Η ΕΠΙΣΗΜΗ επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή σίγουρα δεν έκανε τη θετική εντύπωση που ο ίδιος σχεδίαζε και ίσως περίμενε.
Πολύ περισσότερο αφού επανακάμπτει με ένα υποτιθέμενο νέο κόμμα, που όμως στην πραγματικότητα είναι πιο παλιό και από το παλιό. Με φθαρμένα και όχι νέα υλικά. Με απλά λόγια, είναι ολοφάνερο ότι «άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς». Ιδια πρόσωπα στη στελέχωση του κομματικού σχηματισμού, παρά την προσπάθεια να βγουν στην αρχή μπροστά μόνο κάποιοι καινούργιοι, καθώς ακολουθούν όλοι οι υπόλοιποι από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Από τον Κουρουμπλή, τον Γαβρόγλου και τον Μπαλάφα μέχρι τον Χαρίτση, την Αχτσιόγλου και τον Τζανακόπουλο και από τη Γεροβασίλη και τον Ηλιόπουλο μέχρι, πιθανότατα, τον Φάμελλο.
ΙΔΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ιδεολογική συνταγή, παρότι είχε καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι θα γινόταν άνοιγμα προς το Κέντρο. Ιδια ρητορική, παρόμοια συνθηματολογία. Το μόνο που άλλαξε είναι το όνομα του κόμματος στην προμετωπίδα. Αντί του ΣΥΡΙΖΑ, που φαίνεται ότι σιγά σιγά οδεύει προς αυτοδιάλυση, έρχεται στη θέση του το εμφυλιοπολεμικό ΕΛΑΣ, σαφές δείγμα της επιδίωξης του αρχηγού να γίνουν οι προφανείς συνειρμοί, που, όμως, σήμερα δεν έχουν να πουν απολύτως τίποτα και, κυρίως, για τους νέους.
Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ υποχρεώθηκε σε παραίτηση από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ύστερα από αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες που υπέστη από τον Κυρ. Μητσοτάκη και έχοντας ως τελευταίο ποσοστό που έλαβε το κατώφλι του 17,83% στις εκλογές του Ιουνίου 2023. Ομως, τώρα επιστρέφει έπειτα από τρία χρόνια, ξεκινώντας με αφετηρία μια πολύ πιο χαμηλή δημοσκοπική, εκλογική βάση.
ΚΙ ΑΝ Ο ΠΡΟΦΑΝΗΣ στόχος είναι η κατάκτηση της δεύτερης θέσης έναντι του ΠΑΣΟΚ και η ανάδειξη του Αλέξη Τσίπρα στον βασικό αντίπαλο του Κυριάκου Μητσοτάκη, οι χαώδεις διαφορές που τους χωρίζουν, όχι μόνο από πλευράς ποσοστών δημοσκοπικής, εκλογικής δύναμης, αλλά και σε επίπεδο θέσεων, αρχών και προτάσεων, είναι συντριπτικές εις βάρος του παλαιού αρχηγού ενός νεοσύστατου κόμματος. Οπως και οι χρησιμοποιούμενοι συμβολισμοί, που παραπέμπουν στο ανδρεοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, περισσότερο ενοχλούν τον Νίκο Ανδρουλάκη παρά έχουν ουσιαστική απήχηση στους ψηφοφόρους του Κέντρου, που στην πλειονότητά τους έχουν «κλειδώσει» στη Νέα Δημοκρατία.
