ΚΑΙ εδώ είναι όλο το θέμα. Σε αυτή τη δεκαετία. Γιατί αυτή η δεκαετία της απόλυτης κυριαρχίας του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας, προφανώς, ενοχλεί κάποιους. Γιατί ποτέ άλλοτε στα χρόνια της μεταπολίτευσης η Ν.Δ. δεν κατάφερε να κυβερνήσει για μία οκταετία και να είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για μία τρίτη σερί θητεία στην εξουσία.

ΑΣ γυρίσουμε, όμως, δέκα χρόνια πίσω. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε την προεδρία σε ένα βαθιά πληγωμένο κόμμα, τον Ιανουάριο του 2016. Η Ν.Δ. είχε καταρρεύσει στο ιστορικό χαμηλό του 18% στις πρώτες εκλογές του 2012, κατάφερε να ανέβει με δυσκολία στο 29% και να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ για δυόμισι χρόνια. Στη συνέχεια έχασε στις ευρωεκλογές του 2014, σε δυο εθνικές αναμετρήσεις το 2015, ενώ υπέστη βαριά ήττα και στο καταστροφικό για τη χώρα δημοψήφισμα Τσίπρα.

ΤΟ φθινόπωρο του 2015 η Ν.Δ. δεν κατάφερε ούτε να ολοκληρώσει τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου των εσωκομματικών εκλογών λόγω τεχνικών προβλημάτων. Η κεντροδεξιά παράταξη βρισκόταν σε περιδίνηση, την ώρα που η κυβέρνηση Τσίπρα γύριζε τη χώρα πολλά χρόνια πίσω.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έλαβε σαφέστατη εντολή ανανέωσης και διεύρυνσης της Ν.Δ. Η παράταξη είχε ανάγκη να αποκτήσει ένα ξεκάθαρο ιδεολογικό και πολιτικό αφήγημα, ώστε να αναλάβει την εξουσία και να βάλει και πάλι τη χώρα στον ίσιο δρόμο. Ο πρόεδρος της Ν.Δ. τόλμησε. Προχώρησε προς τα εμπρός. Υιοθετώντας αυτό που περιέγραφε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στην ιστορική ιδρυτική διακήρυξη της παράταξης: «η Ν.Δ. είναι η κίνηση που επιλέγει και συντηρεί από την παράδοση μόνον όσα ο χρόνος απέδειξε σωστά και χρήσιμα. Και προχωρεί διαρκώς με μεγάλα, τολμηρά αλλά και ασφαλή βήματα στις νέες διαρκώς εξελισσόμενες συνθήκες».

ΜΕ αυτή την «ψυχή» η κεντροδεξιά παράταξη ανέβηκε στην πρώτη θέση των δημοσκοπήσεων από τον Μάρτιο του 2016 και κέρδισε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 2019 έως σήμερα καταφέρνοντας να επιστρέψει σε υψηλά ποσοστά άνω του 40%, ενώ η αντιπολίτευση υπέστη κατακερματισμό.

ΟΣΟΙ, λοιπόν, τώρα μιλούν για την «ψυχή» και το DNA της κεντροδεξιάς παράταξης, πού βρίσκονταν από το 2016 μέχρι σήμερα; Δεν είχαν συστρατευθεί και οι ίδιοι στις μάχες της Ν.Δ. στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις; Τώρα «ανακάλυψαν» ότι η Ν.Δ. έχει μετασχηματιστεί σε μια σύγχρονη κεντροδεξιά παράταξη, όπως απαιτούν οι παγκόσμιες και εσωτερικές εξελίξεις; Δεν ενοχλούνταν εδώ και μία δεκαετία; Ενοχλούνται, ενώ η Ν.Δ. προετοιμάζεται για μία τρίτη σερί κυβερνητική θητεία; Και ποια είναι άραγε η ρότα που θα ήθελαν να είχε ακολουθήσει η παράταξη;

ΓΙΑΤΙ προφανώς και είναι θεμιτός ο εσωκομματικός διάλογος. Προφανώς και πρέπει να συζητούνται όλα τα θέματα σε ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα όπως η Ν.Δ. Προφανώς να μπουν στο τραπέζι και οι αστοχίες της διακυβέρνησης. Αλλά όλα αυτά συμβαίνουν για το «καλό της παράταξης» ή λόγω προσωπικών φιλοδοξιών;

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ, περίπου, έναν χρόνο πριν από τις εθνικές εκλογές. Ολα τα στελέχη της Ν.Δ. οφείλουν να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό από το αξίωμα ή το πόστο στο οποίο βρίσκονται, ώστε να συνεχιστεί η θετική πορεία της Ελλάδας προς τα εμπρός, αντί να δημιουργούν εσωστρέφεια.