Τα αγάλματα δεν κλαίνε, εμείς όμως θα έπρεπε
Το χέρι του συντηρητή στη φωτογραφία μοιάζει σαν να σκουπίζει ένα δάκρυ από τα μάτια του Καβάφη. .
Το χέρι του συντηρητή στη φωτογραφία μοιάζει σαν να σκουπίζει ένα δάκρυ από τα μάτια του Καβάφη. .
Επιτέλους μπαίνουν τα κομμάτια του παζλ στη θέση τους. Μετά την ανακοίνωση της Μαρίας Καρυστιανού -που μέχρι πριν από μερικούς μήνες αρνιόταν ότι θα κάνει κόμμα- πήρε θέση στη γραμμή εκκίνησης και ο Αλέξης Τσίπρας..
Οι εκλογές στην Κύπρο επαναλαμβάνουν ένα μοτίβο που βλέπουμε πλέον στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη. Δυνάμεις αντισυστημικές, ακροδεξιές και πρόσωπα απρόβλεπτα και αμφιλεγόμενα μπαίνουν δυναμικά στην κεντρική πολιτική σκηνή μετά από μια έντονη και σκληρή προεκλογική περίοδο. .
Δύο ημέρες μετά την ανακοίνωση κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού και τρεις ημέρες πριν από τις ανακοινώσεις του Αλέξη Τσίπρα δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κάποιος για την ιστορία των κομμάτων στην Ελλάδα και την ευκολία με την οποία δημιουργούνται, διαμορφώνονται, αντέχουν ή διαλύονται εις τα εξ ων συνετέθησαν..
Ρωτήσαμε την Τεχνητή Νοημοσύνη αν χρειαστούμε την Ευρώπη, ποιον να πάρουμε τηλέφωνο. .
Αφού όλο τον χρόνο μιλάμε για τις εκλογές που δεν γίνονται και ούτε πρόκειται να γίνουν νωρίτερα από το 2027, ας μιλήσουμε για αυτές που έγιναν: τις φοιτητικές. .
Την ώρα που στο Ααχεν της Γερμανίας η Ευρώπη τιμούσε στο πρόσωπο του Μάριο Ντράγκι την ευρωπαϊκή ιδέα και αλληλεγγύη, στο Λονδίνο ο Κιρ Στάρμερ προσπαθούσε απλά να επιβιώσει. .
Με περισσή αυτοπεποίθηση, αστειάκια και ευφολογήματα, βέβαιος ότι όλα τα έχει καλώς καμωμένα, εμφανίστηκε στο θέατρο Ρεματιάς ο Αλέξης Τσίπρας. .
Τα δύο πρόσφατα περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας μάλλον είναι η κορυφή του παγόβουνου..
Μέχρι στιγμής έχουν αποτύχει τα πάντα. Νόμοι, έλεγχοι, καταστολή, νουθεσίες, εκκλήσεις, καλοπιάσματα, φοβέρες. .
Κάνε εγγραφή στο newsletter μας, για να μαθαίνεις πρώτος όλα τα νέα και εξελίξεις!