Η εβδομάδα ξεκίνησε με τη χθεσινή ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ευρωπαϊκή άμυνα και τις εισαγωγές προϊόντων από τις χώρες της Mercosur, συνεχίζεται αύριο με τους υπουργούς Αμυνας της Ε.Ε για την υποστήριξη στην Ουκρανία, με παρόντα τον Ουκρανό υπ. Αμυνας, ενώ την Πέμπτη θα συναντηθούν οι ηγέτες των 27 σε ένα κάστρο του 16ου αιώνα στο Βέλγιο.

Η ατζέντα τους θα έχει σχεδόν τα πάντα: Από την ενίσχυση της ενιαίας αγοράς μέχρι την ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης και φυσικά τις ευρατλαντικές σχέσεις. Το «παρών» θα δώσουν εκτός από την Ούρσουλα φον Ντερ Λάιεν και δύο Ιταλοί που έχουν αρκετές φορές χτυπήσει συναγερμό: Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, και ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ενρίκο Λέτα.

Η εβδομάδα θα κλείσει ακόμα πιο θεαματικά, με το Συνέδριο Ασφαλείας του Μονάχου, που ξεκινά την Παρασκευή 13 και ολοκληρώνεται τη Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου. Μεταξύ των συμμετεχόντων προφανώς ο Γερμανός καγκελάριος, η πρόεδρος της Ε.Ε, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, ο υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ και ο Ουκρανός πρόεδρος.

«Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν εάν η Ευρώπη μπορεί να κάνει στροφή ώστε να καταστεί πραγματικά ενωμένη, ώριμη και ανεξάρτητη», δήλωσε στο «Politico» ο Ενρίκο Λέτα, κάνοντας μάλιστα σύγκριση με την ιστορική υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ, το 1992, που «έκανε την Ευρώπη αυτό που είναι τα τελευταία 35 χρόνια». Τώρα, λέει, πρέπει να συμβεί κάτι αντίστοιχο.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο σούπερ Μάριο, ο οποίος σε πρόσφατη παρέμβασή του κάλεσε τους Ευρωπαίους να προχωρήσουν σε μια ομοσπονδία κρατών με ουσιαστική ισχύ έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας. Ο Ντράγκι πιστεύει ότι το μοντέλο της χαλαρής συνομοσπονδίας χωρών-μελών δεν είναι βιώσιμο επειδή τίποτα πια στη διεθνή τάξη δεν είναι όπως ξέραμε. Ούτε καν όπως νομίζαμε πως είναι.

Το σημαντικότερο πλεονέκτημα που έχει η ενωμένη Ευρώπη είναι η πληθυσμιακή της δύναμη. Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει σχεδόν 500 εκατομμύρια πολίτες, οι οποίοι συνιστούν ένα τεράστιο οικονομικό πλεονέκτημα. Αν βέβαια είναι ενωμένοι και δεν τους χωρίζουν οι εσωτερικοί ευρωπαϊκοί δασμοί, οι οποίοι είναι υψηλότεροι ακόμα και από τους δασμούς των ΗΠΑ στην Ευρώπη.