Που δεν είναι όποιο και όποιο σημείο, αλλά το κέντρο του κέντρου της χώρας, δηλαδή η πλατεία Συντάγματος. Σε αυτό το πολύπαθο πέρασμα για εκατομμύρια κατοίκους, διερχόμενους και επισκέπτες, που μοιάζει με το γιοφύρι της Αρτας. Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν.

Τι θα εξυπηρετήσει, λοιπόν, η κυκλοφοριακή ρύθμιση που επιτρέπει την αναστροφή στη λεωφόρο Αμαλίας, στο ύψος της Βασιλίσσης Ολγας; Σίγουρα θα διευκολύνει την είσοδο προς την Πλάκα, απελευθερώνοντας τους κατοίκους της περιοχής που έκαναν «γύρω γύρω όλοι» για να φτάσουν σπίτι τους. Ανατρέχοντας στα σχόλια των χρηστών κάτω από την ανάρτηση του Χάρη Δούκα, βρίσκουμε τόσο υποστηρικτικά σχόλια όσο και επικριτικά. Ανάλογα με την οπτική και την καθημερινότητα του καθένα.

Αλλος αναρωτιέται τι θα γίνει, επιτέλους, με τη Βασ. Ολγας, άλλος προτείνει «να ανοίξει το φανάρι μετά την Πινακοθήκη, που στρίβει αριστερά για τη Σπύρου Μερκούρη, για να ξεφορτώσει λίγο το φανάρι της Ριζάρη». Υπάρχουν και προτάσεις να «στρίβει αριστερά η Ηρώδου Αττικού προς Βασιλέως Κωνσταντίνου» και «δεξιά από Αρδηττού προς Αθανασίου Διάκου επειδή επιβαρύνεται πολύ η Βούρβαχη».

Ολα θεμιτά και κατανοητά, μόνο που τέτοιες παρεμβάσεις, ακόμα και οι πολύ μεγαλύτερες που αφορούν όλο το ιστορικό κέντρο της πόλης, λειτουργούν αποσπασματικά και ουσιαστικά τα οφέλη τους «εξαφανίζονται» από την αφόρητη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει πλέον το κυκλοφοριακό πρόβλημα. Δυστυχώς, η πραγματικότητα έχει ξεπεράσει κάθε καλή πρόθεση. Σχεδιάζονται, για παράδειγμα, δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας με ανώτατο όριο κυκλοφορίας τα 20 χιλιόμετρα την ώρα, όταν με τόση ταχύτητα κινούνται πλέον τα αυτοκίνητα και στους κανονικούς δρόμους!

Ενδεικτικά αναφέρουμε στοιχεία πρόσφατης μελέτης του ΙΟΒΕ, σύμφωνα με την οποία η Αθήνα έχει έναν από τους πιο υψηλούς σε συγκέντρωση στόλους επιβατικών αυτοκινήτων, με σχεδόν 900 αυτοκίνητα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και κατά τις ώρες αιχμής οι ταχύτητες κυμαίνονται μεταξύ 20–25 χλμ./ώρα!

Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, το έχουμε ξαναπεί. Πάντως, η λογική λέει πως οι όποιες παρεμβάσεις γίνονται πρέπει να λαμβάνονται συλλογικά. Διότι, εδώ που φτάσαμε, όταν μια πεταλούδα κουνά τα φτερά της στην πλατεία Συντάγματος προκαλεί κομφούζιο στον Κηφισό.