Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αν και δηλώνει πως το άρθρο 86 που αφορά στον νόμο περί ευθύνης υπουργών χρειάζεται αναθεώρηση, επιτίθεται στη Ν.Δ. Εντύπωση προκαλεί, πάντως, πως, παρά το γεγονός ότι είναι συνταγματολόγος και δημιουργός του συγκεκριμένου άρθρου από την Αναθεώρηση του 2001, δεν εκφράζει κάποια συγκεκριμένη πρόταση.

ΓΙΑ το άρθρο 16, για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, επιμένει να κρατά διφορούμενη στάση, καθώς δηλώνει πως «πρέπει να αναθεωρηθεί εφόσον λύνονται προβλήματα και δεν δημιουργούνται νέα». Μήπως θα έπρεπε να κάνει την αυτοκριτική του για το γεγονός ότι ήταν εκείνος που άλλαξε τη στάση του ΠΑΣΟΚ από το «ναι» στο «όχι» στην Αναθεώρηση του 2008 για το συγκεκριμένο άρθρο;

ΔΙΑΦΩΝΕΙ πλήρως με την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Εντάξει, αυτό είναι λογικό γιατί ΠΑΣΟΚ είναι και οι ιδεοληψίες της δεκαετίας του ’80, προφανώς, είναι απίθανο να αλλάξουν. Αλλά δηλώνει αντίθετος και στην αλλαγή του άρθρου για τον τρόπο εκλογής ηγεσίας στη Δικαιοσύνη. Επίσης, θεωρεί άνευ ουσίας τη μεταρρύθμιση για μία και μοναδική εξαετή θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας.

ΤΕΛΟΣ, δεν συμφωνεί ούτε με τη συνταγματική κατοχύρωση ενός «δημοσιονομικού φρένου» επικαλούμενος αστείες δικαιολογίες για το ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας και αναφέροντας γενικόλογα τις προεκλογικές υποσχέσεις των κομμάτων.

ΤΟ πιο εντυπωσιακό είναι πως ο έγκριτος συνταγματολόγος και πολύπειρος πολιτικός κατηγορεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Ν.Δ. για «αναθεωρητικό λαϊκισμό». Από τη μία λέει πως δεν μπορεί να γίνει τώρα Αναθεώρηση γιατί δεν υπάρχει πεδίο πραγματικών συναινέσεων και, από την άλλη, στο τέλος του άρθρου ισχυρίζεται πως «χρειάζεται μεγάλη και ευρείας συμμετοχής και στήριξης προσπάθεια, προκειμένου η συζήτηση για την Αναθεώρηση να καταστεί άσκηση θεσμικής αυτογνωσίας και μοχλός για τη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής».

ΑΛΗΘΕΙΑ, πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό; Ικανή και αναγκαία συνθήκη θα ήταν να ξεκολλήσουν κόμματα και πρόσωπα από ιδεοληψίες, γιατί στην ουσία σχεδόν όλοι συμφωνούν πως πρέπει να αναθεωρηθούν κάποια άρθρα του Συντάγματος.

Ο κ. Βενιζέλος δεν κομίζει κάποια πρόταση. Απλά λέει «όχι σε όλα». Ασκεί τυφλή έως λαϊκιστική αντιπολίτευση. Γιατί συμμετέχει και εκείνος σε αυτή την ετερόκλητη συμμαχία των «νυν» και «πρώην» κομμάτων και πολιτικών που δεν έχουν να εισφέρουν κάποια πολιτική πρόταση, παρά καθημερινά επαναλαμβάνουν πως το πρόβλημα είναι «να φύγει ο Μητσοτάκης».

ΚΑΙ, βέβαια, επιμένει στη «μη διακυβερνησιμότητα» της χώρας. Ας κάνει υπομονή μέχρι τις κάλπες του 2027. Εκεί θα δώσει ο λαός την απάντηση. Και είναι σίγουρο πως ο μεγάλος χαμένος των εκλογών θα είναι το ΠΑΣΟΚ, που εδώ και καιρό πλέει στα θολά νερά του αντισυστημισμού, αν και βαθιά συστημικό κόμμα. Για αυτό το θέμα, βέβαια, δεν λέει κάτι, εκτός κι αν του φαίνεται σωστό και φυσιολογικό να έχει το ΠΑΣΟΚ ίδια ή παραπλήσια ρητορική με τον ΣΥΡΙΖΑ και την Πλεύση Ελευθερίας.