Η  «παράλληλη δομή» δύναμης  έχει  χρησιμοποιηθεί όχι μόνο στο πεδίο της μάχης στην Ουκρανία, αλλά και για την προστασία του  Πούτιν από απειλές στο εσωτερικό, προειδοποίησε ο  γνωστός βρετανός αναλυτής Γουίλιαμ Τζέιμς Ντίξον.  Ο  Δρ Ντίξον, είναι  ανώτατος  συνεργάτης στο Βασιλικό Ινστιτούτο Ενωμένων Υπηρεσιών η οποία  είναι η παλαιότερη ανεξάρτητη “δεξαμενή σκέψης” στον κόσμο για την άμυνα και την ασφάλεια και ένα από τα κορυφαία ιδρύματα του Ηνωμένου Βασιλείου σε αυτό το τομέα.

Σύμφωνα με το γνωστό  Ρωσολόγο αναλυτή το διάταγμα του Κρεμλίνου  ενισχύει τη Εθνοφρουρά ,και δεν  την ενσωματώνει στην τακτική στρατιωτική αλυσίδα διοίκησης  του Γενικού Επιτελείου με τον  «γενικό επιχειρησιακό έλεγχο» συγκεντρωμένο υπό τον διευθυντή της, Βίκτορ Ζολότοφ, ο οποίος αναφέρεται απευθείας στον Πούτιν. Ο Ντίξον επισημαίνει  ότι τα αυταρχικά συστήματα τείνουν να απομονώνουν τον ηγέτη τόσο από τις ίντριγκες της ελίτ όσο και από τις δημόσιες αναταραχές, ειδικά μετά από στιγμές που εκθέτουν την αδυναμία του.. Συνδέει  την εξέλιξη της Ροσγκβάρντια με το σοκ της ανταρσίας του Πριγκόζιν  της μισθοφορικής WAGNER το 2023, λέγοντας ότι οι  τότε υπάρχουσες δυνατότητες ήταν ανεπαρκείς για τη διαχείριση μιας σοβαρής εσωτερικής πρόκλησης.

Έκτοτε είπε, η δύναμη έχει μετατραπεί από αυτό που ήταν ουσιαστικά μια αστυνομική δομή σε κάτι πιο κοντά σε έναν στρατό, επισημαίνοντας αναφορές για εξειδικευμένες μονάδες με βαρύτερο εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων σχηματισμών αρμάτων μάχης που τώρα υπάρχουν εντός της Ροσγκβάρντια. Συνέκρινε  τον ρόλο της Ροσγκβάρντια με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) , αποκαλώντας την «πραιτοριανή δύναμη» που στοχεύει στην προστασία του καθεστώτος.

Επίσης, επεσήμανε μια ευρύτερη αυστηροποίηση των εσωτερικών ελέγχων, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης ψηφιακής επιτήρησης και μέτρων που αποσκοπούν στον κατακερματισμό των ελίτ, ένα περιβάλλον που διαμορφώθηκε, όπως υποστήριξε, από τις πιέσεις ενός εκτεταμένου  πολέμου στην Ουκρανία. Η Ροσγκβάρντια έχει επίσης αναπτυχθεί στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων έντονων μαχών και καθηκόντων κατοχής σε ανατολικές περιοχές όπως στο Ντονμπάς  ως και σε ρόλους ασφαλείας στα μετόπισθεν.

Η δημιουργία μιας προνομιακής παράλληλης δύναμης θα μπορούσε να εμβαθύνει τις εντάσεις εντός του ρωσικού στρατού, ενώ  ο Ντίξον είπε ότι θα μπορούσε να γίνει «σημείο ανάφλεξης για περαιτέρω διχασμό». Κοιτάζοντας πέρα ​​από τον Πούτιν και την επιβίωση του αντιδημοκρατικού καθεστώτος  της Μόσχας τέτοιες δομές μπορεί να κάνουν οποιαδήποτε μελλοντική διαδοχή πιο ασταθή, δημιουργώντας ενδεχομένως ανταγωνιστικά κέντρα εξουσίας σε περίπτωση μετάβασης ηγεσίας.