Το 1942 ο εθνικιστής υπουργός Δικαιοσύνης της Ελβετίας, Εντουαρντ φον Στάιγκερ, έκλεισε τα σύνορα στους Εβραίους φυγάδες από τη ναζιστική Γερμανία, με το ακόλουθο επιχείρημα:
«Η Ελβετία είναι μία πολύ μικρή σωσίβια λέμβος, που έχει υπεράριθμους επιβάτες και δεν χωράει άλλους». Παρόμοια λογική διαπνέει το πρωτοφανές στα χρονικά δημοψήφισμα, που διεξάγεται την Κυριακή 14 Ιουνίου στη χώρα των Αλπεων, με υποκινητή τους ιδεολογικούς κληρονόμους του Στάιγκερ, το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP) -το μεγαλύτερο στη χώρα εδώ και πολλά χρόνια.
Οι Ελβετοί ψηφοφόροι καλούνται να απαντήσουν «Ναι» ή «Οχι» στο ερώτημα αν πρέπει να μπει … φρένο πληθυσμού, με πλαφόν τα 10 εκατομμύρια! Η καμπάνα χτυπάει φυσικά για τους ξένους μετανάστες, που θα υφίστανται αυτόματο κόφτη στα σύνορα από μία online εφαρμογή που θα δείχνει τον πληθυσμό σε πραγματικό χρόνο.
Αυτή τη στιγμή η Ελβετία έχει 9,1 εκατομμύρια κατοίκους, αριθμό εντυπωσιακά υψηλότερο από τα 7,2 εκατομμύρια του 2000. Η δραματική αύξηση οφείλεται κατά τα τέσσερα πέμπτα στους μετανάστες από Αφρική και Μέση Ανατολή, με τους Τούρκους να κρατούν σημαντικό μερίδιο (προ δεκαετίας ο Νταβούτογλου απαιτούσε να χτιστούν μιναρέδες στα ελβετικά τζαμιά).
Οπως σε όλα τα ακροδεξιά αφηγήματα, έτσι και στο ελβετικό (που δεν πρωτοτυπεί καθόλου επ΄ αυτού) η κύρια αιτία των οικονομικών δυσκολιών είναι οι «ξένοι». Μολονότι η Ελβετία παραμένει παράδεισος συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη, τα μικρομεσαία και χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα ταλανίζονται από την ακρίβεια, τα υψηλά ενοίκια και την αδυναμία να αποταμιεύσουν όπως παλιά. Επιπλέον ο διεθνής ανταγωνισμός και οι δασμοί του Τραμπ δημιούργησαν προβλήματα στο εμπορικό ισοζύγιο. Ωστόσο, αν οι Ελβετοί ψηφίσουν υπέρ του εξεζητημένου «πληθυσμιακού φρένου» (που θυμίζει το γερμανικό «φρένο χρέους»), αμέσως θα πληγούν οι εμπορικές συμφωνίες με την Ε.Ε., που προβλέπουν ελεύθερη μετακίνηση προσώπων.
