Αφορμή η πρωτοφανής για τα σημερινά δεδομένα επικοινωνίας και ενημέρωσης των πολιτών εγκύκλιος του ΕΟΔΥ που διαβιβάστηκε στα σχολεία της χώρας μέσω του υπουργείου Παιδείας για την απομάκρυνση της πικροδάφνης από σχολεία και χώρους όπου βρίσκονται παιδιά.
Εν έτει 2026, στην εποχή της άμεσης και πλήρους ενημέρωσης της πλειοψηφίας των πολιτών από τις πολλές εφαρμογές του Διαδικτύου, τις οποίες μάλιστα χρησιμοποιεί τα τελευταία χρόνια με επιτυχία ο κρατικός μηχανισμός, οι γραφειοκράτες του υπουργείου Υγείας επέμειναν στο τυπολατρικό της εγκυκλίου, λες και μόλις τώρα ανακάλυψαν την πυρίτιδα. Ειδικότερα πως το φυτό της πικροδάφνης είναι ακατάλληλο προς βρώσιν! Με το σχετικό έγγραφο διαβιβάζεται ενημέρωση σύμφωνα με την οποία τα φύλλα, τα άνθη και οι μίσχοι των πικροδαφνών περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις τοξινών, κυρίως γλυκοσιδών, καθιστώντας τις πικροδάφνες επικίνδυνες τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζώα. Μια «συγκλονιστική» αποκάλυψη για τους πολύ νεότερους ιθαγενείς μιας μεσογειακής χώρας όπου η παρουσία της πικροδάφνης είναι τόσο αρχέγονη όσο και το καταγεγραμμένο, από τους Πλίνιο, Θεόφραστο και Διοσκουρίδη, γεγονός πως από τους αρχαίους χρόνους ουσίες της πικροδάφνης χρησιμοποιούνταν για φαρμακευτικούς σκοπούς.
Αλλωστε, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που παρουσίασε, στην απάντηση-διαμαρτυρία προς το υπουργείο για τη συνολική απομάκρυνση της πικροδάφνης από χώρους συγκέντρωσης παιδιών και μαθητών, η Πανελλήνια Ενωση Επαγγελματιών Γεωτεχνικών και Επιχειρήσεων Πρασίνου -διεπιστημονικός φορέας- στον κατάλογο των καταγεγραμμένων αιτίων δηλητηρίασης πρωταγωνιστούν τα φάρμακα κατά 41%,τα γεωργικά φάρμακα κατά 6,2%, τα είδη οικιακής χρήσεως κατά 20,7%, τα καλλυντικά κατά 4,6,διάφορα χημικά κατά 17,3 και τα φυτά μόλις κατά 1,1%.
Αντιθέτως, η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Υγιεινής Περιβάλλοντος του υπουργείου Υγείας, με την εγκύκλιό της, αγνοώντας μεταξύ άλλων την οικολογική καταστροφή για την εκρίζωση δεκάδων χιλιάδων φυτών σε όλη την Ελλάδα αλλά και το υπερβολικό κόστος, με δεδομένο το εξαιρετικά ισχυρό ριζικό σύστημά τους, συστήνει την απομάκρυνσή τους από τους σχετικούς δημόσιους χώρους ή την έως την ολοκλήρωση των έργων περίφραξη, ώστε να αποτραπεί η πρόσβαση των παιδιών, καθώς και τη σήμανση των φυτών ως τοξικών.
Ηδη έχω αναφερθεί στους πολύ νεότερους γηγενείς, που δήθεν προσπαθεί να προστατεύσει από τον κίνδυνο η εγκύκλιος, δηλαδή τις γενιές που από τη νηπιακή τους ηλικία παίζουν στα δάχτυλα κινητά, τάμπλετ, Διαδίκτυο. Αναφέρθηκα με νοσταλγία στις δικές μας εποχές. Τις παλαιές. Οπου η βασική ενημέρωση δεν είχε έγγραφη μορφή με κρατική σφραγίδα. Ηταν τα συνεχή μη της μαμάς και του παππού, η κατ’ οίκον, αλλά και εκτός οικίας, απλή τακτική της άμεσης…. εκπαίδευσης με συχνά κωμικοτραγικά για την τρυφερή μας μνήμη παραδείγματα δήγματος από τσουκνίδα και αναζήτηση της πιο κοντινής μολόχας ως καταπραϋντικό στο «βαβά». Μία διά βίου επιτυχημένη μάθηση για τη συμβίωση με τη φύση και τους θησαυρούς της, που δεν είναι πάντα ακίνδυνοι όπως δεν είναι ούτε τα ζώα ούτε και οι άνθρωποι.
Σε μία εποχή που πρώτιστο καθήκον όλων μας, πόσω μάλλον της Πολιτείας, είναι η προστασία του περιβάλλοντος και ο απόλυτος σεβασμός του, στη χώρα που ο πληθυσμός της υπολείπεται κατά πολύ από τις άλλες ευρωπαϊκές ακόμη και στην ορθή χρήση της ανακύκλωσης, η εγκύκλιος έφερε άμεσα αποτελέσματα. Τον φόβο των πολλών αδαών για το θέμα που κυριολεκτικά βομβαρδίζουν με τηλεφωνήματα και μέιλ υπηρεσίες των δήμων, καταγγέλλοντας την παρουσία των τοξικών αυτών φυτών. Απαιτώντας την άμεση απομάκρυνσή τους μην τύχει και δηλητηριαστούν τα παιδιά.
Με λαμπρό, πρώτο, ηχηρό παράδειγμα του Δήμου Σερρών με τη δήλωση του αντιδημάρχου Παιδείας, Παναγιώτη Κεΐσογλου, δημοσίευμα Lion News, πως θα ακολουθήσουν τις οδηγίες του υπουργείου και πως δεν χρειάζεται, όπως και από πλευράς των δασκάλων και των καθηγητών, να υπάρχει φόβος και πανικός. Ο ίδιος ο αντιδήμαρχος αποκάλυψε πως σε κάποια χωριά ήδη υπήρχαν εκπρόσωποι Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων ή ακόμη και εκπαιδευτικοί που δαπάνησαν 5 λεπτά από τον χρόνο τους ώστε να βγάλουν μόνοι τους το συγκεκριμένο φυτό από τον αύλειο χώρο.
Ντρέπομαι για την κατάντια μας με τις ευλογίες του υπουργείου. Ντρέπομαι!