Πολλοί Δυτικοί ηγέτες έπεσαν από τα σύννεφα βλέποντας τον πρόεδρο της Ινδονησίας, Πραβόμπο Σουμπιάντο, να επισκέπτεται τον Πούτιν στο «ρωσικό Νταβός» της Αγίας Πετρούπολης, αντί να παραστεί, όπως αναμενόταν, στο G7 του Καναδά μαζί με τους ηγέτες της Δύσης, στις 16-17 Ιουνίου.
Μπορεί σε εμάς, τους ιδρυματικούς «επαρχιώτες της δυτικής περιφέρειας», η Ινδονησία να μην λέει και πολλά πράγματα, αλλά πρόκειται για χώρα-κλειδί στην παγκόσμια αρχιτεκτονική. Τέταρτη σε πληθυσμό, με 282 εκατομμύρια κατοίκους, είναι ταυτόχρονα η μεγαλύτερη μουσουλμανική χώρα στον κόσμο, με το δέκατο έκτο ΑΕΠ (1,45 τρισ. δολάρια) και ανάπτυξη 5%. Η δε γεωγραφική της θέση στο σταυροδρόμι του Ινδοειρηνικού την καθιστά δέλεαρ για Κίνα και ΗΠΑ.
Στον σημερινό κόσμο, η Ινδονησία είναι ό,τι αντιπροσωπευτικότερο έχει απομείνει από το παλιό Κίνημα των Αδεσμεύτων, με χώρες που δεν ανήκαν σε κανένα από τα δύο στρατόπεδα του Ψυχρού Πολέμου (ΗΠΑ-ΕΣΣΔ), αν και λοξοκοίταζαν προς το δεύτερο. Γενικά ο Σουμπιάντο θεωρείται φιλοδυτικός, καθώς πρόσφατα φιλοξένησε τον Μακρόν και τον γείτονά του, τον Αυστραλό πρωθυπουργό Αλμπανέζε.
Ωστόσο η Κίνα έρχεται πρώτη σε επενδύσεις στην Ινδονησία, με την Αμερική στην τέταρτη θέση και της επιβάλλει κι από πάνω δασμούς 32%. Γι΄ αυτό ο Ινδονήσιος πρόεδρος άκουσε με ικανοποίηση τον Πούτιν να τον αποκαλεί «έναν από τους σημαντικότερους στρατηγικούς του εταίρους» και δεν απέρριψε a priori το αίτημα της Ρωσίας να αναπτύξει βαριά βομβαρδιστικά μακρού βεληνεκούς στην ινδονησιακή Παπούα, απέναντι από την Αυστραλία. Οι γνωρίζοντες λένε ότι ο Πραβόμπο Σουμπιάντο σνόμπαρε το G7 λόγω της άκρως φιλοϊσραηλινής ατμόσφαιρας, την ώρα που η αντιπολίτευση στην Τζακάρτα και η συντριπτική πλειονότητα των Ινδονήσιων μουσουλμάνων τάσσονται με τους Παλαιστινίους και το Ιράν.
Επιπλέον, ο Πούτιν είναι τόσο δημοφιλής στην Ινδονησία, ώστε μόνο το 6% των κατοίκων έχουν αρνητική γνώμη για αυτόν. Ο Ινδονήσιος υπ. Πολιτισμού, Φαντλί Ζον, έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει τον Σουμπιάντο «ο δικός μας Πούτιν», γνωρίζοντας ότι αυτό θα αρέσει στον ηγέτη.
