ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΠΡΟΥΝΗΣ

Το Σκοπιανό ως εθνικό θέμα θα συνεχίσει να απασχολεί τη χώρα, τις κυβερνήσεις και τους πολίτες για πολλά χρόνια ακόμα, ίσως και για πάντα.

Μπορεί στην επικαιρότητα να κυριαρχούν θέματα όπως οι ακραίες συμπεριφορές του Πολάκη, το νέο πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας για τους δανειολήπτες και το Σκοπιανό, αλλά την ίδια ώρα σε έναν από τους πιο σημαντικούς τομείς της χώρας, στην Παιδεία, γίνονται «εγκλήματα».

Αφού η Attica Bank ισχυρίζεται πως το δάνειο προς τον Παύλο Πολάκη αποτελεί συνήθη πρακτική του πιστωτικού ιδρύματος και η Τράπεζα της Ελλάδος γνωμοδοτεί πως όλα έγιναν σύμφωνα με τους κανόνες, τότε… βουρ όλοι πάμε να πάρουμε τέτοια «πολακοδάνεια». Γιατί όχι;

Εχουμε την καλυτερότερη κυβέρνηση όλων των εποχών. Εδώ και τέσσερα χρόνια τα κάνει όλα σωστά. Πετάει από επιτυχία σε επιτυχία.

Τελικά, ο βαρύμαγκας Παύλος Πολάκης προέκυψε… γιαλαντζί. Μόλις κατάλαβε ότι μπορεί να μπλέξει ποινικά επειδή ηχογράφησε και δημοσιοποίησε την τηλεφωνική του συνομιλία με τον Γιάννη Στουρνάρα, άρχισε τα… άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.

Πριν από λίγο καιρό ο Νίκος Παπανδρέου είχε κάνει μια αποκάλυψη που πέρασε στα… ψιλά: «Πριν από τις πρώτες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ μάς ζήτησε όλους τους λόγους του Ανδρέα Παπανδρέου. Σκεφτόμουν να τα δώσω ή να μην τα δώσω. Αλλά τα δώσαμε, θα τα έβρισκε έτσι κι αλλιώς κάπου αλλού».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αποκάλυψε στο λαό μια ακόμα τεράστια… αλήθεια. Είχε το ίδιο γνωστό ειρωνικό στιλάκι, όπως εκείνο το βράδυ -τρεις ημέρες μετά την εθνική τραγωδία στο Μάτι- αποκάλυπτε ότι υπήρχε οργανωμένο σχέδιο εμπρηστών, ότι δεν μπορούσε να γίνει εκκένωση της περιοχής, ότι έφταιγαν τα αυθαίρετα για το θάνατο 100 συμπολιτών μας, ότι δεν γνώριζαν […]

Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πανηγυρίσει μια ακόμη τεράστια «επιτυχία». Ακούγοντας τους υπουργούς και διαβάζοντας τα φιλικά προς το Μαξίμου μέσα ενημέρωσης οποιοσδήποτε κόκκινος δανειολήπτης μπορεί εύκολα να πιστέψει πως θα πιάσει το… τζόκερ με ένα νόμο και ένα άρθρο.

Οταν ένα πολιτικό κόμμα λέει άλλα το πρωί, άλλα το μεσημέρι και άλλα το βράδυ κάποια στιγμή βρίσκεται εκτεθειμένο ανεπανόρθωτα. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πείσει τους πολίτες πως έχει γίνει πλέον θεσμικός παίκτης στο πολιτικό σκηνικό.

Η γρίπη είναι, όντως, εποχικό φαινόμενο, που άλλες χρονιές προκαλεί πολλά θύματα και άλλες λίγα σε όλες τις χώρες.

Η εθνική τραγωδία στο Μάτι όχι μόνο δεν πρέπει να ξεχαστεί, αλλά επιβάλλεται να γίνει «μοντέλο» ως προς το ποια λάθη δεν πρέπει να κάνει ο κρατικός μηχανισμός και ποια πρέπει να είναι η πολιτική διαχείριση εκ μέρους των κυβερνήσεων.

Κάποιοι θεωρούν πως το μόνο που χρειάζεται να καταφέρουν είναι να κερδίσουν τις εκλογές. Θα πανηγυρίσουν, μπορεί να πάνε και στα μπουζούκια να το κάψουν.

Δεν ήταν fake news. Δεν ήταν αντικυβερνητική προπαγάνδα. Και κυρίως δεν ήταν αστείο. Το σενάριο του Grexit, τον Ιούλιο του 2015, όχι μόνο ήταν υπαρκτό, αλλά απεφεύχθη κυριολεκτικά στις… καθυστερήσεις εκείνης της δραματικής Συνόδου Κορυφής.

Τα πάντα μπορούν να συμβούν σε αυτή τη χώρα. Ο,τι πιο απίθανο μπορεί να φανταστεί κανείς.

Διοργανώνονται εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Απόλυτα λογικό, ένας ήταν ο Ανδρέας.

Ενας βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ. περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι και δηλώνει ότι θα παραιτηθεί. «Θα ψηφίσω τη συμφωνία των Πρεσπών και θα παραιτηθώ». Ψηφίζει το Σκοπιανό και ύστερα δηλώνει: «Θα παραιτηθώ έως την Παρασκευή (σ.σ.: προηγούμενη εβδομάδα)».

Βρισκόμαστε το λιγότερο 110 ή το πολύ 230 ημέρες πριν από τις κάλπες. Ο,τι κι αν επιλέξει ο πρωθυπουργός, Μάιο ή τέλη Σεπτεμβρίου, η προεκλογική περίοδος έχει ξεκινήσει.

Κρίμα και άδικο. Αυτή η κυβέρνηση να τα κάνει όλα σωστά, νόμιμα, συνταγματικά και διαρκώς να διαστρεβλώνουν την κατάσταση όσοι της ασκούν κριτική.

Δεν πιστεύω στους ψεκασμούς. Δεν είμαι φαν των θεωριών συνωμοσίας. Αλλά δεν μπορώ να πιστέψω την αντιπολίτευση της… γκαζόζας που κάνει ο Καμμένος. Σόρι, αλλά αυτό το θέατρο δεν χωνεύεται ούτε με μια ντουζίνα γκαζόζες.

«Οι δημόσιοι υπάλληλοι και όσοι φιλοδοξούν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι θα στείλουν τη Ν.Δ. και πάλι στην αντιπολίτευση με την ψήφο τους», είπε η Τασία Χριστοδουλοπούλου.

Ποτέ άλλοτε, τουλάχιστον στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, οποιοσδήποτε πρωθυπουργός δεν είχε εκστομίσει τόσο βαρείς, απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τους Ελληνες πολίτες. Ποτέ άλλοτε οποιοσδήποτε πρωθυπουργός δεν διέθετε τέτοιο πλεόνασμα αλαζονείας και αμετροέπειας.