«Ζώ με την πρεσβυτέρα και το ανήλικο τέκνο μου, με έναν μειωμένο μισθό και κατά τούτο, αδυνατώ να καταβάλλω ακόμα και την οποιαδήποτε, ελάχιστη δόση. Αφήνομαι στον κάθε συνάνθρωπο, ως καταφύγιο και παρηγορία, ελπίζοντας στην βοήθειά του.

Η επιβληθείσα ποινή, στρώνει το δρόμο του μαρτυρίου, που επί χρόνια πορεύομαι και θα ακολουθήσω μέχρι όπου η ανθρώπινη δικαιοσύνη ορίσει». είπε κλείνοντας.