Κι όμως, ο Ν. Ανδρουλάκης έβαλε το Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ να κάνει σχετική διαρροή μόλις δημοσιεύτηκε μια φωτογραφία που τους έδειχνε στο ίδιο τραπέζι, επειδή ο υπουργός Υγείας, που καθόταν σε διπλανό τραπέζι, πήγε για λίγο στο τραπέζι, στο οποίο μαζί με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ καθόταν και ο Τ. Θεοδωρικάκος, με τον οποίο έπιασε «ψιλή κουβέντα». Η εκδήλωση δεν έγινε στη… Σπιναλόγκα, αλλά η «αριστεροσύνη» του Ν. Ανδρουλάκη, όπως φαίνεται, δεν άντεχε την έστω ολιγόλεπτη συνύπαρξή του στο ίδιο τραπέζι με τον «ακροδεξιό» υπουργό. Με τον οποίο βέβαια συγκυβέρνησε από το 2012 ως το 2015…

Ισως πάλι να φοβήθηκε τον Χ. Δούκα, ο οποίος, αφού τον έβαλε να ψηφίσει στο Συνέδριο ότι δεν θα συγκυβερνήσει με τη Ν.Δ., μετά έκανε και το επόμενο βήμα. Εστειλε στον αγύριστο την αυτόνομη κάθοδο του ΠΑΣΟΚ και του είπε ουσιαστικά να είναι ανοιχτός σε συνεργασία με τον Α. Τσίπρα. Μπορεί ο κατά τύχη δήμαρχος Αθηναίων να τον κατήγγειλε, όπως κατήγγειλε ο Π. Δουδωνής τη… μυστική συμφωνία Μητσοτάκη-Τσίπρα. Ποιος ξέρει; Αλλά όλα αυτά δεν δείχνουν ούτε σοβαρότητα ούτε ψυχραιμία.

Βέβαια, υπάρχει μια δικαιολογία για τον Ν. Ανδρουλάκη. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να είναι ψύχραιμος και πολιτικά νηφάλιος, βλέποντας ότι το ούτως ή άλλως αστείο πολιτικό αφήγημά του για «νίκη έστω με μία ψήφο» έχει γίνει ανέκδοτο. Και πλέον «παλεύει» με τη Μ. Καρυστιανού για την 3η θέση. Τη δεύτερη ουσιαστικά την εκχώρησε στον Α. Τσίπρα διά πολυετών πράξεων και παραλείψεων, όταν έπαιζε μόνος του για τη δεύτερη θέση και κατάφερε να χάσει. Είχε μπροστά σχεδόν τρία χρόνια, αφού από τύχη (διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ), έγινε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχοντας την ευκαιρία να εμπεδώσει τη θέση του.

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 2024 και στην επέτειο των 50 χρόνων από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, ο Κ. Σημίτης είχε πει στην ομιλία του «σήμερα περισσότερο από ποτέ, ο προοδευτικός κόσμος ζητάει απαντήσεις και κυρίως μια διέξοδο για να μπορέσει να ελπίσει ξανά. Το ΠΑΣΟΚ (…) οφείλει να πρωταγωνιστήσει, προσφέροντας το όραμα και το σχέδιο για την ανασυγκρότηση (…) προς μια προοδευτική κατεύθυνση». Και τόνισε με έμφαση «Είναι μια ευκαιρία και οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες». Τι άλλο να έλεγε ο άνθρωπος; Τα είπε όλα. Αλλά ο Ν. Ανδρουλάκης κατάλαβε, ότι το «όραμα» ήταν να γίνει Τσίπρας και το «σχέδιο» να ανέβει στην προγραμματική προχειρότητα και τα λεφτόδεντρα.

Κάπως έτσι κι ενώ εκπροσωπούσε ένα θεσμικό κόμμα, ταυτίστηκε σε όλες τις τραγικές φαιδρότητες και τα fake news με τον ΣΥΡΙΖΑ, τη Ζ. Κωνσταντοπούλου και τον Κ. Βελόπουλο. Υιοθέτησε όλες τις συνωμοσιολογίες για τα Τέμπη (ξυλόλια, χαμένα βαγόνια και «μπαζώματα»), στις οποίες οι νέοι συνοδοιπόροι του ήταν πολύ καλύτεροι απ’ αυτόν. Προσχώρησε στον καθολικό αρνητισμό και την αντιμετώπιση της πραγματικότητας μέσα από τον παραμορφωτικό φακό της μιζέριας. Υιοθέτησε ρητορική («μαφία», «εγκληματική οργάνωση», «κυβέρνηση υποδίκων»), που αρμόζει μόνο σε ακτιβιστικά γκρουπούσκουλα. Αποδείχθηκε επιπόλαιος και υποκριτής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, για να καταλήξει τραγικά εκτεθειμένος, όταν η έκθεση Τυχεροπούλου και οι δικαστικές αποφάσεις απέδειξαν ότι δεν είναι «αποκλειστικά γαλάζιο σκάνδαλο». Ακόμα και το μείζον θέμα της Αναθεώρησης του Συντάγματος, στο οποίο συμφωνεί σε πολλά με την κυβέρνηση, κατάφερε να το χειριστεί αντιθεσμικά και τυχοδιωκτικά, αρνούμενος προκαταβολικά να ψηφίσει στην παρούσα Βουλή το οτιδήποτε, παραπέμποντας τα πάντα στην επόμενη Βουλή.

Η πορεία του ήταν προδιαγεγραμμένη, κάτι που κατάλαβε ο Α. Τσίπρας, αλλά δεν κατάλαβε ο ίδιος. Η βελόνα ξεκόλλησε. Αλλά ξεκόλλησε ακολουθώντας μια έντονη πορεία προς τα κάτω. Το 2024 είχε «καπαρώσει» το 15,7% (Metron Analysis) και μετά το ενωτικό κλίμα που επικράτησε στην εσωκομματική, η ίδια εταιρία τού έδινε 19,8%. Για να καταλήξει τώρα να αγωνίζεται κάπου ανάμεσα στο 11,5% και το μονοψήφιο ποσοστό.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, κατάφερε να εντάξει την ψήφο στο ΠΑΣΟΚ στη θεωρία της «χαμένης ψήφου». Γιατί τι άλλο είναι η ψήφος που σημαίνει ότι αν δεν βγω πρώτος (γέλια κοινού) δεν συνεργάζομαι με κανέναν;

ΑΙΧΜΗ

ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΚΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ

Εως τέλος της εβδομάδας μετά τις συνεδριάσεις της Πολιτικής Γραμματείας και της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει. Η εισήγηση του προέδρου του, που αποδείχθηκε αχυράνθρωπος του Α. Τσίπρα, όπως λένε οι πληροφορίες, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο οδηγεί σε νέα διάσπαση. Είτε η ευθεία εισήγηση για μη συμμετοχή του κόμματος στις επόμενες εκλογές και στήριξη του Α. Τσίπρα είτε η έμμεση προτροπή για συνεργασία με την ΕΛΑΣ, που δεν συνεργάζεται με κόμματα, έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. Χθες καθόλου τυχαία ο Ν. Παππάς, που διαφωνεί με τη δουλική γραμμή Φάμελλου, έθεσε ευθέως «θέμα Φάμελλου».

Κι όλοι ξέρουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των βουλευτών που έχουν απομείνει στον ΣΥΡΙΖΑ δεν συγκρατείται να καταταγεί στην ΕΛΑΣ. Επτά είναι ήδη αποφασισμένοι και το λένε δημοσίως, ενώ οι υπόλοιποι -ίσως και λόγους βιοπορισμού- λένε ότι θα παραιτηθούν λίγο πριν από τις εκλογές και θα δηλώσουν παρών στο reunion του παλιού ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά απ’ αυτά και αφού ο Α. Τσίπρας τέλειωσε και τη Νέα Αριστερά, τελειώνει και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος, ακόμα κι αν κατέβει στις εκλογές με Π. Πολάκη, Ν. Παππά και Ρ. Δούρου, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, θα δει το 3% με τα κιάλια.

ΑΠΟΡΙΕΣ-1

Θα πάνε πακέτο στις 10 Ιουνίου ο ανασχηματισμός μαζί την επιλογή του νέου γραμματέα της Ν.Δ.;

ΑΠΟΡΙΕΣ-2

Γιατί δεν λέγεται ευθέως ότι η χώρα βγήκε από τα Μνημόνια προχθές, μετά την απόφαση της Κομισιόν να τεθεί η Ελλάδα εκτός της λίστας των χωρών που παρακολουθούνται (παραμένουν 10), γιατί κινδυνεύουν από μακροοικονομικές ανισορροπίες;

ΑΠΟΡΙΕΣ-3

Η Μ. Καρυστιανού, εκτός από ντιμπέιτ με τον Κ. Μητσοτάκη, θα ζητήσει και ντιμπέιτ για την οικονομία Πιερρακάκη – Μουτσάτσου;

ΑΠΟΡΙΕΣ-4

Σαρώνει ο άνεμος ανανέωσης που προκάλεσε η προσχώρηση της Θεοπούλας στην ΕΛΑΣ;