Γωγώ Μαστροκώστα: Η αγάπη πάντα γυρίζει εδώ

Ήταν το τελευταίο μήνυμα που ήθελε να στείλει στην αγαπημένη του, λίγο πριν νικηθεί από τον καρκίνο, το 2012. Τον φετινό Μάιο τα μάτια και οι καρδιές μας πλημμύρισαν από ένα άλλο μήνυμα. Ο Τραϊανός αγάπησε την Γωγώ, όσο  η Γωγώ αγάπησε τον Τραϊανό μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος.

Η ιστορία της Γωγώς Μαστροκώστα και του Τραϊανού Δέλλα δεν είναι μια μελό ιστορία. Είναι μια ιστορία μεγάλης αγάπης  και βαθιάς αφοσίωσης ενός ζευγαριού που ερωτεύτηκε τρελά και μιας οικογένειας που έμεινε δεμένη στα δύσκολα. Ταυτόχρονα είναι ένα μήνυμα δύναμης και προσφοράς, αφού η Γωγώ Μαστροκώστα, αυτή η όμορφη γυμνάστρια που βλέπαμε λαμπερή και αεικίνητη στις οθόνες μας, ήταν μια γυναίκα που όταν ο καρκίνος της χτύπησε την πόρτα, δεν κρύφτηκε. Βγήκε ανοικτά και μίλησε με ειλικρίνεια, απευθύνθηκε στις άλλες γυναίκες που περνούσαν την ίδια δοκιμασία. Όλες φοβόμαστε, είπε, αλλά πρέπει να παλέψουμε, πρέπει να κολυμπήσουμε στα βαθιά.

Ήταν 2009 στα βραβεία «Γυναίκες της Χρονιάς» όταν στάθηκε στο βήμα και μίλησε για την δική της περιπέτεια και για την σημασία της πρόληψης. Χωρίς τσιτάτα, με τρυφερή ειλικρίνεια και νοιάξιμο. Παραθέτουμε τα λόγια της αυτούσια:

«Επιτέλους βρήκα την ευκαιρία να απαντήσω σε όλους που με ρωτάνε για τα μαλλιά μου γιατί τα έχω κόψει. Δεν τα έκοψα. Μία φίλη που γνώρισα μέσα από αυτή μου την περιπέτεια η οποία έχει περάσει κάτι ανάλογο με συμβούλευσε να βγω και να το πω για να συσσωρεύσω θετική ενέργεια από τον κόσμο. Δεν ένιωθα έτοιμη να το κάνω, δεν ξέρω και τώρα αν είμαι έτοιμη να το κάνω, αλλά όσο περνούσε ο καιρός ένιωθα ότι δεν είχα κανένα δικαίωμα να το κρατήσω όλο αυτό για τον εαυτό μου.

«Πραγματικά, πάντα ήμουν άνθρωπος που πατούσα στη γη και δεν μπορούσα να καταλάβω όλη αυτή τη δημοσιότητα. Μου φαινόταν λίγο αστεία, πολλή δημοσιότητα χωρίς λόγο. Ουσιαστικά, ήταν εντελώς δυσανάλογη με τα επαγγελματικά μου. Μέσα από αυτή την περιπέτεια έχω καταλάβει τελικά γιατί… Είναι ακριβώς γι’ αυτή τη στιγμή που θα παρουσιάσω τη δική μου ιστορία στον κόσμο με την ελπίδα ότι κάποιες γυναίκες που δεν είναι καθόλου υποψιασμένες, όπως ήμουν και εγώ, θα ψαχτούν. Με την ελπίδα ότι δεν θα μείνουν σε μία γνώμη.

«Η καλύτερη διάγνωση είναι η διπλή διάγνωση, καλύτερα να γίνεται από δύο γιατρούς. Θέλω να πω όμως κάτι και για τις γυναίκες που βρίσκονται στην ίδια μοίρα μαζί μου και δυστυχώς είμαστε πάρα πολλές. Όταν έγραψα αυτή την ιστορία για το “Life & Style”, στο τέλος αναρωτήθηκα λέω ωραία τώρα, ωραίο όλοι αυτοί οι βαρύγδουποι τίτλοι: “Είμαι νικήτρια;”. Είναι κάτι που δεν μπορώ να το απαντήσω ούτε θα μπορέσω να το απαντήσω στο τέλος, ούτε εγώ ούτε πολλές γυναίκες. Κατέληξα, όμως, στο εξής: Πρέπει να μάθω να ζω με αυτό και ότι η νίκη έχει σχέση με τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τη νόσο και δεν μετριέται με τις ημέρες και τα χρόνια επιβίωσης. Ο άνδρας μου, ο φύλακας άγγελός μου, μου είπε ότι αν έστω και μια γυναίκα βοηθηθεί μέσα από αυτό θα έχω πετύχει τον δικό μου τον στόχο. Ο στόχος ο δικός μου είναι αυτός πραγματικά μέσα από την καρδιά μου: να με δουν κάποιες γυναίκες και απλά να τρέξουν».

Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις το ίδιο. Υπέροχοι άντρες και  υπέροχες γυναίκες κατάφεραν να φτάσουν με ασφάλεια απέναντι. Μα είναι και οι άλλοι, οι ακόμα πιο υπέροχοι άνθρωποι, που κολύμπησαν με όλες τους τις δυνάμεις και έφτασαν μέχρι εκεί που μπορούσαν.

Η Γωγώ Μαστροκώστα πάλεψε έχοντας δίπλα της τον βράχο Τραϊανό Δέλλα και το πολυτιμότερο της, την Βικτώρια. Αν υπάρχει μια λέξη παρηγοριάς είναι πως η αγάπη δεν χάνεται μαζί με τους ανθρώπους. Γυρίζει πάντα εδώ και πολλαπλασιάζεται για αυτούς που έμειναν πίσω.