Λένε πως οι επέτειοι ενδείκνυνται για αναστοχασμούς και συγκρίσεις.
Μία ημέρα πριν από την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και με τόσα θέματα στον πλανήτη ανοιχτά θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος αν τελικά το ελληνικό πολιτικό σύστημα διδάχθηκε κάτι από τις περιπέτειες του έθνους. Αν δηλαδή οι δυνάμεις που βρίσκονται στην αντιπολίτευση έχουν την υπευθυνότητα και τη γενναιότητα που απαιτείται να βάζουν πλάτη στα εθνικά και να ασκούν δημιουργική κριτική στα υπόλοιπα. Δεν έχει περάσει, άλλωστε, και λίγα η χώρα.
Πόλεμοι, δικτατορίες, εμφύλιοι, οικονομικές χρεοκοπίες. Ο προηγούμενος αιώνας αλλά και αυτός που ζούμε τώρα μας έδωσε πολύ περισσότερες «ευκαιρίες» από όσες θέλαμε για να αντιληφθούμε τι σημαίνει ενότητα. Τις εκμεταλλευτήκαμε άραγε; Η απάντηση θα μας στεναχωρήσει.
«Η Ιστορία διδάσκει ότι οι Ελληνες ό,τι κερδίζουν στον πόλεμο το χάνουν στην ειρήνη. Παράδειγμα το 1920, το 1940 και τόσα άλλα. Και το χάνουμε γιατί έχουμε την κακή συνήθεια να καθιστούμε τα εθνικά μας θέματα αντικείμενο έντονων πολιτικών ανταγωνισμών, οι οποίοι πολλές φορές παίρνουν τη μορφή της πατριδοκαπηλίας και καταλήγουν σε διχασμούς», έλεγε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σε ομιλία στη Βουλή στις 30 Οκτωβρίου του 1975. Θα μπορούσε κάποιος να ξαναπεί αυτά τα λόγια σήμερα και να μην αλλάξει ούτε λέξη.
Πάρτε παράδειγμα τις τελευταίες εξελίξεις με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Μας στήριξε σύσσωμη η Ευρώπη, εκτός από την εγχώρια αντιπολίτευση. Και όταν ανακοινώθηκε η συμφωνία για επέκταση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο σφύριζαν αδιάφορα. Τα ίδια κάνουν τώρα με την ιστορική συμφωνία για τη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, στην οποία ομονόησαν όλα τα ορθόδοξα Πατριαρχεία! Θυμηθείτε τι έλεγαν και τι λένε για τις συμφωνίες για τους υδρογονάνθρακες, για το καλώδιο διασύνδεσης, για τις αμυντικές συμφωνίες. Κόβουν και μοντάρουν κατά το δοκούν, μέχρι που η πραγματικότητα γυρίζει μπούμερανγκ εναντίον των όσων υποστηρίζουν. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους υπερπατριώτες του πληκτρολογίου και τους λαϊκιστές που έρχονται με φόρα από το παρελθόν.
Δεν πειράζει, αρκεί που γίνεται καλή δουλειά για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας. Η Ελλάδα, εν μέσω πρωτοφανών γεωπολιτικών αναταράξεων, κατάφερε να ενισχύσει το διπλωματικό της αποτύπωμα και να συνομιλεί με όλους ως ισότιμος εταίρος και ως μια χώρα που εγγυάται την ασφάλεια και το Διεθνές Δίκαιο σε μια ευαίσθητη περιοχή. Ταυτόχρονα προχωρά η ιστορική μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων και εκσυγχρονίζεται η άμυνα της χώρας με τα ολοκαίνουργια Rafale και τα F-35, με τις υπερσύγχρονες φρεγάτες και την «ασπίδα του Αχιλλέα». Φόρος τιμής, 86 χρόνια μετά, σε εκείνους που πολέμησαν το ’40.
