Ηταν στα τέλη Ιουνίου του 2002 όταν η σύλληψη του Σάββα Ξηρού στο λιμάνι του Πειραιά οδηγούσε στην εξάρθρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη».
Με την καταδίκη των δολοφόνων από τη Δικαιοσύνη, όλοι πιστέψαμε πως μπήκε τέλος στο «κεφάλαιο τρομοκρατία» στη χώρα μας. Προφανώς και δεν δημιουργήθηκε μια αντίστοιχη εγκληματική οργάνωση, αλλά υπήρξαν αρκετές ομάδες τρομοκρατών που έσπειραν τον θάνατο και τον φόβο. Στα χρόνια που πέρασαν, εξαρθρώθηκαν οι περισσότερες από αυτές.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, όμως, φαίνεται πως υπάρχουν ακόμα κάποιοι πυρήνες τρομοκρατών, οι οποίοι προέρχονται από τον χώρο των «γνωστών αγνώστων» μπαχαλάκηδων. Είναι εκείνες οι εγκληματικές ομάδες που έκαιγαν επί χρόνια τα Εξάρχεια και το κέντρο της Αθήνας ή είχαν υπό τον έλεγχό τους δεκάδες καταλήψεις σε πανεπιστήμια και άλλα κτίρια. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κατάφερε να εκκενώσει, σχεδόν, όλες αυτές τις καταλήψεις – εστίες ανομίας και παραβατικότητας. Εμενε άλυτος μόνο ο γρίφος του εγκλήματος της Marfin, ενώ στις δολοφονικές επιθέσεις προστέθηκε και η τρομοκρατική ενέργεια με γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη, που προκάλεσε τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα. Η Ελληνική Αστυνομία προχώρησε σε συλλήψεις και για αυτές τις δύο υποθέσεις. Εχουν απαγγελθεί κατηγορίες στους υπόπτους και, πλέον, η διαδικασία περνά στα χέρια της Δικαιοσύνης, που θα αποφασίσει για την ενοχή ή την αθώωσή τους.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ της Πολιτείας, όμως, είναι ξεκάθαρο. Εως εδώ με την τρομοκρατία. Παρά τις αντιδράσεις κάποιων ακραίων φωνών από τον χώρο της πολιτικής και της κοινωνίας, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών τάσσεται υπέρ της απόδοσης δικαιοσύνης. Το ζητούμενο είναι να καταδικαστούν οι δράστες δολοφονικών τρομοκρατικών υποθέσεων και να μπει τέλος σε αυτήν την ιδιότυπη «ασυλία» κάθε είδους μπαχαλάκηδων, που παρανομούσαν ανενόχλητοι και παρέμεναν «ανέγγιχτοι» εδώ και πολλά χρόνια.
