Απόψεις

ΣΕ όλες τις χώρες το βασικό κριτήριο ψήφου των πολιτών είναι η πραγματική οικονομία της καθημερινότητας, δηλαδή, η τσέπη. Το ίδιο ίσχυε, ισχύει και θα ισχύει πάντοτε και στην Ελλάδα. Τα τελευταία πέντε χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη υλοποιεί πολιτικές που μειώνουν τους φόρους και αυξάνουν τα εισοδήματα. Το στοίχημα για την επόμενη τριετία είναι να υπάρξουν ακόμα πιο μεγάλες αυξήσεις εισοδημάτων, ώστε να εξουδετερωθούν οι αρνητικές συνέπειες της ακρίβειας..

Στις 29 Αυγούστου 1949 καταγράφηκε η επίσημη λήξη του εμφύλιου πολέμου στην Ελλάδα. Ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας (ΔΣΕ) ηττήθηκε στον Γράμμο και το Βίτσι. Ακόμα και αν το ερώτημα «Ο πόλεμος τελειώνει με τη λήξη των εχθροπραξιών;» δεν έχει βρει την οριστική του απάντηση, το ιστορικό συμπέρασμα που εξήχθη ήταν διπλό: Αφενός, η λήξη του Εμφυλίου δεν οδήγησε στην εγκαθίδρυση μιας δικτατορίας μακράς διάρκειας, όπως π.χ. συνέβη στην Ισπανία το ’39, αφετέρου, ουδέποτε -από τότε- κατορθώθηκε η μετατροπή του Εμφυλίου σε ιστορική μνήμη και πηγή άντλησης έμπνευσης για πολιτική σύμπνοια και προσπέρασμα βασικών διαχωριστικών γραμμών, όπως έγινε σε άλλες χώρες με ανάλογες εφιαλτικές εμπειρίες..

Η κλιματική κρίση επηρεάζει χρόνο με τον χρόνο όλο και περισσότερο την αγροτική παραγωγή. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τη χώρα μας, αλλά όλο τον πλανήτη. Βλέπουμε να εκτοξεύονται διεθνώς οι τιμές καφέ και κακάο, γιατί μειώθηκε δραματικά η παραγωγή στη Λατινική Αμερική λόγω της ξηρασίας..

Ενα από τα προβλήματα όλων όσοι γράφουμε ενίοτε περί της παραπληροφόρησης, των fake news και της post-truth εποχής είναι ότι τα γράφουμε δίνοντας πολλές φορές αυξημένες δόσεις επιστημοσύνης με δύσκολους ορισμούς και εννοιολογικούς λαβύρινθους, που, εντέλει, έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα: Οδηγούν τον αναγνώστη στην αναζήτηση απλούστερης εκδοχής της πραγματικότητας, μιας ευκολότερης απάντησης που να μην μπερδεύει περισσότερο από το ερώτημα..

Μετά την επιθετική woke κουλτούρα, προέκυψε και ο εμπρησμός ενός εργοστασίου παραγωγής αβγών στη Θεσσαλονίκη από vegan ακτιβιστές. .

Τα προβλήματα και οι παθογένειες στην Παιδεία είναι πολλά και διαχρονικά. Από την προσχολική αγωγή έως την ανώτατη εκπαίδευση. Και προφανώς δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, που θα μπορούσαν να γίνουν με το πάτημα ενός κουμπιού. Ειδικά το ζήτημα της εκπαίδευσης, που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο, απαιτεί ενδελεχή μελέτη, ρεαλιστικό σχεδιασμό και σταδιακή υλοποίηση..

Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν ήταν πολιτικό, γιατί ποτέ δεν είχε πολιτική. Αυτό που ονόμαζε «πολιτική», η οποία μάλιστα πριν από δέκα χρόνια θα… «άλλαζε την Ευρώπη», δεν ήταν παρά μόνο ένα συνονθύλευμα λαϊκισμού, αφελών συνθημάτων μιας εποχής που είχε τελειώσει με τον Εμφύλιο, ημιμάθειας και εξυπνακισμού, ανεπεξέργαστων «θέσεων» που κορόιδευαν αυτούς τους οποίους δήθεν υπερασπίζονταν και μεγάλες δόσεις «παραμυθιού» σε παιδική έκδοση. Ολα αυτά βρήκαν την έκφρασή τους στο πρόσωπο του «χαρισματικού», πλην επικίνδυνου, Α. Τσίπρα..

Το 2013 έκανε ένα μυστηριώδες ταξίδι στη Βενεζουέλα μαζί με έναν Κύπριο δικηγόρο -στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την εποχή-, ειδικευμένο στις offshore εταιρείες. Φωτογραφήθηκαν χαρούμενοι στο σπίτι αξιωματούχου της κυβέρνησης Μαδούρο, η οποία διευκόλυνε τα μάλα το ταξίδι τους. Oταν ο άνθρωπος που υπήρξε δεξί χέρι και πραγματικό στήριγμα του Αλέξη Τσίπρα, στα δύσκολα και τα εύκολα, ρωτήθηκε γι’ αυτό το ταξίδι, τα έμπλεξε κάπως. Στη αρχή είπε ότι διερευνούσε την εισαγωγή αγροτικών προϊόντων στην Ελλάδα από κρατικά σούπερ μάρκετ της Βενεζουέλας, λίγο αργότερα είπε ότι το ταξίδι είχε σχέση με ζητήματα εμπορίου καυσίμων (πετρέλαιο), μετά παραδέχθηκε ότι σκοπός του ταξιδιού ήταν οι «πολιτικές επαφές», γενικώς και αορίστως..

Υπάρχει όριο στον ευτελισμό ενός πολιτικού κόμματος; Υπάρχει όριο στον πολιτικό παραλογισμό; Υπάρχει όριο στην πολιτική αξιοπρέπεια; Προφανώς και όχι. Τίποτα δεν μπορεί να είναι τόσο στραβό, ώστε να μην μπορεί να πάει χειρότερα. Στην αρχή, στον ΣΥΡΙΖΑ ξέσπασε εσωκομματικός εμφύλιος. Βγήκαν τ’ άπλυτα στη φόρα. Στη συνέχεια, η κατάσταση εκτροχιάστηκε και ακούστηκαν βαριές κουβέντες μεταξύ νυν και πρώην συντρόφων. Τώρα, απλά πέφτει γέλιο. Μια πολιτική επιθεώρηση που εξελίσσεται σε τσίρκο του παραλόγου..

Ολος αυτός ο χαβαλές με το εικονικό νησί, την Ψίμυθο, ομολογουμένως είχε πολλή πλάκα. Εδειξε την ανθρώπινη και χαλαρή διάσταση των fake news και πιθανώς θα μπορούσε να λειτουργήσει -και σίγουρα θα λειτουργήσει - ως ακόμα ένα case study σε σχολές επικοινωνίας στο μάθημα της διαχείρισης και της ανταπόκρισης στα social media. .