Η πιο σοβαρή παρενέργεια που διαπιστώνεται στον δημόσιο βίο είναι η ζαλάδα. Άνθρωποι, κόμματα, ιδέες, αξίες κινούνται ακατάστατα. Όπως το έγραψε ο Γ. Ανδριανός στη «Μεθυσμένη Πολιτεία»: «Oπως μπλέκουν παρελθόν και παρόν, μέσα σε δρόμους άσχετους και μπερδεμένους». Μέσα σε σύγχυση μεγάλη, θα προσέθετα.

Βλέπεις, π.χ., πρόσωπα που θέλουν να «σώσουν» τη χώρα να τσακώνονται με τον παλιό εαυτό τους, ο οποίος όμως δεν αποδεικνύεται και τόσο παλιός. Ή, επί το ακριβέστερον, ο «νέος» τους εαυτός, ενώ δηλώνει νέος, είναι φτυστός ο παλιός. Κορυφαίο παράδειγμα ο Α. Τσίπρας. Ο οποίος παρουσιάζοντας -πάλι- την «Ιθάκη» στη Θεσσαλονίκη κατάφερε, με άλλα λόγια, να πει ξανά όσα έλεγε από το 2012 έως το ταπεινωτικό για τον ίδιο 2023. Η «πολιτική μούχλα» του φοιτητικού κινήματος της δεκαετίας του ’80 ήταν όχι στον εξώστη, αλλά στην πλατεία του «Ολύμπιον».

Ή βλέπεις νέα πρόσωπα, που έκαναν «καριέρα» με την υποστήριξη της «Αριστεράς» και χρησιμοποιώντας σαν πολιτικό εφαλτήριο ένα συλλογικό τραύμα, στα σωθικά του οποίου είναι και το παιδί του, να αναγκάζει τα απομεινάρια αυτής της «Αριστεράς» να τη χαρακτηρίζουν «ακροδεξιά», λόγω των απόψεών της. Οπως καλή ώρα χθες ο ΣΥΡΙΖΑ για τη Μ. Καρυστιανού και την αντισυνταγματική, αντιορθολογική και αντιφεμινιστική άποψη που εξέφρασε για αμβλώσεις. «Στην Ελλάδα και την Ευρώπη μόνο η Ακροδεξιά αμφισβητεί αυτήν την κατάκτηση», είπε ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, απαντώντας στη Μ. Καρυστιανού. Η οποία, μιλώντας για το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση, είπε ότι «είναι ζήτημα δημόσιας διαβούλευσης». Αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί, αναπέμποντας ύμνους στη θηριώδη άγνοιά της για το Σύνταγμα (όπως και με το άρθρο 86), πως αν καλούταν να κυβερνήσει την χώρα, οι αμβλώσεις εν έτει 2026 θα περνούσαν ξανά από τη βάσανο της τριβής, μεταξύ της ηθικής, των δικαιωμάτων των γυναικών και των δικαιωμάτων των εμβρύων…

Εναντίον της ξιφούλκησαν και άλλα κόμματα «Αριστεράς», όπως και επιφανείς προσωπικότητές της, όπως η Ε. Ακρίτα, η Ε. Αχτσιόγλου, αλλά και το ΠΑΣΟΚ. Δεν μίλησαν, ως χθες το απόγευμα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η Ζ. Κωνσταντοπούλου, ο Κ. Βελόπουλος, το ΚΚΕ, η Νίκη και ο Κασιδιάρης.

Ολες αυτές, εδώ και τρία χρόνια και μέχρι μόλις πριν από λίγους μήνες, κρεμούσαν πανό στα κεντρικά γραφεία τους, «αποκάλυπταν συγκλονιστικά στοιχεία για το έγκλημα» και κυρίως εξωθούσαν τον κόσμο να κατεβαίνει στις πορείες και τις συναυλίες της κ. Καρυστιανού. Οχι όπως αποδεικνύεται για τα αδικοχαμένα παιδιά. Αλλά για τα ξυλόλια, τα χαμένα βαγόνια, με στόχο να υπάρξει πολιτική αποσταθεροποίηση και «να πέσει ο Μητσοτάκης». Μαζί με την «εγκληματική κυβέρνησή» του.

Να τη πάλι αυτή η ζαλάδα. Πότε είχαν δίκιο οι «προοδευτικοί»; Τότε που καλούσαν σε «λαϊκή εξέγερση», λόγω -όπως αποδεικνύεται- κυρίως ενός εγκληματικά ανεύθυνου σταθμάρχη (πού τον θυμήθηκα;) και άλλων υπηρεσιακών παραγόντων που δικάζονται σε λίγες εβδομάδες για την τραγωδία των Τεμπών ή τώρα που χτυπούν τη «μάνα των Τεμπών», που τους βγήκε «ακροδεξιά», κατά τα λεγόμενά τους; Υπήρχε ποτέ περίπτωση όλος αυτός ο ετερόκλητος πολιτικός όχλος να στήριζε τη χαροκαμένη μάνα, αν ήξερε ότι είναι «ακροδεξιά»; Ποτέ των ποτών! Το αποδεικνύουν πολλές πράξεις και παραλείψεις.

Και πότε η κ. Καρυστιανού ήταν πιο ειλικρινής; Οταν ήταν η «μάνα των Τεμπών» (χαρακτηρισμός προκλητικά προσβλητικός για όλους τους άλλους γονείς ή συγγενείς θυμάτων) και απαγορευόταν οποιαδήποτε κριτική σε ό,τι έλεγε ή έκανε ή όταν έγινε πολιτικός και οιονεί αρχηγός κόμματος;

Ποιος φταίει που υπάρχουν ακόμα αρκετοί συμπολίτες μας που εισπνέουν ξυλόλιο και νομίζουν ότι εισπνέουν οξυγόνο;

Είναι ευεξήγητο γιατί στις μέρες μας η ζαλάδα και η σύγχυση αφήνουν έντονο το αποτύπωμά τους. Μόνο που η ζαλάδα και η σύγχυση (όπως και ο θυμός παλαιότερα) είναι τα εκκολαπτήρια πολιτικών «τεράτων».

ΑΙΧΜΗ

ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

Η παραδοξότητα να υπάρχει… μία μέτρηση και… δύο ερμηνείες της θα συνεχιστεί, έως ότου Μ. Καρυστιανού και Α. Τσίπρας αποφασίσουν να εξαγγείλουν επισήμως τα κόμματά τους. Εως τότε θα υπάρχει μία δημόσια ανάγνωση των δημοσκοπήσεων και μία… ημιδημόσια, η οποία ασφαλώς θα δημοσιοποιείται, αλλά θα συντηρεί αυτόν τον ιδιότυπο, αλλά αναγκαστικό παραλογισμό, καθώς ο ΣΕΔΕΑ ορθώς αποφάσισε να μη μετρούνται κόμματα που δεν υπάρχουν.

Δεδομένου ότι βρισκόμαστε ήδη σε εβδομάδα δημοσκοπήσεων, καθώς και ότι θα υπάρχουν δύο εκδοχές κάθε δημοσκόπησης (αυτή χωρίς τα νέα κόμματα κι αυτή με τα νέα κόμματα), αξίζει να σημειωθούν τα νέα στοιχεία που προκύπτουν. Οι πληροφορίες λένε ότι ανιχνεύεται για πρώτη φορά μετά από καιρό ένα ρυάκι που έχει ανοίξει μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ και με φορά από τη Χ. Τρικούπη προς την Πειραιώς. Εντοπίζεται λοιπόν μια μικρή αλλά σαφής ροή δυνητικών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ προς τη Ν.Δ. Η εκτίμηση που κάνουν οι δημοσκόποι για αυτό το νέο υπό διαμόρφωση φαινόμενο είναι πως οφείλεται στην αβεβαιότητα που δημιουργεί η περαιτέρω ρευστοποίηση της αντιπολίτευσης, εν όψει και της δημιουργίας νέων κομμάτων.

Μπροστά σε αυτό το εντεινόμενο πολιτικό πήγαινε-έλα στον χώρο της αντιπολίτευσης, χωρίς ωστόσο να προκύπτει δεύτερη πρόταση για τη διακυβέρνηση της χώρας, κάποιοι κεντρώοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ δείχνούν να επηρεάζονται κυρίως από δυο παράγοντες. Ο πρώτος είναι ότι δεν «ξεκολλάει η βελόνα» κι επομένως απομακρύνεται το ενδεχόμενο το ΠΑΣΟΚ να παίξει πιο πρωταγωνιστικό ρόλο για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ο δεύτερος είναι η ανησυχία αυτών των ψηφοφόρων, οι οποίοι «δεν είναι με το χάος», να επαναληφθεί έστω σε παραλλαγή το 2015. Δηλαδή μια κυβέρνηση από το πουθενά, που πήγε τη χωρά στο πουθενά.

Οι ίδιες πληροφορίες λένε ότι σχεδόν σε όλες τις δημοσκοπήσεις η Ν.Δ. ενισχύεται σε σχέση με τον Δεκέμβριο γύρω στο 1%-1,5%. Δεν πρόκειται για κάποια εντυπωσιακή άνοδο, αλλά ούτε και αμελητέα. Καθώς έγινε εν μέσω μπλόκων και προσμονών για νέα κόμματα. Προοπτικά, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις εκλογικών αναλυτών, αν δεν υπάρξουν θεαματικές ανατροπές, είναι λογικό αυτή η τάση να ενισχυθεί.

Η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας και ο ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρας είναι οι βασικοί αιμοδότες του κόμματος Καρυστιανού, χωρίς να μένει αλώβητο το ΚΚΕ. Η Νίκη κυρίως και η Φωνή Λογικής δευτερευόντως απειλούνται με ενσωμάτωση ή με αφανισμό (αρκετά κάτω από 3%). Ενώ το κόμμα Τσίπρα δείχνει να έχει σοβαρό πρόβλημα με το κόμμα Καρυστιανού.

Αλλά αυτά τα ευρήματα δεν θα είναι ορατά με τη δημόσια εκδοχή των δημοσκοπήσεων…