Μία homemade κυκλοφορία, όμως σε κασέτα (και στο Bandcamp* για να είμαστε δίκαιοι), από το Ναύπλιο, όχι μόνο έφτασε στα αφτιά των συντακτών του σάιτ, αλλά κρίθηκε, αξιολογήθηκε και βαθμολογήθηκε με τον υπέροχο βαθμό «7,6», ενώ οι αναγνώστες του δείχνουν ακόμα πιο έντονα τον θαυμασμό τους, βαθμολογώντας τη με «8,4».

Ο λόγος για το άλμπουμ του πατέρα Διονυσίου Ταμπάκη, ιερέα του Ιερού Ναού Γενεσίου της Θεοτόκου Παλαιού Ναυπλίου, που έγραψε μισή ώρα μουσικής μόνος του στο σπίτι του στο Ναύπλιο, την τιτλοφόρησε «Paradise Metal» και την άφησε να κυκλοφορήσει περιμένοντας, όπως όλοι οι δημιουργοί, την ανταπόκριση του κοινού. Σίγουρα δεν είχε στο μυαλό του, όταν έφτιαχνε τη μουσική του, ότι μια μέρα, πολύ σύντομα, θα διάβαζε την κριτική της σε ένα σάιτ παγκόσμιας εμβέλειας όπως το Pitchfork.
«Το “Paradise Metal” θέτει το είδος του ερωτήματος που πιστεύω ότι οι Δυτικοί ακροατές θα πρέπει πάντα να σκέφτονται όταν εξυμνούν κάτι τόσο πολύ πέρα από ό,τι έχουν συνηθίσει, είτε πρόκειται για την προαναφερθείσα κιθάρα είτε για τους ρυθμούς mbalax είτε για τα κορεάτικα gayageum ή τα μπολσεβίκικα λαϊκά τραγούδια: Το φετιχοποιώ επειδή είναι κάτι εξωτικό για μένα ή μου αρέσει επειδή με κάνει να νιώθω κάτι;», αναρωτιέται ο συντάκτης του Pitchfork, που αρχικά, στοιχηματίζουμε, πάτησε play για να ακούσει τα τραγούδια γεμάτος περιέργεια, βλέποντας το εξώφυλλο που ξενίζει ακόμα κι εμάς, που η αμφίεση των ορθόδοξων ιερέων είναι οικεία, πόσω μάλλον έναν Αμερικανό, που το πιθανότερο είναι να έχει δει μία ή δύο φορές στη ζωή του ορθόδοξο ιερέα, και αυτό σε ταινία.
Στο εξώφυλλο, ο πατήρ Διονύσιος Ταμπάκης με την κατάλευκη γενειάδα του, αν και 53 ετών, ποζάρει ντυμένος με το μαύρο ράσο του και το μαύρο καλυμμαύχι του, κρατώντας μια επτάχορδη ηλεκτρική κιθάρα που γράφει ΙΣ ΧΣ ΝΙΚΑ. Το πλαίσιο της φωτογραφίας του αποτελείται από κόκκινα τριαντάφυλλα και στο βάθος ο γαλανός ουρανός, που παραπέμπει στο γαλάζιο της πατρίδας μας, στο επουράνιο βασίλειο, στο «paradise» του τίτλου του άλμπουμ. Το μέταλ όμως πού είναι;

Κάντε κλικ στο Bandcamp του πατέρα Διονυσίου Ταμπάκη, καθώς η κασέτα που είχε κυκλοφορήσει πριν από λίγους μήνες εξαντλήθηκε, και αφεθείτε σε ένα μουσικό υβρίδιο που έχει ως βάση τη βυζαντινή μουσική, που ο ίδιος ο δημιουργός δηλώνει ότι «είναι μια αγκαλιά ευρεία που μπορεί να αναβαστάσει μέσα της όλους τους στεναγμούς της ανθρώπινης καρδιάς. Είναι το μέλι που γλυκαίνει όλες τις άλλες μουσικές και τις ζωοποιεί. Δίνει το έναυσμα για πειραματισμούς που ξεφεύγουν από την τετράγωνη λογική της ευρωπαϊκής μουσικής» και επεκτείνεται στο drone metal, το doom, την techno και το dubstep. Συνδετικός κρίκος όλων είναι το μέταλ και η ηλεκτρική κιθάρα, που στα χέρια του πατέρα Διονυσίου μοιάζει σαν μουσικό όργανο πολλαπλών ήχων και δυνατοτήτων.
*Μια παγκόσμια διαδικτυακή πλατφόρμα μουσικής και δισκοπωλείο, σχεδιασμένη για να ενώνει ανεξάρτητους καλλιτέχνες με τους ακροατές τους.
«Βλέπεις τον ήλιο»
Το «Paradise Metal» είναι ένα άλμπουμ που «σου υπενθυμίζει ότι, αν κοιτάζεις τον συννεφιασμένο ουρανό για αρκετή ώρα, στο τέλος θα πιστέψεις ότι αρχίζεις να βλέπεις τον ήλιο», σημειώνει το Pitchfork και μια απλή ακρόαση εδώ: heatcrimes.bandcamp.com/album/paradise-metal ενδεχομένως να πείσει κι εσάς.