Γι’ αυτό, ίσως να προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση όταν προχθές στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης διόρθωσε τον Νίκο Ανδρουλάκη. «Κάνετε λάθος, του ΠΑΣΟΚ ήταν το ‘’ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο’’», είπε ο πρωθυπουργός από το βήμα απευθυνόμενος στον κ. Ανδρουλάκη, ο οποίος προφανώς ισχυρίστηκε, χωρίς να ακουστεί με ευκρίνεια σε όσους παρακολουθούσαμε την τηλεοπτική μετάδοση, ότι το γνωστό σύνθημα ανήκε σε κάποιο από τα κόμματα της Αριστεράς.

Το γνωστό σύνθημα μπορεί να αντλεί την πνευματική του πατρότητα από τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά η ταχεία προσγείωσή του στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας οδήγησε στην υιοθέτησή του, σε βαθμό… μπετοναρίσματος από το, τότε, ΚΚΕ Εσωτερικού και το ΚΚΕ. Ηταν, άλλωστε, ένα από τα ισχυρά προπύργια σκληρών διαφωνιών με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος ήδη από τον Μάιο του 1973 και ενώ βρισκόταν ακόμα στο Παρίσι είχε προαναγγείλει την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας, προβάλλοντας, μάλιστα, την πλήρη ένταξη της χώρας στην Ενωμένη Ευρώπη ως τη νέα «Μεγάλη Ιδέα».

Το γενικότερο «αντιιμπεριαλιστικό» κίνημα εκείνης της εποχής πατούσε γερά τα ιδεολογικο-πολιτικά του πόδια στο έδαφος με επιχειρήματα που έβγαιναν κατευθείαν από την ουσία της διεθνούς πολιτικής των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και ο συνακόλουθος αντιαμερικανισμός καθιέρωσε το γνωστό σύνθημα ως το πιο διαδεδομένο… hashtag των μεταδικτατορικών (και όχι μόνο) χρόνων.

Οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη της χώρας στην τότε ΕΟΚ ξεκίνησαν στις 27 Ιουλίου 1976. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε ήδη απειλήσει ότι μία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα αποχωρούσε από την ΕΟΚ. Σύμφωνα, μάλιστα, με τις φλογερές προεκλογικές του ομιλίες, τον Νοέμβριο του 1977, η παγίωση της Ελλάδας ως μονίμου μέλους της ΕΟΚ θα ενέτεινε τον περιθωριακό της ρόλο ως δορυφόρου του καπιταλιστικού συστήματος, θα λειτουργούσε ως αντίβαρο για την ανάπτυξη της βιομηχανίας. Η Συνθήκη Προσχώρησης υπογράφτηκε στις 28 Μαΐου 1978 και επικυρώθηκε από την Ελληνική Βουλή στις 18 Ιουνίου 1979.

Πριν από όλα αυτά, όμως, στις 14 Αυγούστου του 1974, η οικουμενική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή είχε αποσύρει την Ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ μετά τον «Αττίλα 2», στην Κύπρο. Εξι χρόνια αργότερα και λίγο πριν από την επίσημη είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ (1/1/1981), τον Οκτώβριο του 1980, η κυβέρνηση Ράλλη είχε αποφασίσει την επάνοδο της χώρας στο ΝΑΤΟ, με τη Συμφωνία Ρότζερ. Η απόφαση γίνεται δεκτή από τις δυτικές κυβερνήσεις με θετικά σχόλια. Στο εσωτερικό μέτωπο, όμως, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ εκφράζουν την πλήρη και έντονη αντίθεσή τους στην επανένταξη της χώρας μας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία με μαχητικά συλλαλητήρια. Αυτή είναι, σε γενικές γραμμές, η ιστορία του «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο», που στον σημερινό κόσμο απλώς μοιάζει να μας κοροϊδεύει από κάποιο τούνελ της Ιστορίας…