ΑΚΟΜΑ, βέβαια, είναι πάρα πολύ νωρίς για προβλέψεις όσον αφορά τις προσεχείς εθνικές εκλογές. Μπορεί να απέχουμε 300 ημέρες από τις κάλπες, που μπορεί να φαίνεται μικρό χρονικό διάστημα, αλλά είναι πολύς πολιτικός χρόνος. Και το νέο δημοσκοπικό τοπίο, προφανώς, θα είναι πιο ξεκάθαρο γύρω στον Οκτώβριο, αφού πρώτα όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί θα έχουν ανέβει στη ΔΕΘ και θα έχουν παρουσιάσει το πρόγραμμά τους, όσοι τουλάχιστον διαθέτουν κάτι τέτοιο.
ΟΠΩΣ και να το κάνουμε, όμως, οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών δείχνουν κάποιες τάσεις. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα γκάλοπ, η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα δείχνει να διαθέτει δυναμική για τη δεύτερη θέση με ποσοστά γύρω στο 15%, από κοντά ακολουθεί η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού και τέταρτο και καταϊδρωμένο το ΠΑΣΟΚ, του Νίκου Ανδρουλάκη, να προσπαθεί να υπερβεί το 10%.
ΟΛΑ δείχνουν πως το ΠΑΣΟΚ θα πληρώσει βαρύ εκλογικό λογαριασμό. Θα πληρώσει τα απανωτά πολιτικά λάθη των τελευταίων ετών. Και αυτά τα λάθη δεν αφορούν μόνο στον Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά συνολικά στο κόμμα. Πώς έφτασε, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ από εκεί που υποτίθεται πως θα κέρδιζε έστω και με μία ψήφο την πρώτη θέση, να δίνει μάχη επιβίωσης και να χάνει για την ώρα από Τσίπρα και Καρυστιανού;
ΤΗΝ ώρα που ο πλανήτης αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, το ΠΑΣΟΚ ασχολείτο και συνεχίζει να ασχολείται σχεδόν εμμονικά με τις υποκλοπές. Στην υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών όχι μόνο υιοθέτησε τη θεωρία συνωμοσίας της ξυλολιάδας, αλλά και πολιτεύθηκε χέρι χέρι με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Κυριάκο Βελόπουλο. Στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ επιτέθηκε με τοξική ρητορική κατά της κυβέρνησης και των στελεχών της. Βέβαια, στη Χαριλάου Τρικούπη έφτασαν στο σημείο πριν από λίγες ημέρες να πουν ότι αν γνώριζαν το πόρισμα Τυχεροπούλου, τότε δεν θα πρότειναν καν Προανακριτική Επιτροπή. Αλλά τώρα είναι αργά!
ΤΟ ΠΑΣΟΚ, τα τελευταία χρόνια, άφησε στην άκρη τη θεσμικότητα ενός κόμματος που είχε κυβερνήσει για πάρα πολλά χρόνια. Υιοθέτησε τακτικές όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και μικρότερων τοξικών και αντισυστημικών μορφωμάτων. Ψήφιζε «όχι σε όλα» στο Κοινοβούλιο και καταστροφολογούσε καθημερινά. Παράλληλα, απουσίαζαν οι αντιπροτάσεις που θα του έδιναν κάποιου είδους κυβερνησιμότητα. Και τώρα, που βγήκαν στο κουρμπέτι οι αυθεντικοί αντισυστημικοί -Τσίπρας και Καρυστιανού- το ιμιτασιόν ΠΑΣΟΚ βυθίζεται. Και φτάνουν μέχρι το σημείο να ρίξουν στο τραπέζι γραφικές προτάσεις όπως του Χάρη Δούκα για συμπόρευση με τον Τσίπρα. Μακάρι να γίνει κάτι τέτοιο. Τότε η Ν.Δ. θα πάρει πάλι 41%…