Μία ακόμα υπόθεση που, όπως πολλές άλλες, λειτουργεί ως συνδετική ουσία της Ακροδεξιάς με σχεδόν όλες τις εκδοχές της Αριστεράς, ακόμα και με ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ. Ηταν και εξακολουθεί να είναι τόσο εξόφθαλμη η προσπάθεια εκμετάλλευσης και αυτής της τραγωδίας, όπως όλων των τελευταίων ετών, που δίχως υπερβολή λειτουργεί ως προσβολή προς τις ζωές των 15 μεταναστών που χάθηκαν στο Αιγαίο υπό συνθήκες που διερευνώνται.

Φυσικά όλα τα πληκτρολόγια κατέληξαν -για μία ακόμα φορά- σε συμπεράσματα και πορίσματα, όχι πριν τελειώσουν οι έρευνες για τις ακριβείς συνθήκες αλλά πριν καν ξεκινήσουν. Ταυτόχρονα με τα πληκτρολόγια είχαν πάρει θέση στην εκκίνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, σαν σκηνή από την ταινία «Η μέρα της μαρμότας», σε μια τραγικά μονότονη επανάληψη της γνωστής τακτικής.

Θα πει κανείς ότι κάθε αντιπολίτευση δεν θα έκανε τίποτα λιγότερο. Δεκτό επιχείρημα, αλλά εν μέρει διότι είναι άλλο πράγμα να αναζητήσει κανείς τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης και τις επιχειρησιακές των φορέων που ελέγχει και λειτουργούν υπό πολιτική εποπτεία, όπως το Λιμενικό (εξαιρετικά ελληνικό φαινόμενο και αυτό), και άλλο να παραληρεί. Είτε να καταγγέλλει «θανάσιμη επιχείρηση λιμενικών που εμβόλισαν το φουσκωτό με τους μετανάστες» είτε να προτρέπει σε χρήση όπλων από τον στρατό στα σύνορα εναντίον ανθρώπων που προσπαθούν να βρουν μια χαραμάδα υποφερτής ζωής περνώντας παράνομα στη χώρα.

Τα «αλτ, τις ει και… μπουμπουνητό» του Βελόπουλου μέχρι την εκ νέου έκφραση «οργής» εναντίον της κυβέρνησης από τον Σωκράτη Φάμελλο, που επιμένει στις καταγγελίες της «κυβερνητικής δυστοπίας» και από εκεί στις επαναλαμβανόμενες ειρωνικές – εριστικές ατάκες της Ζ. Κωνσταντοπούλου. Και βέβαια τρανταχτό σημείο σύγκλισης ΠΑΣΟΚ και Αριστεράς η επιμονή στο θέμα των push backs των μεταναστών, αγνοώντας σκοπίμως ότι το Λιμενικό Σώμα έχει σώσει 262.000 ανθρώπους που προσπάθησαν να μπουν διά θαλάσσης στη χώρα τα τελευταία 10 χρόνια.

Αίσθηση έκανε, επίσης, και η παρέμβαση Τσίπρα για το θέμα. Στηλίτευσε τον Θ. Πλεύρη επειδή έκανε λόγο για «δολοφόνους διακινητές», θεωρώντας άστοχο το σχόλιο διότι ακόμα δεν έχουν γίνει έρευνες για τις συνθήκες της τραγωδίας. Θα πρέπει, δηλαδή, κατά τον κ. Τσίπρα να ολοκληρωθεί η έρευνα για να μπορεί κάποιος να μιλά για «διακινητές δολοφόνους», ιδίως όταν διαπιστωμένα ένας άνθρωπος, από το Μαρόκο στη συγκεκριμένη περίπτωση, λειτουργώντας για λογαριασμό οργανωμένου κυκλώματος εμπόρων ανθρώπων, έφερε στα παράλια της Χίου ένα φουσκωτό σκάφος οκτώ μέτρων με στοιβαγμένους σχεδόν 40 ανθρώπους, νέους, γέρους και μωρά. Αστοχο το είδος και το ύφος της κριτικής του Αλ. Τσίπρα. Μάλλον το πολυδιαφημισμένο του rebranding δεν είχε προβλέψει το κόψιμο διαφόρων ομφάλιων λώρων…