Το κακό δεν είναι αυτό. Το κακό είναι ότι το ακροατήριο είναι έτοιμο να το ακολουθήσει χωρίς να διαβάσει την ουσία, χωρίς να συγκρίνει και να μπει στις λεπτομέρειες κάθε υπόθεσης που καταγγέλλεται. Αρκεί να εξυπηρετεί τη βασική καταγγελτική μαγιά: «Ολοι τα παίρνουν, όλοι είναι βρόμικοι, όλοι να πάνε φυλακή…». Η κλασική συνταγή, ένας συνδυασμός λαϊκίστικης πολιτικής και πολιτικής ανάλυσης μεταξύ οργισμένων θαμώνων καφενείου.

Το ακόμα χειρότερο είναι ότι όλα ή σχεδόν όλα έχουν γερά πατήματα στην πραγματικότητα, καθώς εξελίσσεται προανακριτική διαδικασία, προφανώς μετά από καταγγελίες. Ακόμα και αν αυτές έχουν ως αφετηρίες διάφορους ανταγωνισμούς ή προσωπικές έχθρες δεν παύουν να δημιουργούν το ανάλογο σκηνικό. Τελευταίο έργο στο θέατρο των ερευνών ανέβηκε από την Αρχή για την Καταπολέμηση Ξεπλύματος Μαύρου Χρήματος εις βάρος του προέδρου του μεγαλύτερου και ιστορικότερου συνδικαλιστικού οργάνου στην Ελλάδα.

«Εκμεταλλευόμενος την ιδιότητά του ως προέδρου της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ ΓΣΕΕ), του Κέντρου Επαγγελματικής Κατάρτισης και του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής, προέβη στην υπεξαίρεση χρηματικών κεφαλαίων, προερχόμενων από επιχορηγήσεις-επιδοτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που καταβάλλονταν μέσω των ανωτέρω νομικών προσώπων», λέει το σκεπτικό της Αρχής. Το όφελος όλων των εμπλεκομένων (έξι επικεφαλής – εκπρόσωποι ισάριθμων εταιριών) πιθανώς και να ξεπερνά τα 2 εκατ. ευρώ.

Είναι μία ακόμα κηλίδα στον δημόσιο βίο. Ο σχεδόν ισόβιος πρόεδρος της ΓΣΕΕ ελέγχεται, αυτή είναι η αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Και άλλη μία είναι ότι ο συνδικαλιστικός χώρος στην Ελλάδα ως ευρύχωρος προθάλαμος της κεντρικής εξουσίας, που του δόθηκε το δικαίωμα να έχει λόγο σε δημόσιο και κοινοτικό χρήμα, δεν θα μπορούσε να μην παρουσιάσει και αυτός τα γνωστά συμπτώματα της διαφθοράς και της αδιαφάνειας. Ολες οι ενέργειες της Πολιτείας για την αποκάλυψη των αποστημάτων του ΟΠΕΚΕΠΕ καταδεικνύουν με τραγική σαφήνεια την άνεση με την οποία χτίζονται οι σκοτεινές διασυνδέσεις και οι υπόγειες διαδρομές με συνδετικό κρίκο το ευρωπαϊκό χρήμα.

Παρ’ όλα αυτά, η ανεπιτυχής διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων αλλά και η οκνηρία που έχει επιδείξει η ίδια η Ευρώπη στους ελεγκτικούς της μηχανισμούς δεν μπορεί να θεωρηθεί ο κανόνας. Απόδειξη του τι συνέβη και εξακολουθεί να συμβαίνει κατά την εφαρμογή του νόμου για την επιστροφή των παρανόμως εισπραχθέντων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η Ελλάδα έχει τα εργαλεία, η κυβέρνηση τα εφαρμόζει, η Δικαιοσύνη λειτουργεί έστω και με τα δικά της προβλήματα, κλείνουν πληγές πολλών δεκαετιών. Το βαθύ κράτος, μάλλον, είναι πιο βαθύ από όσο νομίζουμε…