Παιχνίδια με τις λέξεις; Μάλλον παιχνίδια με την κοινή λογική είναι όσα ακούμε τα τελευταία 24ωρα. Ο Στέφανος Κασσελάκης, ο Αλέξης Τσίπρας και η Μαρία Καρυστιανού επιβεβαίωσαν, για ακόμα μία φορά, πως το «καινούργιο που έρχεται» δεν είναι καινούργιο και αμφιβάλλουμε αν τελικά θα έρθει.

Ξεκινώντας -για λόγους θεσμικής αρχής- από τον τέως πρωθυπουργό και πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, βλέπουμε ότι έρχεται με φόρα από το παρελθόν. Η ίδια φρασεολογία και το ίδιο ύφος που είχε τότε που προήδρευε και μετά που παραμέρισε. Αν εξαιρέσουμε ότι γυρνάει την Ελλάδα ψάχνοντας την Ιθάκη του, όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη γνωστά. Ακόμα και η τακτική του παραμένει αναλλοίωτη, δηλαδή να βαφτίζει πρόσωπα και καταστάσεις νομίζοντας πως κάνει επανάσταση. Από τους δανειστές που βάφτισε εταίρους, τώρα θέλει να αλλάξει τη Διαύγεια σε Διαφάνεια. Το αφήγημά του είναι τόσο συγκεκριμένο όσο συγκεκριμένες μπορούν να είναι προτάσεις όπως «ενίσχυση της τοπικής οικονομίας από ανακατεύθυνση δημόσιων δαπανών» και «τεχνολογική αυτονομία». Δηλαδή, καθόλου.

Ο Στέφανος Κασσελάκης πάλι, που βίωσε τι σημαίνει «συντροφική αλληλεγγύη» όταν του τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια εκείνοι που πριν τον εξυμνούσαν, παραμένει βαθιά μπερδεμένος. Τη μία στέλνει μηνύματα ότι μπορεί το κόμμα να διαλυθεί, μετά ότι δεν θα διαλυθεί αλλά θα ενισχυθεί και θα αλλάξει όνομα, την άλλη ότι θα μπορούσε να συνεργαστεί με τη Μαρία Καρυστιανού, την παράλλη ότι δεν θα συνεργαστεί, τελικά, επειδή πάτησε τις κόκκινες γραμμές του. Και σε όσους αναρωτιούνται τι πρεσβεύει ακριβώς, απαντά πως δεν είναι ούτε «δεξιά της ανισότητας, ούτε κέντρο της αδράνειας, ούτε αριστερά της νοσταλγίας». Μόνο που όταν κάποιος δηλώνει παντού, δεν είναι πουθενά.

Το σκηνικό του παραλόγου συμπληρώνει η Μαρία Καρυστιανού. Μετά τον σάλο που προκάλεσε με το θέμα των αμβλώσεων, ακολούθησε η ανάρτηση για την τραγωδία της Χίου, που ξεσήκωσε νέο γύρο αντιπαράθεσης για το μήνυμα που ήθελε να περάσει. Η ίδια έριξε και πάλι την ευθύνη στους άλλους, που -όπως υποστηρίζει- προσπαθούν να παρερμηνεύσουν και να διαστρεβλώσουν όσα λέει. Μόνο που η αλήθεια είναι περισσότερο απλή από όσο νομίζει: Οσο περισσότερο τοποθετείται, τόσο περισσότερο αποκαλύπτονται οι απόψεις της.