Χθες, μόλις τρεις μέρες μετά την κυκλοφορία του βιβλίου του, ο επικεφαλής της Αρχής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, Χ. Βουρλιώτης, δέσμευσε όλα τα περιουσιακά στοιχεία -εντός και εκτός Ελλάδας- των κουκουλοφόρων μαρτύρων στο σκάνδαλο της Novartis, Φ. Δεστεμπασίδη και Μαρίας Μαραγγέλη. Κρίνοντας ότι τα εκατομμύρια που πήραν από τις αμερικανικές αρχές για την υπόθεση της Novartis σχετίζονται με τις καταθέσεις που έδωσαν στην ελληνική Δικαιοσύνη κι επομένως όταν τέθηκαν στο καθεστώς του μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος δεν είχαν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις, αφού είχαν οικονομικό κίνητρο. Κι όχι μόνο αυτό. Διαβίβασε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας πόρισμα, προκειμένου να διενεργηθεί έρευνα για το κακούργημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, όπως είναι το ξέπλυμα μαύρου χρήματος σε βάρος των δύο πρώην κουκουλοφόρων μαρτύρων, με βάση τις καταθέσεις τους που ενέπλεξαν 10 πολιτικά πρόσωπα.
Οι μαρτυρίες των Φ. Δεστεμπασίδη και Μ. Μαραγγέλη αποδείχθηκαν ψευδείς και γι’ αυτό καταδικάστηκαν πρωτοδίκως σε ποινές φυλάκισης από 25 έως 33 μήνες με αναστολή. Αυτήν την περίοδο οι δύο ψευδομάρτυρες δικάζονται σε δεύτερο βαθμό. Σήμερα μάλιστα καταθέτει στο δικαστήριο ο υπουργός Επικρατείας, Α. Σκέρτσος. Προφανώς εκκρεμεί η απόφαση δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, αλλά πλέον τίποτα δεν είναι ίδιο για τους δύο πρώην κουκουλοφόρους μάρτυρες. Ούτε για εκείνους που τους υπαγόρευσαν τα τερατώδη ψέματα με τα οποία κρεμάστηκαν στα μανταλάκια και συκοφαντήθηκαν 10 πολιτικά πρόσωπα, τα οποία αθωώθηκαν -και τα 10- από την κ. Τουλουπάκη, η οποία είχε ασκήσει εναντίον τους τις διώξεις.
Ο χορός των εκατομμυρίων που αποκαλύπτει ο Χ. Βουρλιώτης θέτει τον Φ. Δεστεμπασίδη και την Μ. Μαραγγέλη ενώπιον νέας και πιο επώδυνης διαδικασίας, χωρίς κανένα καθεστώς προστασίας πλέον: Ή θα αντιμετωπίσουν πλέον κακουργηματικές κατηγορίες, με ό,τι σημαίνει αυτό για τον ενδεχόμενο εγκλεισμό τους στη φυλακή, αν η Δικαιοσύνη αποφασίσει να ασκήσει διώξεις ή θα πρέπει να μιλήσουν, προκειμένου ίσως να ελαφρύνουν τη θέση τους.
Αν επιλέξουν να μιλήσουν, όπως μάλλον δείχνουν οι χαρακτήρες που συμμετείχαν με το… αζημίωτο στη σκευωρία, τότε θα πρέπει να μιλήσουν για πολλούς. Για τα πολιτικά πρόσωπα, που ήξεραν και συμμετείχαν ενεργά στο στήσιμο του «μεγαλύτερου σκανδάλου από συστάσεως του ελληνικού κράτους». Για όλο το παραδικαστικό κύκλωμα και το «παρα-υπουργείο Δικαιοσύνης», που λειτουργούσε στο τότε Μ. Μαξίμου, όπως έχει πει ο τότε υπ. Δικαιοσύνης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., Στ. Κοντονής. Για δικαστικούς λειτουργούς, οι οποίοι θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί δόθηκε παρανόμως η ιδιότητα του προστατευόμενου μάρτυρα στα δύο μπουμπούκια. Και, τέλος, πρέπει να μιλήσουν για «δημοσιογραφικά πιστόλια», τα οποία πυροβολούσαν τότε αδιακρίτως και με επαγγελματική ψυχραιμία.
Και επειδή το ένα φέρνει το άλλο, θα πρέπει να αποδειχθεί κι αν ο τότε πρωθυπουργός -ο οποίος σήμερα με την «Ιθάκη» του απλώς… «λυπάται» για την ταλαιπωρία των πολιτικών αντιπάλων του, εμμένοντας όμως στην ουσία!- μπορεί να μην ήξερε τίποτα για όλα αυτά.
Προφανώς υπάρχει παραγραφή για τα πολιτικά πρόσωπα, τα οποία δεν κινδυνεύουν με φυλακή, αν κι εφόσον εξελιχθεί αυτή η διαδικασία και η Δικαιοσύνη καταλογίσει ευθύνες. Ομως όταν υπάρχει «έγκλημα» υπάρχει και «τιμωρία» κατά τον Ντοστογιέφσκι. Η τιμωρία μπορεί να μην είναι η φυλακή, αλλά μπορεί να είναι το οριστικό πολιτικό τέλος των σκευωρών.
ΑΙΧΜΗ
Η ΚΟΛΛΗΜΕΝΗ ΣΚΕΨΗ ΦΕΡΝΕΙ ΚΟΛΛΗΜΕΝΕΣ ΒΕΛΟΝΕΣ
Η «Τσιπριάδα» ξεθώριασε μέσα σε λίγες μέρες αφότου κυκλοφόρησε, χωρίς να δημιουργήσει πολιτικό γεγονός, πέραν του εμφυλίου που προκάλεσε στους κόλπους της κατακερματισμένης Αριστεράς.
Σύσσωμη η αντιπολίτευση -χωρίς προοπτική πολιτικής συνεννόησης- εμφανίζεται στοιχισμένη στον μηδενισμό και τη σκανδαλολογία. Με το ΠΑΣΟΚ του Ν. Ανδρουλάκη να ταυτίζεται πλήρως με την τακτική της Ζ. Κωνσταντοπούλου και του Κ. Βελόπουλου, fake news, «φραπέδες» και τυφλή σύγκρουση. Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας έχει κάθε λόγο να μοιάζει σαν να είναι σε πολιτική παραφροσύνη, βλέποντας ότι από τη «βασιλεία της αξιωματικής αντιπολίτευσης» θα δώσει μάχη να είναι στην επόμενη Βουλή.
Ο Ν. Ανδρουλάκης όμως γιατί την ακολουθεί σε αυτήν την ξέφρενη κούρσα; Προέρχεται από ένα κόμμα εξουσίας κι ένα κόμμα πατριωτικής υπευθυνότητας. Πώς είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνει ότι ο φραπές είναι σκέτο «νερό», αδιάφορος για τους πολίτες, όταν π.χ. η κυβέρνηση προχωράει στην ιστορική συμφωνία για τις συλλογικές συμβάσεις με όλους τους κοινωνικούς εταίρους, καταργώντας στην πράξη μία από τις πιο επαχθείς μνημονιακές υποχρεώσεις;
Ή όταν επιστρέφεται σε 1 εκατ. δικαιούχους ένα ενοίκιο; Ή όταν οι πραγματικοί αγρότες, όπως ανακοινώθηκε χθες με κάθε λεπτομέρεια, θα πάρουν τελικά πιο πολλά χρήματα σε αποζημιώσεις ή επιδοτήσεις; Ή όταν οι ενεργειακές συμφωνίες με τις ΗΠΑ, η παρουσία της Chevron νότια της Κρήτης και η ιστορική συμφωνία της Κύπρου με τον Λίβανο για οριοθέτηση ΑΟΖ κάνουν κομμάτια και θρύψαλα τη «Γαλάζια Πατρίδα»; Ή όταν σε λίγες εβδομάδες η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, εργαζομένων και συνταξιούχων θα δουν στην τσέπη τους τη θετική επίπτωση των φοροελαφρύνσεων; Ή όταν ο νέος Προϋπολογισμός θα είναι για έκτη συνεχόμενη χρονιά αναπτυξιακός και πλεονασματικός, διασφαλίζοντας την επιστροφή νέου κοινωνικού μερίσματος, με νέα ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών; Ή όταν η κυβέρνηση, αντί φρένου και κόπωσης, πατάει κι άλλο γκάζι στις μεταρρυθμίσεις, βελτιώνοντας την καθημερινότητα, όπως γίνεται με τις αμαρτωλές και γραφειοκρατικές Πολεοδομίες, οι οποίες εντάσσονται στο πολύ πιο ευέλικτο Κτηματολόγιο;
Τα «ή» είναι πολλά. Η απορία είναι μία: Πώς πιστεύουν κάποιοι ότι, ενώ ο κόσμος διψά για αλλαγές του σάπιου βαθέος κράτους και βελτίωση της ζωής του, μπορούν να κερδίσουν πόντους με τα νεροπίστολα της σκανδαλολογίας και των κραυγαλέων ψεμάτων; Πώς μπορεί η τακτική των ξυλολίων να έχει διαφορετική κατάληξη από την άδοξη κατάληξη που έχει ήδη η εργαλειοποίηση της τραγωδίας των Τεμπών;
Η κολλημένη σκέψη φέρνει τις κολλημένες βελόνες. Δεν πρόκειται για μεταφυσικό φαινόμενο. Απλή λογική θέλει…
ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΩΝ «ΜΕΓΑΛΩΝ»
Νέα δεδομένα, κυρίως μετά τις ενεργειακές συμφωνίες που θεωρούνται ως «ψήφος εμπιστοσύνης» των ΗΠΑ στην κυβέρνηση και το γρήγορο ξεθώριασμα του κόμματος Τσίπρα, νέες σκέψεις στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Σύμφωνα με πληροφορίες, μεγάλα επιχειρηματικά κέντρα, που είχαν ταχθεί εναντίον του Κ. Μητσοτάκη, όταν δημιουργήθηκε η εντύπωση πως «πέφτει», επανεξετάζουν τη στάση τους. Και είναι λογικό. Επιχειρηματίες είναι και με μεγάλα συμφέροντα. Αν ο Κ. Μητσοτάκης, όπως είναι το πιθανότερο πλέον, κερδίσει τις επόμενες εκλογές, είναι πολλά 4-5 χρόνια ακόμα…