Όμως η υπόθεση δεν θα κλείσει, αν δεν σφραγίσουμε τα κενά του συστήματος στον τομέα της ψυχιατρικής φροντίδας. Η περίπτωση του υπερήλικα που πήρε ένα όπλο και άρχισε να πυροβολεί στον ΕΦΚΑ και στο Πρωτοδικείο πρέπει να μας θορυβήσει, διοτι τα σημάδια προυπήρχαν αλλά αγνοήθηκαν. Προφανώς πρόκειται για μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση αφού συνυπήρχε ιστορικό ψυχικής νόσου μαζί με επιθετική, εμμονική συμπεριφορά.

Αυτό δεν σημαίνει πως τα άτομα που αντιμετωπίζουν ψυχικά προβλήματα είναι επικίνδυνα, αλίμονο. Και θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στον δημόσιο λόγο, καθώς το λιγότερο που χρειαζόμαστε είναι ακόμα περισσότερα στερεότυπα και φοβίες για τις ψυχικές νόσους. Όμως την ίδια στιγμή, δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια μας στις ελλείψεις που έχει το σύστημα.

Τόσο ως προς την ενημέρωση και καθοδήγηση των οικογενειών, όσο και στις δημόσιες δομές στις οποίες θα μπορούσαν να απευθυνθούν για βοήθεια κατά την έξαρση μιας κρίσης, αλλά –και είναι το κυριότερο αυτό- μετά από αυτήν. Αναφερόμαστε στην ψυχιατρική φροντίδα και παρακολούθηση που πρέπει να υπάρχει μετά από κάποιον ακούσιο εγκλεισμό, όταν το οικογενειακό περιβάλλον του ασθενή δεν μπορεί να εγγυηθεί την τήρηση του θεραπείας.

Πριν λίγο καιρό, είχαμε πέσει πάλι από τα σύννεφα όταν ένας 46χρονος σκότωσε τον πατέρα του, 12 χρόνια μετά την δολοφονία της μητέρας του. Ασφαλώς και αυτά τα περιστατικά είναι συντριπτικά λιγότερα από τις καθημερινές δολοφονίες και βιαιοπραγίες του αστυνομικού δελτίου. Όμως υπάρχει μεγάλη διαφορά όταν οι θύτες κριθούν ότι έχουν το ακαταλόγιστο, ολικώς ή μερικώς. Πως μπορούμε να προστατεύσουμε τους ίδιους, τις οικογένειες τους και το κοινωνικό σύνολο; Ποια είναι η αντιμετώπιση που πρέπει να έχουν; Ποιες είναι οι κατάλληλες δομές και τα θεραπευτικά καταστήματα που πρέπει να υπάρχουν; Ποιος μπορεί να διασφαλίσει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν θα ζουν σαν να είναι αόρατοι μέχρι να αποφασίσουν να γίνουν ορατοί;

Την ίδια στιγμή, γίνεται μεγάλη κουβέντα για τα μέτρα ασφαλείας στα δικαστήρια. Στα λεγόμενα ποινικά δικαστήρια υπάρχει φύλαξη, όμως στα πολιτικά (όπως θεωρείται το Πρωτοδικείο στη Λουκάρεως), όχι. Η απάντηση δεν είναι να γεμίσουν με ένοπλους φρουρούς, αλλά να υπάρξει μια διαβάθμιση των μέτρων ώστε να υπάρχει τουλάχιστον ένας πρώτος έλεγχος. Από τα μέτρα-αστακός μέχρι το ξέφραγο αμπέλι η απόσταση είναι τεράστια και επικίνδυνη.