπουργείο Οικονομικών μετά το χρηματιστηριακό κραχ των τραπεζών. Η κυβέρνηση κατηγόρησε διαδοχικά ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, κερδοσκόπους και τη Νέα Δημοκρατία πως επιθυμούν την «κατάρρευση» των πιστωτικών ιδρύματων. Την ίδια ώρα το επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων σκαρφάλωνε πάνω από το 4,5%.

Πέρασαν 44 χρόνια από την ημέρα που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ίδρυσε τη Νέα Δημοκρατία. Από αυτά στα 18 χρόνια βρέθηκε στην εξουσία και όπως όλα δείχνουν σε λίγους μήνες οι πολίτες θα της εμπιστευθούν και πάλι τη διακυβέρνηση της χώρας. Οπως είναι λογικό, της αναλογεί μερίδιο ευθύνης τόσο για τα σωστά όσο και για τα […]

Κάθε μέρα υπάρχει και μια είδηση, ένα γεγονός που αποδεικνύει ότι ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας -φοβάμαι πως είναι πλειοψηφικό- όχι μόνο δεν θέλει να γίνουν βήματα προς τα εμπρός, αλλά επιμένει σε αναχρονιστικές νοοτροπίες.

Αν όσα έλεγε κατά καιρούς, ο Πάνος Καμμένος τα εννοούσε κιόλας, τότε δεν θα είχε κατρακυλήσει από το 10% που έπιασε τον Μάρτιο του 2012 σε δημοσκοπική πρόθεση ψήφου, κάτω του 1%.

Στο δημοψήφισμα των Σκοπίων συνέβη ουσιαστικά ό,τι είχε συμβεί και σε άλλα τρία σημαντικά δημοψηφίσματα που διεξήχθησαν σε ευρωπαϊκές χώρες την τελευταία τριετία.

Μπορεί προεκλογικά την παράσταση να μονοπωλούν οι κόντρες Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στα παρασκήνια συντελούνται σημαντικές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό.

«Οταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί σου, τόσο χειρότερο για την πραγματικότητα». Το παραπάνω ρητό επιβεβαιώνει ο πρωθυπουργός, ο οποίος από την άλλη όχθη του Ατλαντικού επιτιθέμενος σε όσους του ασκούν κριτική δήλωσε πως «χτίζουν κολοσσιαίους μηχανισμούς παραγωγής ψεύτικων ειδήσεων και προπαγάνδας, με στόχο να εξαπατήσουν τους πολίτες, να τους κάνουν να αισθάνονται ανασφαλείς και […]

Ο πολιτικός τσαμπουκάς και η υστερία όπως είναι αναμενόμενο κυριαρχούν της ψύχραιμης προσπάθειας για κατανόηση της πραγματικότητας.

Στη χώρα μας συμβαίνουν διαρκώς απίστευτα και παράλογα γεγονότα. Μόλις συμβούν όλα σοκαριζόμαστε. Αμέσως μετά ξεκινάει η κουβέντα: γιατί, πώς, ποιος έχει την ευθύνη. Πάνω στην κουβέντα η οποία εννοείται πως έχει πολιτικο-κοινωνικές προεκτάσεις το σύνηθες είναι η κοινωνία να διχάζεται. Και τότε το ακόμα πιο σύνηθες είναι να χάνεται το νόημα της συζήτησης. Γιατί […]

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος μπορεί να έχει αρκετές εσωκομματικές διαφωνίες με τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά τουλάχιστον συμφωνεί μαζί του για τον τρόπο που θα γίνει βιώσιμο το ασφαλιστικό.

Το ρητό λέει πως σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Προφανώς όμως πρέπει να υπάρχουν και εξαιρέσεις. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς ότι κάθε φορά που είναι να στηθούν κάλπες, τότε ξαφνικά αρχίζουν το… βόλεμα υποψήφιων ψηφοφόρων.

«Μια από τις αδυναμίες μας το πρώτο εξάμηνο, για την οποία έχω κι εγώ ευθύνη, ήταν ότι αυτό που θεωρούσαμε εμείς ρίσκο για την ευρωζώνη κι επομένως διαπραγματευτικό όπλο για μας αποτελούσε επιθυμία του Σόιμπλε», δήλωσε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Κάθε φορά που πλησιάζουμε σε κάλπες δημιουργείται πόλωση. Παλιό το κόλπο των κομμάτων στα χρόνια της ευμάρειας και πολύ περισσότερο στη μνημονιακή εποχή. Η πόλωση δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό, αρκεί να υπάρχουν όρια και η αντιπαράθεση να στρέφεται γύρω από τα μεγάλα και σημαντικά, όχι γύρω από τα μικροπολιτικά.

Είναι αλήθεια πως ο αστυνομικός – σκοπός της πρεσβείας του Ιραν ούτε θα μπορούσε να εμποδίσει ούτε πολύ περισσότερο να συλλάβει τους μπαχαλάκηδες του Ρουβίκωνα.

Είναι απολύτως λογικό ο Πάνος Καμμένος να βρίσκεται σε πανικό όσο πλησιάζει η ώρα των εκλογών και βλέπει τα δημοσκοπικά ποσοστά των ΑΝΕΛ να εξαϋλώνονται. Από τον υπουργό Αμυνας οι πολίτες έχουν ακούσει πολλά και διάφορα και εκ διαμέτρου αντίθετα πράγματα, αλλά η χθεσινή ατάκα «η Ν.Δ. είμαι εγώ» δεν μπορεί παρά να προκαλεί το […]