Η SpaceX πέτυχε την ανάκτηση του ανώτερου τμήματος του Starship με τους μηχανικούς βραχίονες του πύργου εκτόξευσης στο Τέξας, σε μια σημαντική δοκιμή για την ανάπτυξη επαναχρησιμοποιούμενων διαστημικών οχημάτων.
Ένα διαστημικό σκάφος ύψους άνω των 50 μέτρων κατεβαίνει κατακόρυφα προς τη Γη και, αντί να προσγειωθεί, δύο τεράστιοι μεταλλικοί βραχίονες το συγκρατούν στον αέρα. Αυτή ήταν η εντυπωσιακή εικόνα από τη βάση Starbase στο νότιο Τέξας, όπου η SpaceX πραγματοποίησε μια ιστορική δοκιμή με το Starship, κάνοντας ένα ακόμη βήμα προς την ανάπτυξη πλήρως επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων.
Το Starship 42 της SpaceX επιστρέφει από την τροχιά του γύρω από τη Γη στην εξέδρα εκτόξευσης, κατά τη 15η δοκιμαστική πτήση του, στις εγκαταστάσεις της SpaceX στη βάση Starbase, στο Τέξας των ΗΠΑ, στις 14 Νοεμβρίου 2026. Φωτογραφία: REUTERS/Steve Nesius
Σύμφωνα με το Associated Press, η εταιρεία κατάφερε να ανακτήσει για πρώτη φορά το ανώτερο τμήμα του Starship μετά την επιστροφή του από τροχιά, χρησιμοποιώντας τους γιγάντιους μηχανικούς βραχίονες του πύργου εκτόξευσης.
Η επιστροφή έπειτα από 14 περιστροφές γύρω από τη Γη
Το Starship είχε εκτοξευθεί από τις εγκαταστάσεις της SpaceX στο Τέξας το βράδυ της Παρασκευής 13 Νοεμβρίου, μεταφέροντας 26 δορυφόρους Starlink. Κατά τη διάρκεια της αποστολής του πραγματοποίησε 14 περιστροφές γύρω από τη Γη, παραμένοντας σε τροχιά για περίπου 22 ώρες, πριν ξεκινήσει τη διαδικασία επιστροφής.
@SpaceX Amazing!🤩 https://t.co/dlo0Zpt06O
— Michael (@1313_michael) November 14, 2026
Όπως περιγράφει το Associated Press, το ανώτερο τμήμα του πυραύλου εισήλθε ξανά στην ατμόσφαιρα και, μετά από μια σειρά ελιγμών επιβράδυνσης, κατευθύνθηκε προς τον πύργο εκτόξευσης. Εκεί, οι δύο τεράστιοι μεταλλικοί βραχίονες του συστήματος «Mechazilla» το συγκράτησαν, ολοκληρώνοντας έναν ιδιαίτερα απαιτητικό ελιγμό. Η επιτυχία προκάλεσε ενθουσιασμό στους εργαζομένους της SpaceX που παρακολουθούσαν τη διαδικασία από τις εγκαταστάσεις της εταιρείας.
Διαβάστε Επίσης
Φωτογραφία: REUTERS/Steve Nesius
Τι συνέβη με τον προωθητικό πύραυλο
Παρά την επιτυχημένη ανάκτηση του ανώτερου τμήματος, δεν εξελίχθηκαν όλα σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό. Η SpaceX είχε προγραμματίσει να ανακτήσει και τον προωθητικό πύραυλο Super Heavy. Ωστόσο, κατά την επιστροφή του παρουσιάστηκε τεχνικό πρόβλημα, με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθεί η προσπάθεια πρόσδεσής του στον πύργο. Ο προωθητικός πύραυλος κατέληξε στη θάλασσα, ενώ η εταιρεία εξετάζει τα αίτια της αποτυχίας.
Γιατί θεωρείται ιστορική η επιτυχία
Η ανάκτηση του ανώτερου τμήματος αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τεχνικά βήματα στην ανάπτυξη του Starship. Η SpaceX είχε ήδη δοκιμάσει την ανάκτηση προωθητικών πυραύλων με τους μηχανικούς βραχίονες του πύργου.
Recovering the entire launch vehicle is considered the holy grail of rocketry. On this mission, we will attempt to recover both stages of Starship for the first time https://t.co/eGcPjSbHdX
— SpaceX (@SpaceX) November 13, 2026
Ωστόσο, η επιστροφή του ανώτερου τμήματος από τροχιά παρουσιάζει διαφορετικές προκλήσεις, καθώς το σκάφος πρέπει να αντέξει τις υψηλές θερμοκρασίες της επανεισόδου στην ατμόσφαιρα και να πραγματοποιήσει μια εξαιρετικά ακριβή τελική προσέγγιση. Σύμφωνα με το Reuters, η δυνατότητα ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης των διαστημικών οχημάτων αποτελεί βασικό στόχο του προγράμματος Starship, καθώς θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά το κόστος των μελλοντικών αποστολών.
Φωτογραφία: REUTERS/Steve Nesius
Το Starship και τα σχέδια για τη Σελήνη και τον Άρη
Το Starship είναι το μεγαλύτερο και ισχυρότερο πυραυλικό σύστημα που έχει κατασκευαστεί και βρίσκεται στο επίκεντρο των σχεδίων της SpaceX για τη μεταφορά ανθρώπων και φορτίων στο Διάστημα. Η NASA έχει επιλέξει μια ειδικά διαμορφωμένη έκδοση του Starship για τη μεταφορά αστροναυτών στην επιφάνεια της Σελήνης, στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis. Παράλληλα, η SpaceX σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει το σύστημα για μελλοντικές αποστολές στον Άρη. Η επιτυχία της συγκεκριμένης δοκιμής δεν σημαίνει ότι το Starship είναι ήδη έτοιμο για επανδρωμένες αποστολές. Αποτελεί, ωστόσο, ένα σημαντικό βήμα προς την ανάπτυξη ενός πυραύλου του οποίου τόσο το ανώτερο όσο και το κατώτερο τμήμα θα μπορούν να επιστρέφουν στη Γη και να χρησιμοποιούνται ξανά.
