Ο πρωθυπουργός υπόσχεται αλλαγές. Μια νέα Ελλάδα, μια νέα Μεταπολίτευση, όπως έγραφε και το κόκκινο σκηνικό μπροστά από το οποίο ξεδίπλωσε τις προτάσεις του για το νέο Σύνταγμα.
Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης*
Σήμερα τα λέει αυτά, αλλά κανείς δεν γνωρίζει τι θα λέει το 2017. Γιατί όσα λέει σήμερα έρχονται σε πλήρη αντίθεση με όσα έλεγε πέρσι τέτοιον καιρό. Πρέπει κανείς να του αναγνωρίσει πως έχει μοναδικό χάρισμα στις πολιτικές μεταμορφώσεις.
ΕΙΝΑΙ ο μοναδικός πρωθυπουργός που αφού εξελέγη εκμεταλλεύομενος την αδυναμία εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας και την ενισχυμένη αναλογική, τώρα επιθυμεί να αποσυνδέσει τη μη εκλογή Προέδρου με τη διάλυση της Βουλής και τη συνταγματική κατοχύρωση της απλής αναλογικής.
ΑΦΟΥ προκήρυξε το μοναδικό δημοψήφισμα μετά το 1975 και αγνόησε τη λαϊκή εντολή, τώρα επιθυμεί να δρομολογήσει τη διενέργεια δημοψηφισμάτων παντός τύπου και… καιρού. Με μοναδικό θύμα, βέβαια, την αντιπροσωπευτική δημοκρατία.
ΤΟ ένα βράδυ εξαγγέλλει δημοκρατική επανάσταση και εκθειάζει τον πολιτικό διάλογο, αλλά το επόμενο βράδυ δεν εμφανίζεται στη Βουλή για να υπερασπιστεί τα πεπραγμένα της διακυβέρνησής του.
Διαβάστε Επίσης
ΠΡΩΤΑ υποσχέθηκε το σκίσιμο των Μνημονίων, στη συνέχεια υπέγραψε το βαρύτερο. Πρώτα έκοψε το ΕΚΑΣ και τώρα υπόσχεται παροχές στους χαμηλοσυνταξιούχους. Παλαιότερα ηγείτο του κινηματικής λογικής «Δεν πληρώνω» και τώρα η κυβέρνησή του προχωρά σε κατασχέσεις λογαριασμών ακόμα και για χρέη λίγων ευρώ στην εφορία.
ΚΑΙ ΚΑΤΙ πρωτοφανές. Εχει ήδη υπογράψει την αποκρατικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και μια συμφωνία που προβλέπει πως η ΔΕΗ θα «παραχωρήσει» το 50% των πελατών της σε ιδιωτικές εταιρίες έως το 2019, αλλά υπόσχεται να κατοχυρώσει συνταγματικά το δημόσιο αγαθό του ηλεκτρισμού!
O ΑΛΕΞΗΣ Τσίπρας έχει αποδείξει πως μπορεί να τα αλλάξει όλα. Ναι, μπορεί να αλλάξει όλα όσα υπόσχεται και λέει. Μπορεί να κάνει ακριβώς τα αντίθετα. Αυτό που δεν μπορεί να κάνει με τίποτα είναι να κυβερνήσει με υπευθυνότητα. Από τη βαρουφάκεια διαπραγμάτευση έως τον εκλογικό νόμο και τη συνταγματική αναθεώρηση οι κινήσεις του καθορίζονται με ένα και μόνο κριτήριο. Την πολιτική επιβίωση του βραχυπρόθεσμα και την μπαχαλοποίηση του πολιτικού σκηνικού μακροπρόθεσμα. Δυστυχώς το «νέο» που ευαγγελίζεται δεν οδηγεί την Ελλάδα στο 2021, αλλά στο… 1981.
*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου
