Εκλογές ζωής και θανάτου για τον Αμαζόνιο

Ο Αμαζόνιος αποτελεί το μεγαλύτερο «φίλτρο» διοξειδίου του άνθρακα στον πλανήτη και το 60% της επιφάνειάς του βρίσκεται στη Βραζιλία. Η διαχείριση, λοιπόν, αυτού του πνεύμονα ενδιαφέρει την ανθρωπότητα πολύ περισσότερο από το αν θα κερδίσουν το Μίσιγκαν οι Δημοκρατικοί ή οι Ρεπουμπλικανοί.

«Με κίνδυνο να ακουστώ υπερβολικός, σας λέω ότι η επανεκλογή του Λούλα είναι το μοναδικό ανάχωμα απέναντι στο τέλος του Αμαζονίου», δήλωσε στην «Deutsche Welle» o Κλάουντιο Αντζελο, διεθνής συντονιστής του βραζιλιάνικου περιβαλλοντικού δικτύου Climate Observatory. «H επιστροφή ενός δεύτερου Μπολσονάρο στην εξουσία σημαίνει ότι θα είναι ακόμη πιο επιθετικός», προειδοποίησε. Ο ακροδεξιός Φλάβιο Μπολσονάρο προηγήθηκε με 47%-45% του αριστερού γερόλυκου Λούλα ντα Σίλβα και αντικειμενικά ήταν το φαβορί, καθότι διέθετε μεγαλύτερες δεξαμενές.

Επί της προεδρίας του πατέρα του, Ζαΐρ Μπολσονάρο (2019-23), η αποψίλωση του τροπικού δάσους επιταχύνθηκε στον βωμό της κερδοφόρου ανάπτυξης (εξορύξεις, οδοποιία, καλλιέργειες κ.λπ.) ενώ οι περιβαλλοντικές οργανώσεις δέχθηκαν ισχυρά χτυπήματα. Στην τετραετία του ο Αμαζόνιος μίκρυνε κατά 45.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα (όσο το μέγεθος της Δανίας) και έχασε την ανθεκτικότητά του, με συνέπεια σε κάποια σημεία να εκπέμπει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από όσο απορροφά!

Ο Λούλα συμμάζεψε κάπως την κατάσταση μειώνοντας την αποδάσωση κατά 41% και υποσχόμενος να την τερματίσει εντελώς το 2030. Ομως, ο Φλάβιο Μπολσονάρο -πιθανώς νικητής την ώρα που διαβάζετε αυτό το κείμενο- υποσχέθηκε ακόμη και να καταργήσει την υποχρέωση των γαιοκτημόνων του Αμαζονίου να προστατεύουν τα ντόπια είδη φυτών στο 80% της γης τους, αφήνοντας ανεξέλεγκτη τη χρήση της.