Περιέγραψε πως η πρώτη συνάντηση έγινε συμπτωματικά όταν είχε πάει με τους γονείς και την αδελφή της και άκουσε εκείνον να παίζει πιάνο και τον Κατσαρό σαξόφωνο. Στο διάλειμμα τον γνώρισε και τον ρώτησε γιατί δεν έπαιζε κάποια τραγούδια του και εκείνος απάντησε «Αυτά ξέρει ο κόσμος κοριτσάκι μου». Η εικόνα ενός ανθρώπου που δεν είχε επίγνωση του μεγέθους του έργου του την κέρδισε και, όπως εξήγησε, αρχικά δεν υπήρξε προσωπική σχέση αλλά συνεργασία και φιλία. Ανέφερε επίσης ότι τότε σπούδαζε οικονομικά και ότι ο κύκλος της ήταν διαφορετικός, γεγονός που έκανε να ανυπομονεί να βρεθεί μαζί του. Η Καρρέρ τόνισε στην Φαίη Σκορδά ότι εκείνος δεν είχε πλήρη συνείδηση της επιτυχίας του και ότι η πρώτη επαφή ήταν απλή, χωρίς προσδοκίες ή προσωπικά πάρε‑δώσε.

Για την εξέλιξη της σχέσης τους η Καρρέρ είπε πως «Η σχέση ξεκίνησε με αγάπη σεβασμό, θαυμασμό απ’ τις δυο πλευρές. Το άλλο κομμάτι ξεκίνησε μετά από 3-4 χρόνια. Τα τρία πρώτα χρόνια του μιλούσα στον πληθυντικό. Μετά εξελίχθηκε». Τόνισε πως υπήρξε εντιμότητα και ειλικρίνεια στη σχέση τους: «Ούτε εγώ είχα να κερδίσω τίποτα από τον Μίμη ούτε ο Μίμης από μένα. Έβλεπε ένα κορίτσι που τον λάτρευε, λάτρευε το έργο του και εγώ έβλεπα έναν άνθρωπο που τον θαύμαζα από παιδί με αυτά που έκανε και ο ίδιος δεν τα θυμόταν καν». Αναφέρθηκε στον γάμο τους  αποκαλύπτοντας: «Ήμασταν μαζί 30 χρόνια παντρεμένοι και μαζί παραπάνω» και για τη διαφορά ηλικίας, λέγοντας ότι ποτέ δεν κατάλαβε την ηλικία του και ότι εκείνος υπήρξε πάντα πιο δραστήριος.

Η Καρρέρ περιέγραψε την απουσία του συνθέτη μετά τον θάνατό του 1,5 χρόνο πριν ως «τεράστια» και εξήγησε πως προσπαθεί να ισορροπήσει στη νέα πραγματικότητα χωρίς «δεκανίκια». Δήλωσε ότι δεν κατέφυγε σε ειδικούς ή φάρμακα και ότι τα τραγούδια της δίνουν δύναμη: «Τα τραγούδια μοιραία τα ακούω. Δύναμη μου δίνουν όλα αυτά τα ευλογημένα που έχω ζήσει. Νιώθω ευγνώμων. Τον νιώθω δίπλα μου, ότι δεν έχει φύγει». Σχολίασε ακόμη ότι ο Πλέσσας είχε αδικηθεί στην καριέρα του, αναφερόμενη σε βιβλίο «Ιστορία του ελληνικού τραγουδιού» που τον τοποθετούσε στην καταληκτική φράση «Ο Μίμης Πλέσσας και οι άλλοι», και υπογράμμισε ότι η έλλειψη συμβολαίου με δισκογραφική εταιρία περιόρισε την προβολή του έργου του.